έλα, να ευθυμήσουμε λιγάκι!

σου χω διδαχτικό παραμυθάκι, γιατί πολυσκυθρωπιάσαμε και δεν κάνει σε λέω!

ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ


ΚΑϊΝ ΚΑΙ ΑΒΕΡΕΛ

Ο Αδάμ ο άντρας, ονόμασε τη γυναίκα του Εύα.
Η Εύα του γέννησε τον Κάιν και μόλις το τέκνο της ήρθε στον κόσμο, εκείνη είπε: «Ο θεός μου έδωσε παιδί».
Λίγο αργότερα, γέννησε ένα άλλο παιδί, που ονομάστηκε Άβερελ.

Ο Άβερελ έγινε βοσκός και ο Κάιν Καλλιεργητής της γης. Μια μέρα τα δυο παιδιά πρόσφεραν θυσία στο θεό. Ο Κάιν πρόσφερε από τα σπαρτά του και ο Άβερελ από τα πρόβατα του. Ο θεός ευχαριστήθηκε από τη θυσία του Άβερελ, που ήταν άκακος και καλόκαρδος και είχε αγνή πίστη. Από την προσφορά του Κάιν όμως δεν ευχαριστήθηκε, γιατί η καρδιά του δεν ήταν καλόβολη.
Όταν το κατάλαβε αυτό ο Κάιν, σκυθρώπιασε και λυπήθηκε.

Ο θεός τότε του είπε:
«Κάιν, γιατί είσαι στενοχωρημένος;»
Ο κακός Κάιν δεν αποκρίθηκε. Η ζήλια για τον αδερφό του, του έτρωγε την καρδιά σαν σκουλήκι. Έτσι, όταν βρέθηκαν και οι δυο στα χωράφια, τον πλησίασε ύπουλα και τον σκότωσε.

ρε πούστη δεν αντέχεσαι πια!

Αλλά σε λίγο, άκουσε το θεό να τον ρωτά:
«Πού είναι ο Άβερελ, ο αδερφός σου;»
«Δεν ξέρω», αποκρίθηκε ο Κάιν. «Μην είμαι ο φύλακας του αδερφού μου;»
«Τι έκανες;» του είπε ο θεός. «Το αίμα του αδερφού σου φωνάζει σ’ εμένα από τη γη. Και η ίδια η γη, που δέχτηκε το αίμα του αδερφού σου, χυμένο από τα δικά σου χέρια, και αυτή τώρα φωνάζει εναντίον σου. Απ’ εδώ και πέρα ο κόπος σου δε θα είναι ευλογημένος και θα γυροφέρνεις στη γη αποδιωγμένος».

Ο Κάιν ένιωσε μεγάλο πόνο μέσα του. θα προτιμούσε χίλιες φορές να πεθάνει παρά να κάνει τέτοια ζωή, πικραμένη και γεμάτη απελπισία.

Αλλά ο θεός έβαλε ένα σημάδι στο πρόσωπο του Κάιν, ώστε όποιος τον συναντά να μην τον σκοτώνει.

Κατόπιν ο Κάιν απομακρύνθηκε από το θεό και πήγε και εγκαταστάθηκε στη χώρα Ναίδ, ανατολικά της Εδέμ.

Αργότερα, σ’ εκείνη τη χώρα, ο Κάιν πήρε μια γυναίκα και αυτή του χάρισε ένα παιδί, που ονομάστηκε Ενώχ. Ο Κάιν, επίσης, έχτισε εκεί και μια πόλη, που πήρε το όνομα του παιδιού του, Ενώχ.

Στο μεταξύ, η Εύα απόχτησε ένα άλλο παιδί, που το ονόμασε Σηθ. Με το Σηθ, ο θεός ευλόγησε τον Αδάμ, δίνοντας του ένα καλό παιδί στη θέση του αδικοσκοτωμένου Άβερελ.

Ο Αδάμ έζησε πολλά χρόνια ακόμα. Και η Εύα γέννησε κι άλλα αγόρια και κορίτσια.

Έτσι οι άνθρωποι πλήθυναν πάνω στη γη και πολλές γενιές προέρχονταν από τον Αδάμ και την Εύα. Στην ενάτη λοιπόν γενιά ήρθε και ένας απόγονος τους που λεγόταν Νώε.

Ο Νώε ήταν ενάρετος άνθρωπος, ο καλύτερος απ’ όλους της γενιάς του. Ζούσε σύμφωνα με το θέλημα του θεού και απόφευγε την αμαρτία. Απόχτησε τρία παιδιά, το Σημ, το Χαμ και τον Ιάφεθ.

_____________________________________________________

αυτά για σήμερα, δεν πείραξα τίποτα, μόνο τα μπολντ είναι δικά μου και η διόρθωση επί το ορθόν του ονόματος του μικρού αδελφού.

ηθικόν ακμαιότατον.

ηθικόν δίδαγμαν, να βρείς μόνη σου.

Advertisements

22/05/2010. επίκαιρα-τραγελαφικά. 2 Σχόλια .

τι έγινε κείνο το τρένο που έβλεπε τα άλλα τρένα να περνούν

πριν κάνα μήνα πήγαινα εκδρομούλα και ξαφνικά το τρένο σταμάτησε κάπως απότομα, «γαμήδια,» είπα ενοχλημένος, εγώ ο εκδρομεύς, «πώς πάει έτσι ο γαμιόλης θα μας σκοτώσει!»

μετά μάθαμε ότι μια γυναίκα είχε πέσει στις γραμμές του τρένου, αυτό τίποτα άλλο.
μείναμε κει και οι περισσότεροι είχαν παγώσει από το σοκ της φρικιαστικής είδησης, κάποιος άνθρωπος σαν και του λόγου μας είχε βαρεθεί να αναρωτιέται, είχε βαρεθεί να περιμένει ή να ελπίζει…

φυσικά στο θεοκρατούμενο κόζμο μας η μαλακία καλά κρατεί αλλά ευτυχώς ξέρω λίγα πολωνέζικα κι έτσι δεν κατάλαβα τα θεολογικά και μοιρολατρικά σχόλια που σίγουρα θα ακούστηκαν.

αυτό δεν ήταν ένα ατύχημα, ήταν μια αυτοκτονία.

τα πάντα είναι ξεκάθαρα, κανένας δεν έδεσε αυτή τη γυναίκα στις ράγες, «δεν υπάρχει φταίξιμο σε κανέναν», υπάρχει μόνο η ελεύθερη βούληση ενός ανθρώπου να επιλέξει το τέλος, αφού δεν επέλεξε ούτε την αρχή ούτε -μάλλον- τη συνεχεια του τραγικού στόρυ.

το μόνο που έλεγα τις επόμενες μέρες σε συζητήσεις  ήταν ότι μπορούμε και οφείλουμε να προσπαθούμε να έρθουμε σε επαφή με ανθρώπους απεγνωσμένους, όχι για να τους παρηγορήσουμε αλλά για να τους βοηθήσουμε, γιατί ρε πούστη μετά το γκέιμ όβερ μάλλον δεν υπάρχει τίποτα, οπότε δεν έχει νόημα κτλ

σκατά, τώρα σκέφτομαι ότι και το επιχείρημά μου είναι τελείως χωρίς νόημα. δεν ξέρουμε αν είναι καλύτερα εδώ απότο πουθενά ή δεν ξέρω κι εγώ την κόλαση ή τίποτα άλλο κουλό. δεν ξέρουμε τίποτα, επομένως τι μιλάμε;

δε σπαταλάμε χρόνο συνήθως για να αναρωτηθούμε, ποιος ή ποιοι έκλεψαν τη ζωή αυτής της γυναίκας.

φωτογραφία με πτώματα από συγκρούσεις τρένων δεν έχω αγάπη μου να σου δείξω.
σου χω μόνάχα αυτό

εθελοντικοί θάνατοι, μέρος πρώτον.

και αυτό

εθελοντικοί θάνατοι, μέρος δεύτερον

σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, όπου ο θάνατος δεν επήλθε οικειοθελώς, τα σενάρια περιπλέκονται.

ξαναλέω, ότι σε κάθε περίπτωση οδοστρωτήρα, συλλογικής ευθύνης κτλ προσπαθώ κυρίως να διατηρώ το σχήμα μου, δεν είμαι από χαρτί και δε μου αρέσει ο ντίζνεϋ.

ένας εμφύλιος αρκεί, αυτός ενάντια στο κράτος των εγκληματιών.
δε χρειαζόμαστε και δεύτερο.
νιώθω τελευταία πως ότι και να πω, (με εξαίρεση το «μια ωραία πεταλούδα»), ρίχνω λάδι στη φωτιά
είναι αλήθεια ότι υπάρχει ένα καθεστώς ατολμίας, αλλά εγώ το εντοπίζω σε όλους.

το τέρας είναι πάντα εκεί, και μας περιμένει υπομονετικά.
η αγκαλιά του είναι ζεστή και ο ύπνος θα είναι βαθύς και εγγυημένος.

21/05/2010. Uncategorized. 4 Σχόλια .

mamaaa

δεν είναι και πολύ γουστόζικο να βάζω ποστ τις αναζητήσεις που οδηγούν τον άμοιρο κόζμο στο βλόγ μου, αλλά τι γέλια έριξα κι ύστερα είπα, το καλό πράμα να λέγεται και να μην το μοιραστούμε αμαρτία, δεν κάνει, κάνει; δεν κάνει!

πάρε λοιπόν λαέ αναζήτηση που έβαλε το άτομο στο γούγλ κι έσκασε στο βλογ μου, κύριε λέησον γαμώ την αγία μου./….

φρεε χαρντ κορ πορν

19/05/2010. γούστα και άλλα.... 3 Σχόλια .

αμάν πια!

μια ωραία πεταλούδα
στόμα έχει και δαγκάνει

(όχι θα κάτσω να σκάσω…)

14/05/2010. γούστα και άλλα..., Uncategorized. 7 Σχόλια .

να καεί να καεί

αν κατορθώσεις να ξεπεράσεις την τάση για εμετό που θα σου δημιουργηθεί στην αρχή από τα όσα λέει ό τύπος περί δήθεν θεμιτής ταύτισης του πολίτη με το κράτος (μπλιάξ!)

αν μπορέσεις να ξεπεράσεις τη γελοιωδώς εξωπραγματική ιδέα ότι  «yes we can, lets do it» (sic) – σχετικά με τον έλεγχο των διαδικασιών του δντ κτλ

αν παρακάμψεις το γεγονός ότι το ευρωκοινοβούλιο είναι κι αυτό ένα ακόμη κυνοβούλιο, με «εκπρόσωπους» που τάχα εκπροσωπούν εμένα κι εσένα (ασταδιάλαρε)

αν παρακάμψεις το γεγονός ότι κι αυτός ο «πράσινος» γνωρίζει ότι θα έπρεπε να είναι στο μεντράνο, κι όχι στα έντρανα,

.

.

.

τότε θα φτάσεις στο σημαντικό μήνυμα, που μέσα από τα γέλια και τα δήθεν χειροκροτήματα τών άλλων κυνοβουλεύτηδων καταφέρνει ο κύριος πράσινος να (ας πούμε) βροντοφωνάξει.

10/05/2010. Uncategorized. Σχολιάστε.

και στά λεγα εγώωωωω

φόρο τιμής στον αιμόφιλο της ινφλουέντζας, για την ανακάλυψη του αρχέτυπου «σταλεγάκιας.»

ανατρέξτε στη σχετική βιβλιογραφία, μην τα θέλετε όλα στο στόμα!

07/05/2010. επίκαιρα-τραγελαφικά, Uncategorized. Σχολιάστε.

guyz….

με αρέσουν πολύ εκείνα τα μπλόγκ που δε λένε πολλά λόγια, ή καθόλου, απλά βάζουν ένα ωραίο βιδεάκι κάθε τόσο από το γιουτούμπ και συνήθως δε μετανιώνω που πατάω το κομπί να δω τις επιλογές του λιγομίλητου μπλογκερά.

ήθελα να κάνω αυτές τις μέρες ένα τέτοιου είδους ποστ χωρίς καθόλου λόγια, αλλά όπως βλέπεις μ έπιασε πάλι η πάρλα-

-ξέρω ότι ξέρεις-

φυσικά και το ξέρω, μη μου το χτυπάς κάθε τόσο:

όλη αυτή η πάρλα είναι οι ενοχές μου και η μιζέρια, που είμαι εδώ- μακρυά, στην ασφάλεια του τηλεθεατή και με το γαμημένο το ιντυμήντια να μη λέει ν ανοίξει απ το πρωί.

έλεγα λοιπόν να βάλω ένα βιδεάκι με αναστενάρηδες, ξέρεις αυτούς που πατάνε τις φωτιές, μετά σκέφτηκα ότι μπορέι να βάλω ιδέες στα λαμόγια και να προσβάλουν τίποτα γιαλαντζί-αναστενάρηδες για να στελεχώσουν τα νέα σώματα καταστολής, οπότε λέω άστο καλύτερα.

να, ένα χαρούμενο τραγουδάκι.

05/05/2010. Uncategorized. 3 Σχόλια .

in a hurry…

ήθελα να βάλω ποστ γρήγορα για να μη βλέπω τα σιλικονούχα όποτε πατάω το κομπί, δεν είναι του γούστου μου…

δεν είχα καμία ιδέα, έπαιξε κι ένα ψιλοξενύχτι…
ίσως και να φοβήθηκα τα τρόλει που έχουν πάρει τελευταία παγανιά τα φίλα μπλογκζ, ποιος ξέρει…
συν τοις άλλοις, βαριόμουνα κι από πάνω, ναι!

με έσωσε πάλι ο uhuru

22/04/2010. επίκαιρα-τραγελαφικά. 9 Σχόλια .

170

αφού διάβασα το τελευταίο ποστ του πρτφ, μου ήρθε η ιδέα να βάλω στο γκούγκλ το εξής:

170 τηλεφώνησε τώρα

για να δω τι θα μου βγάλει.

το κανα ρε.

και το πρώτο αποτέλεσμα ήταν αυτό, κάντο κι εσύ μπορείς.

κάλεσε 170 σε λέω

ανακουφιστήκατε;

υ.γ. δηλώνω με έμφαση και προς αποφυγήν παρεξηγήσεων ότι ο σκοπός μου δεν είναι να περιπαίξω τους προστάτες νταβατζήδες των κοριτσιών ή τα ίδια τα κορίτσια ή το επάγγελμά τους, φυσικά. βέβαια, το πόσο εθελοντικά μπαίνουν στο επάγγελμα πολλές γυναίκες είναι ζήτημα που πρέπει πάντοτε να απασχολεί τους πολιτικούς χώρους.

ένυγουέι, η σαρκαστική μου διάθεση σε αυτό το ποστ αναφέρεται αποκλειστικά στον προστάτη νταβατζή του πολίτη.

21/04/2010. επίκαιρα-τραγελαφικά. 2 Σχόλια .

contract to kill

ένας καλός παιδής και φίλος με μύησε στις ταινίες του απίστευτου Άκι Καουρισμάκι από τη Φινλανδία.

ο άκι

σιγά σιγά με αυτοθυσία και αυταπάρνηση έκατσα και τις είδα όλες από 2-3 φορές την καθεμία (γιατί ανέλαβα και να τις κοινοποιήσω σε υποψήφιους μύστες) και τώρα δεν έχω τι άλλο να δω και κλαίγω και οδύρουμαι.

ο ίδιος σε ένα πολύ καλό ντοκυμαντέρ για το έργο του είχε πει πριν καμιά δέκα χρόνια:

«οι ταινίες μου είναι πολύ κακές, τις μισώ. αλλά τουλάχιστον κάνω ότι μπορώ και τις προτείνω γιατί είναι καλύτερες από όλα τα σκατά που κυκλοφορούν.»

μμμ, πριν βιαστείτε να σχολιάσετε τη μετριοπάθεια του λέγοντος, προτείνω να δείτε τη γενικότερη φάση του και το χιούμορ του. δεν τον ξέρω προσωπικά, αλλά τουλάχιστον στο ντοκυμαντέρ που έλεγα, φέρεται με τον ίδιο τρόπο όπως οι ήρωες από τις ταινίες του. και οι ήρωες αυτοί θα μιλούσαν έτσι ακριβώς, λίγα λόγια σταράτα και επί της ουσίας- ακριβώς το αντίθετο από ότι κάνω εγώ δηλαδή. ίσως γι αυτό ακριβώς το λόγο γοητεύτηκα τόσο από αυτές τις ταινίες και έφαγα κόλλημα.

πριν καμιά είκοσι χρόνια ο καουρισμάκης έβγαλε το I hired a contract killer.

ξενερώνω ν αρχίσω τώρα να λέω πόσο επίκαιρη είναι η ταινία.

"πωπω σε τι σκατά βρέθηκα μπλεγμένος!"

απλά δείτε το (υπάρχει παντού στα τόρρεντζ και είναι η πρώτη του ταινία στα αγγλικά- αλλά θα βρείτε και υπότιτλους) και μετά διαβάστε και το κειμενάκι που δημοσιεύτηκε (ε, δεν τα κόβουμε κι όλα!) στην αυγή, που πρέπει να μας πείσει με κάποιο τρόπο ότι είναι αριστερή εφημερίδα- άλλο θέμα, μην τα μπλέκω πάλι γαμήδια!

πώς το λέει ο «ποιητής;» εμείς οι πολίτες λέει είμαστε το κράτος….

όλοι όσοι βιάστηκαν να ξεπλύνουν το αίμα από τα χέρια τους, θα βρεθούν με αίμα στο ζβέρκο και πίσω από τ αυτιά.

εμείς ας κρατήσουμε την αναπνοή μας με όλα αυτά, μη μας ξεφύγει καμιά κλανιά και θεωρηθεί βίαιη επίθεση κατά των θεσμών.

17/04/2010. γούστα και άλλα..., επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

τόσα χρόνια σ’ έβριζα, home sweet home, ηρακλειάκι….

αν ήξερα πώς σκατά μπαίνουν οι καρδούλες στη γραμματοσειρά, θα έβαζα κι από πεντέξι, στον τίτλο και γύρω γύρω, ν’ αναβοσβύνουν σα γιορτή….
η κατάληψη των τηλεοπτικών μέσων έστω και για μια στιγμή είναι μήνυμα από το μέλλον, είναι η βαλσαμωμένη ουτοπία που ανοίγει τα μάτια, χαμογελάει παίρνει μιαν ανάσα και μας υπόσχεται ότι θα ρθει σύντομα η μέρα που θα σκάσει απ’ τα γέλια:

Τα πράγματα θα γίνονται όλο και χειρότερα,
μέχρι ν΄αρχίσεις να γελάς.

(Μπέκετ)
:D

Για την οικονομική κρίση, την επίθεση στον αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο, για τους συντρόφους-ισσες που διώκονται για την τρομοκρατία, για την καταστολή και τα ΜΜΕ,

Δεν είναι τυχαίο ότι η ανακοίνωση της “εξάρθρωσης” της “τρομοκρατικής οργάνωσης” συνέπεσε χρονικά με την ανακοίνωση της υπαγωγής της ελληνικής οικονομίας στον έλεγχο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Ένα χτύπημα που θα δεν θα πλήξει του βιομήχανους, τους τραπεζίτες και τα λοιπά παράσιτα της κοινωνίας αλλά αντιθέτως τις πιο αδύναμες ομάδες και την εργατική τάξη.

Αργεντινή, Βολιβία, Αιθιοπία, Ελ Σαλβαδόρ, Ταϊλάνδη, Σουδάν είναι χώρες οι οποίες δέχτηκαν την επιτροπεία του ΔΝΤ με δραματικά αποτελέσματα στο βιοτικό επίπεδο του πληθυσμού τους. Υπάρχει όμως μια σημαντική λεπτομέρεια η οποία δείχνει σε τι πολιτική κατάσταση βρίσκεται αυτή η στιγμή η Ελλάδα: Η πλειοψηφία των χωρών που ενεπλάκησαν με το ΔΝΤ ήταν χώρες που προερχόταν από στρατιωτική δικτατορία με διαλυμένο κοινωνικό ιστό και με ακραίες οικονομικές ανισότητες. Παρομοίως αυτή η στιγμή στην Ελλάδα βιώνουμε μια “δημοκρατική” χούντα η οποία κάτω από τον σοσιαλδημοκρατικό μανδύα διακυβέρνησης περνά μέτρα (Εργασιακά, περικοπές, ασφαλιστικό, συντάξεις) που και οι πιο συντηρητικές κυβερνήσεις δεν κατάφεραν η δεν τόλμησαν να τα προωθήσουν.

Η κυβέρνηση μέσω των ΜΜΕ καλλιεργεί ενοχές σε όλους για τα σκάνδαλα και τις κομπίνες που σχεδιάστηκαν και υλοποιήθηκαν από το κράτος και τη βουλή όλα αυτά τα χρόνια.

Τη στιγμή που οι διάφοροι γυρολόγοι ρουφιάνοι δημοσιογράφοι στα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης) παραπληροφορούν και σπεκουλάρουν σχετικά με τα χάλια της οικονομίας και τις θυσίες που πρέπει να γίνουν από τους μεροκαματιάρηδες και τους απολυμένους, το ελληνικό κράτος-ζητιάνος κάνει πανάκριβες αγορές σε γαλλικές φρεγάτες και γερμανικά αεροπλάνα αξίας πολλών δις. Ευρώ και ενισχύει τις υπερκερδοφόρες τράπεζες αυτό τον μήνα με 16 δις. Ευρώ από την τσέπη μας.

Για τους συντρόφους-ισσες που διώκονται για υποθέσεις τρομοκρατίας

ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΕΛΟΣ ΣΤΙΣ ΑΠΑΤΕΣ.ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

Με τη δολοφονία του Λάμπρου Φούντα στις 10 Μαρτίου του 2010 ξεκινάει επόμενη επιχείρηση μετά την υποτιθέμενη εξάρθρωση τις συνομωσίας πυρήνων της φωτιάς με σκοπό τον αποπροσανατολισμό της κοινωνίας από την οικονομική κρίση που επακόλουθο έχει την εξαθλίωση των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων αλλά και την ανάκτηση του καταρρακωμένου γοήτρου της εξουσίας. Ο οπλισμός που βρέθηκε πάνω στον Λάμπρο σε συνδυασμό με την πολιτική του ταυτότητα και την θέση που έχει πάρει ως αναρχικός απέναντι στον κόσμο της εξουσίας αρκεί για την δημιουργία ενός κακογραμμένου σεναρίου τρομουστερίας. Το κράτος ορκίζεται να πατάξει την τρομοκρατία και για να δείξει παραγωγή έργου(τουλάχιστον σε αυτό τον τομέα) μετά από ένα μήνα απεγνωσμένης προσπάθειας απλώνει το μακρύ του χέρι για να παίξει το χυδαιότερο χαρτί του. Όλα τα ΜΜΕ αναπαράγουν ψευδής διαρροές με τους μπατσοσυντάκτες τους. Τρανταχτό παράδειγμα η ανύπαρκτη τηλεφωνική επικοινωνία ανάμεσα στους αδίστακτους δολοφόνους που γελούν βλέποντας μικρά παιδιά να ανατινάζονται. Τα υποτιθέμενα στοιχεία προσβάλουν την νοημοσύνη της κοινής γνώμης διαδίδοντας πως πρώην φυλακισμένος για τοποθέτηση βόμβας ενώ τον ακολουθεί ουρά στρατιάς από αστυνομικούς εδώ και 15 χρόνια το μόνο που δεν βρίσκουν σπίτι του είναι φωτεινή επιγραφή «Είμαστε Τρομοκράτες». Φίλοι και σύντροφοι του Λάμπρου μετά τις απειλές του Χροισοχοίδη και τις παρέας του (Μπακογιάννη, ΛΑ.Ο.Σ και οι λοιποί) βγάζουν βόλτα τα όπλα τους στην Αττική και πηγαίνουν στον Υμηττό για σκοποβολή… με σκουριασμένες σφαίρες! Και ενώ η αστυνομία τους παρακολουθεί σ αυτό το «γεγονός» ψάχνει σε σπίτια σε ολόκληρη την χώρα γα τον οπλισμό τους. Και πόσα άλλα τραγελαφικά θα ακούσουμε και θα διαβάσουμε αυτές τις μέρες…Εν τέλει όλες οι διώξεις βασίζονται σε κατασκευασμένα στοιχεία που δεν πείθουν ούτε τους πιο αφελείς, καθώς και σε αποτυπώματα που έχουν βρεθεί σε βιβλία και άλλα αντικείμενα που καμία σχέση δεν έχουν με ένοπλες οργανώσεις. Εμείς από την αντίπερα όχθη υψώνουμε το όπλο της αλληλεγγύης στους συντρόφους μας που είναι ενεργοί αγωνιστές και παρόντες σε κάθε κοινωνικό και αντικαθεστωτικό αγώνα ενάντια στους πραγματικούς τρομοκράτες. Στους τρομοκράτες της ζωής που ποινικοποιούν με κάθε μέσο τις προσωπικές σχέσεις και εκβιάζουν μέσω τις καταστολής οποίον δραστηριοποιείται εναντίον σε αυτούς και στα αντικοινωνικά τους σχέδια.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Εν όψει των τόσο αναπόφευκτων όσο και πρωτόγνωρων κοινωνικών εκρήξεων που έρχονται ο αναρχικός χώρος σαν το πιο ριζοσπαστικό κομμάτι των αντιστεκόμενων αυτής της κοινωνίας αποτελεί και τον πρώτο δέκτη της καταστολής. Το ιδεολόγημα της υποταγής στο όνομα της εθνικής ομοψυχίας, για να γίνει αποδεκτό στους όλο και πιο φτωχούς υπηκόους πρέπει να επιβληθεί και με την βία.

Η ανθρώπινη αλληλεγγύη και η αντίσταση στις προσταγές των αφεντικών αυτού του κόσμου είναι η αντιπρόταση των αναρχικών σε όλη την διάρκεια της ιστορίας. Και σαν τέτοια δεν καταστέλεται. Πηγάζει από την ίδια την ύπαρξη του άδικου συστήματος , είναι σάρκα από την σάρκα της κοινωνίας και θα στοιχειώνει για πάντα τα όνειρα των αφεντικών. Όσο υπάρχουν καταπιεσμένοι θα γεννιέται από τις τάξεις τους η αναρχική πράξη και συνείδηση. Και θα αντιμάχεται την βαρβαρότητα της εξουσίας μέχρι την ολική καταστροφή της.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΣΤΟΥΣ 6 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ

16/04/2010. επίκαιρα-τραγελαφικά. 2 Σχόλια .

sonata for cello, no 8

αφού βεβαιωθείς ότι κανένας δε θέλει να χρησιμοποιήσει τον «κοινόχρηστο χώρο του διαμερίσματος» για το επόμενο δίωρο [ή και τρίωρο, σε κόβω για δυσκοίλιο αγόρι] σιγουρέψου επίσης ότι έχεις προμηθευτεί επαρκή ποσότητα ποιοτικού κολόπανου.

τώρα μπορείς να κλείσεις τα μάτια για να μη βλέπεις τίποτα, απολύτως τίποτα.

πες την προσευχούλα σου: «όλοι οι κακοί είναι στη φυλακή»… τώρα πιες και μια γουλιά σαμπουάν πυρίτιδας στην υγειά του μάριου ζ. εβίβα μαλάκα. τώρα στίψ το μυαλό σου και θυμίσου αν έχεις πάει ποτέ σε πάρτυ σε αναρχικό στέκι και αν ναι, υποσχέσου στον εαυτό σου ότι δε θα ξαναπάς ή αν πας δεν θα ακουμπάς νάυλον σακούλες ή έστω θα φοράς διπλά γάντια. τώρα πάρε και μια βαθειά ανάσα. την πήρες; ωραία. μην ανοίγεις ακόμα τα μάτια, μαλάκα. θυμήσου να μην ξαναπάς ποτέ στα εξάρχεια, ούτε για καφέ, ούτε περαστικός. άμα θες από ομονοια να μου βγεις στο στρέφη, πάρε τη φυλής και μετά ηπείρου αλεξάνδρας και τα ίσα κάτω. πάρε άλλη μια βαθειά ανάσα. υποσχέσου στον εαυτό σου ότι στο εξής θα διαβάζεις μια έγκυρη εφημερίδα κάθε πρωί για σιγουριά μην τυχόν και γίνεται καμιά διαδήλωση, για να μην ξεπορτίζεις. βαθειά ανάσα. τώρα πες ξανά την προσευχούλα, μηγελάς μαλάκα: «όλοι οι κακοί είναι στη φυλακή».

τώρα σε θέλω συγκεντρωμένο, περνάμε στη φάση β΄, την πιο σημαντική. ελπίζω να έχεις κρατήσει κλειστά τα μάτια μαλάκα.

μάζεψε όλα τα κακά που έχεις στην κοιλίτσα σου. φαντάσου τα να τρέχουν από όλες τις κατευθύνσεις ανταποκρινόμενα στο προσκλητήριο και με τάξη να συγκεντρώνονται πειθήνια στο παχύ έντερο. αν δεν έχεις αρκετά κακά μην προσπαθήσεις, πάνε φάε καμιά πατριωτική φασουλάδα και τα ξαναλέμε το σεπτέμβρη.

αφού σιγουρευτείς ότι όλα τα κακά είναι σε θέση μάχης, χτύπα με όλη σου τη δύναμη ένα βροντερό κλανοχεσίδι με την κωλοτρυπίδα σου σε οριζόντια θέση. χέζε ψηλά κι αγνάντευε. μη βαρεθείς να χέζεις μέχρι να σιγουρευτείς ότι όλα τα κακά έχουν με πάταγο καταλήξει στον πάτο της λεκάνης. τώρε ήρθε η ώρα για να πεις τη δεύτερη προσευχούλα: «ιησούς χριστός νικά κι όλα τα κακά σκορπά.» τώρα αν ήσουν τίποτα μουσουλμάνος θα σου λεγα να πλύνεις τον πωπούλη σου, αλλά εσύ βρωμιάρη φοβάσαι και το σαμπουάν μη σου τινάξει την κωλοτρυπίδα στον αέρα. οπότε, δε σου μένει παρά να σκουπιστείς με το πατριωτικό κολόπανο, για να μη βρωμάς πολύ στο γραφείο. δεν πρέπει ρε να βρωμάς στη δουλειά, ένας προστάτης πρέπει να έχει ένα κάποιο προφίλ γαμώτο.

δεν τελειώσαμε ακόμη. πριν τραβήξεις το καζανάκι, πάρε άλλη μια βαθειά ανάσα και άνοιξε τα ματάκια σου να θαυμάσεις τα έργα σου. μμμ, άρωμα.

ακόμη δεν τελειώσαμε μαλάκα, αλλά ας βάλω μια τελεία εδώ, που λένε κι οι παπαγαλίσκοι σου.

τα υπόλοιπα στο δρόμο.

15/04/2010. επίκαιρα-τραγελαφικά. 8 Σχόλια .

αλληλεγγύη

σκατά λέξη τείνει να καταντήσει κι αυτή, στα στόματα διαφόρων.

το παραπονάκι [καρδούλα μου, δε σε μαλώνω…]

έχουμε λοιπόν το πρόσφατο «παράπονο» κάποιων ακροδεξιών, φασιστών, μελών και φίλων της φασιστικής οργάνωσης χρυσή αυγή, της φασιστικής εφημερίδας στόχος κτλ
το «παραπονάκι» των παιδιών λοιπόν είναι ότι οι αριστεροί, οι αναρχικοί, οι αντιεξουσιαστές κτλ δεν δείχνουν αλληλεγγύη για τους φασίστες που συνελήφθησαν από το κράτος.
«γιατί ρε παιδιά, στο πηγάιδι εκατουρήσαμεν εμείς;» μοιάζουν να αναφωνούν με λυγμούς.
σε πρόσφατο σχολιασμό κάποιος μας είπε «γαλλιστί»:  «Επιθυμείτε μονόπλευρη κρατική βία και καταστολή?» σχολιάζοντας την αυτονόητη μη παρέμβαση κανενός αριστερού ή αναρχικού χώρου [αυτό μας έλειπε ρε] για τη σύλληψη και προφυλάκιση διαφόρων μελών της χρυσής αυγής και άλλων παρακρατικών μαχαιροβγαλτών.
ζηλέψανε -και δικαίως- τα φασιστοειδή την άψογη οργάνωση της κίνησης αλληλεγγύης προς τον προφυλακισμένο μάριο ζ. και θέλουνε κι αυτά.
ζήλεια ψώρα, ζήλεια ψώρα…

το τσουβαλάκι [φασούλι το φασούλι…]

στο σχολιασμό που ακολούθησε έγιναν και διάφορα τσουβαλιάσματα, όπως π.χ. ότι ο μάριοςζ και οι διαχειριστές του αλληλέγγυου μπλογκ είναι αναρχικοί κτλ
τέτοιου είδους ανακρίβειες αποτελούν συνήθεις τακτικές των φασιστών, εφόσον έχουν κατορθώσει μέσα στην ιστορία να δώσουν στη λέξη «αναρχικός» αρνητική χροιά, τουλάχιστον όπως το αντιλαμβάνονται οι φέροντες την «κοινή λογική» μές την κοινωνία. Αρκεί να πεις δηλαδή ότι ένας διαδηλωτής είναι αναρχικός, για να θεωρείς δεδομένο ότι καλώς συνελήφθη.
Ο μαριοςζ δε δήλωσε ποτέ αναρχικός, σε καμία επιστολή από τον κορυδαλλό, και δεν είδα και κανέναν από αυτούς που διατηρούν το αλληλέγγυο μπλογκ να δηλώνει αναρχικός ή αντιεξουσιαστής.
επειδή δηλαδή το κράτος θεωρεί ότι το σαμπουάν είναι μολότοφ, πρέπει να εξισώσουμε την υπόθεση του άδικα προφυλακισμένου διαδηλωτή μάριου ζ. με την υπόθεση του κάθε φασίστα μαχαιροβγάλτη που, όταν δεν μπορούν να το συγκαλύψουν, αναγκάζονται να τον πάρουνε μέσα;

η προσωπική μου απάντηση

η απάντηση μου η προσωπική [εκφράζοντας αποκλειστικά τον εαυτό μου και μη εκπροσωπώντας κανέναν απολύτως, βλ. παρακάτω!] είναι:
δείχνω αλληλεγγύη και βοηθάω όσο μπορώ τους κοινωνικούς αγωνιστές, ανεξάρτητα από πολιτικό χώρο στον οποίον ανήκουν.
επίσης, είμαι αλληλέγγυος  σε θύματα της κρατικής καταστολής, ανεξάρτητα από το αν τα θύματα αυτά αγωνίζονταν για έναν κοινωνικό σκοπό ή απλά πουλούσαν παράνομα σιντι.
αν δηλαδή γινόταν μία σύλληψη ενός μέλους της νέας δημοκρατίας επειδή π.χ. κατέβηκε στην πορεία για την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες [παλιές ιστορίες…], θα έδειχνα αλληλεγγύη. Παρόλο που διαφωνώ κάθετα με το πολιτικό του πρόταγμα.
όταν όμως συλλαμβάνεται ένας άνθρωπος που φέρει μαχαίρι ή λοστό και το οποίο χρησιμοποιεί ενάντια σε διαδηλωτές, μετανάστες ή άλλους μη κρατικούς και μη π[αρακρατικούς, τότε δεν ασχολούμαι. Θα προτιμούσα βέβαια, αντί να συλληφθεί, να πέσει στα χέρια ετοιμοπόλεμων και θερμόαιμων διαδηλωτών, ώστε να ανταμειφθεί πλουσιοπάροχα και πάραυτα για τις αγαθοεργίες του.
δε χαίρομαι για τη σύλληψη, γιατί ξέρω ότι μπάτσοι και ακροδεξιοί είναι συχνά ένα και το αυτό, υπάρχει αγάπη ανάμεσα στους δύο χώρους [όταν οι δύο χώροι δεν… έσονται εις σάρκαν μίαν!, οπότε μιλάμε πλέον για ένα χώρο….]
τέτοιου είδους συλλήψεις γίνονται για τα μάτια του κόσμου, για να μην ξεφτιλίζονται τελείως, για να μην αποκαλύπτεται τόσο έντονα ο συνδετικός ιστός που ενώνει κράτος και παρακράτος στο ελλαντιστάν.
όταν τα όργανα της «τάξης» μπορούν να αποφύγουν συλλήψεις παρακρατικών, το κάνουν.
με την ανοχή της αστυνομίας οι φασίστες πρόσφατα ξυλοκόπησαν ανενόχλητοι αφγανούς μετανάστες στον άγιο παντελεήμωνα.
αν καμιά φορά λοιπόν γίνεται για τα μάτια του κόζμου μια σύλληψη παρακρατικού, ε δε θα του κάνουμε κι αλληλεγγύη!
είναι σα να συμμετέχω στο παιχνίδι τους.

η νταμπελίτσα [την κοπελιά μου τη λένε λενιώ…]

εγώ, αν και δε μ αρέσουν οι ταμπέλες, αν φορούσα πάνω μου μια ταμπέλα σαν τους σεκίτες [έλα, χούμορ κάνω!] αυτή η ταμπέλα ίσως να έγραφε «άπιστος, άπατρις, άνθρωπος.»
λέω ίσως, γιατί σε άλλη χρονική στιγμή μπορεί να έγραφε «ερωτευμένος μην ενοχλείτε» ή απλά «κοιμάμαι φύγετε»
επίσης, αν κανείς με πεί αναρχικό, δε θα παρεξηγηθώ κιόλας.
επομένως, θα μπορούσε να πει κανείς ότι μάλλον είμαι αναρχικός, και τώρα που το σκέφτομαι, τιμή μου κιόλας.

το ζήτημα είναι ότι από τη στιγμή που δηλώνεις αναρχικός, δεν εκπροσωπείσαι από κανέναν και δεν εκπροσωπείς κανέναν.
αναρχικοί υπάρχουν πολλοί, νουνού όμως ένα.
σε καμία περίπτωση δεν αναλαμβάνω την ευθύνη για την κάθε μαλακία που θα πει ή θα κάνει ο κάθε αυτοαποκαλούμενος αναρχικός.

κάθε φορά λοιπόν που κάποιος μου λέει «εσύ που είσαι αναρχικός και υπερασπίζεσαι τους λαθρομετανάστες και πού ξέρω γω αν ληστεύεις και τράπεζες κι αν βάζεις και βόμβες κι αν κλέβεις κι αν βιαζεις κτλ»
κάθε τέτοια φορά δε μπορώ να απαντήσω με λογικά επιχειρήματα.
χάνω τον έλεγχο και απαντάει «αντ’αυτού» η μητέρα οργή.

ά στα γαμήδια φασίστες, άιντε να βρείτε τους γκρίζους λύκους τους ομοϊδεάτες σας να αλληλομαχαιρωθείτε να καθαρίσει η κοινωνία.

14/04/2010. επίκαιρα-τραγελαφικά. 3 Σχόλια .

νο μέρσυ ρε

το είδα και ταράχτηκα.
επήδησεν η καρδιά μου απ τη θέση τζη, πώς το λένε ντε.

κάποιος καλός χρήστης του διαδικτύου έπεσε στο μπλογκ μου κατόπιν της εξής αναζητήσεως εις το γούγλιον:

«μακεδονια ξακουστη εμβατηριο free κατεβασμα»

ε, όχι.

όχι είπα.

αυτό είναι από τα άγραφα.

θες ρε κύριος εμβατήριον χωρίς να πλερώσεις;

θες πατρίδαν χωρίς να χύσεις αίμα;

θες εθνική κυριαρχία χωρίς επεκτατικό πόλεμο;

λάθος στα είπανε κύριε, και να συμβουλευτείς καλούς πατριώτες σαν τον κύριο χαριτόπουλο ας πούμε, να στα πούνε από την καλή, γιατί δε σε σπούδαζε καλά ο δάσκαλός σου, μου φαίνεται.

άιντε σαχλαμάρα, τζάμπα εμβατήριο μου ήθελες.
δικό σου είναι μόνον αυτό που μπορείς να αγοράσεις!

επ ώμου άρμ!

άι στο μέτωπο να ησυχάσουμε.

12/04/2010. επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

βλάσφημον

προσοχήν ωρέ!!!
το κειμενάκιον που ακολουθεί αποτελεί άκρως ακατάλληλον ανάγνωζμα διά τους χριστιανούς. συνιστάται η άμεση παύσις της αναγνώσεως και απου-φύγει-φύγει από το εμβλόγιον ετούτον το ποταπόν!

…εκαθούντανε το λοιπόν ο γερο-χριστούλης κι έλιαζε ακαμάτης τ αχαμνά του, που λέει κι ο ποιητής.
εχάζευε δε αυτόν ο κύριος πατήρ και θεός του κι αναλογίζονταν:
«κοίτα μουργιέλα, τρομάρα του, το μαγαζί πάει για κλείσιμο κι αυτός ο μοσχοχαϊδεμένος μου εκεί, το χαβαδάκι του!»
είπεν δε αυτώ ο θεός:
«ρε κοπρίτη, ρε κακή σπορά, ρε άσωτε, ρε ανεκδιήγητε και παλιοχαρακτήρα, σε ταΐζω ρε και σε ποτίζω για να είσαι με σταυρωμένα τα χέρια;»
απήντησεν δε τω κυρίω, πατρί και θεώ αυτού ο υιός και σωτήρ ιησούς:
«καλά ρε γέρο, κάτσε συ να σε σταυρώσουνε να δείς πώς είναι! θα με αφήσεις επιτέλους να αναρρώσω;»
«μα βρε γιόκα μου ιησού όποτε έρχομαι να σε βρώ, μονίμως με το ναργιλέ στο χέρι να αναρρώνεις σε βρίσκω, εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια, θα ασχοληθείς καμιά φορά και με την οικογενειακή επιχείρηση;»
ο ιησούς επήρε το ύφος το μπλαζέ, κι αφού τεντώθηκε, απήντησεν τω πατρί αυτού με ολίγην αλαζονεία:
«έχω άδειαν διαρκείας από το άγιον πνεύμα το ζωοποιόν. με τας επιχειρήσεις ημών ασχολούνται τόσοι και τόσοι ταλαντούχοι και προικιζμένοι θνητοί!»
«αμάν αυτό το άγιον πνεύμα και οι γενναιοδωρίες του», εσκέφθη τώρα ο ανήσυχος πατήρ. όμως, φιλόστοργος καθώς ήτο, δεν εμίλησεν διά τους τσαμπουκαλεμένους συνδικαλιζμούς του πνεύματος του αγίου, απεναντίας δε επροχώρησεν πάραυτα εις το ψητόν:
«εντάξει υιέ μου, εντάξει. αναγνωρίζω βεβαίως την πολύτιμην προσφοράν σου και τας θυσίας και τους κόπους όπου έκαμες δια την επιχείρησιν. άλλωστε, όλα αυτά τα χρόνια εις το όνομάν σου εκάμαμεν όλας τας νέας επενδύσεις, τας σταυροφορίας, τας ιεραποστολάς, δεν αντιλέγω. όμως βρε δια σε τα εκάμαμεν όλα, ίνα τι δε σκέπτεσαι ότι όλα τούτα δι εσέ εγίνηκαν και εις εσέ θα περιέλθουν, όταν θα έλθει εκείνη η μαύρη ώρα όπου θα κλείσω και εγώ τους οφθαλμούς μου δια να ξεκουρ…»
«άσε, πατέρα, κομμένη, τα κόλπα των θνητών δεν πιάνουνε σε μένα!» απήντησεν ο ιησούς, φανερά ενοχλημένος.
ετούτην την φοράν, ο κύριος πατήρ και θεός δεν έχασε την ευκαιρίαν διά να απαντήσει καταλλήλως και αναλόγως:
«ορίστε,» είπεν ο κύριος πατήρ και θεός, «μοναχός σου το λέγεις, ότι οι θνητοί αρχίσανε πάλι τα κόλπα και χρειάζονται κηδεμονίαν! και εις την τελικήν, τι είδους υιός είσαι συ, εάν δεν ημπορούμεν να σε πέψομεν εις ένα θέλημαν; ε;»
αντελήφθη τότε ο τετραπέρατος ιησούς πως ο κλοιός στενεύει και δεν θα το γλιτώσει το καψόνι πάλι.
«εγώ να κάτσω να κάνω πάλι τον αμνό του θεού, δε σφάξανε, στο λέω!»
ο κύριος πατήρ και θεός εχαμογέλασεν αυτήν τη φορά με καλωσύνην και ομορφιάν:
«όχι αγόρι μου, όχι σπλάχνον μου, δε θα σε στείλω πάλι στους κανίβαλους να σε σταυρώσουνε, μην ανησυχείς. ετούτην τη φορά θα σε στείλω θριαμβευτήν να κηρύξεις την αλήθειαν, να πατάξεις την αθεΐαν, να…»
«ίδιες μαλακίες μου λεγες και την άλλη φορά με το γαϊδουράκι και τα βάγια, και είδαμε στο τέλος το ποτήριον!» πετάχτηκε εκνευριζμένος ο υιός.
«μα, οποία αυθάδεια, ποιοι στα μαθαίνουνε ωρέ αυτά τα λόγια, οι παλιορεμπέτες που κουβαλάς συνέχεια με μπαμπεσιάν από την κόλασην;»
«άσε ρε πατέρα, άν δεν είχα και τα δερβισάκια με τα μπουζουκάκια, πώς θα την πέρναγα αιωνίως άιντε κάθε χρόνο δώστου σταυρό δώστου ανάστασιν, το εσκέφτηκες; δεν το εσκέφτηκες!»
ο κύριος πατήρ και θεός ένιωθε ότι η συζήτησις ξεφεύγει πολύν από του θέματος. εμανουβράρισεν το λοιπόν ως εξής:
«εντάξει υιέ, πάσο. η αλήθεια είναι ότι με αυτούς τους κρετίνους τους θνητούς και εγώ δεν βγάζω άκρην. σκέπτομαι το λοιπόν να σε στείλω ινκόγκνιτον!»
«‘αρχισες πάλι τα λατινικά ρε μαθουσάλα;»
«εε, ξέρεις υιέ μου, εμιλούσα ολίγον με τον πρώην πάπαν τον ιωάννην παύλον τον δεύτερον τον πολωνόν και με φλόμωσεν ολίγον καθότι και ποιητής… τεσπά, να σε στείλω μυστικόν βρε παιδίν μου, ουδείς να μην γνωρίζει ότι είσαι εσύ!»
«τότε είναι που θα με φάνε λάχανο ρε πατέρα, έτσι αθώος και καλούλης που είμαι, θα πέσουνε σαν τα σκυλιά!»
«μα θα στείλω και το άγιον πνεύμαν το ζωοποιόν βρε να σε προστατεύει!»
«καλά, άμα κατέβω με τέτοιο μαλλί και με τα μούσια, θα με χώσουνε μέσα στο φτερό σε λέω!»
«να ρωτήσομεν το λοιπόν μήπως προθυμοποιείται τις των αγγέλων ίνα κουρεύσει εσέ!»
«καλά, σώθηκες, αυτοί μόνο με τις μπούκλες τους ασχολούνται όλη μέρα! άσε που άμα αγγίξει κανείς το μαλλί μου θα γίνει χαμός!»
«καλά βρε υιέ μου, δια το μαλλίν το μακρόν δεν εμίλησα τόσους αιώνας, μα ήτο ανάγκη να τα κάμεις και ράστα;»
«πάλι τα ίδια θα λέμε ρε πατέρα; μα πώς είναι δυνατόν να έχει κάποιος έναν πατέρα γκρινιάρη σε ολάκερη αιωνιότητα γαμώτο μου;»
το κλίμα είχε θερμανθεί ιδιαιτέρως από ώραν πολλήν και ο κύριος πατήρ και θεός αντελήφθη ότι το θέμα της συζητήσεως θα επήγαινε περίπατον εάν δεν άλλαζε το βιολίον αμέσως.
«υιέ μου, υιέ μου. καλώς, δεν θα επανέλθομεν εις τα της κόμης. όμως κάμε μου το χατήριον ίνα με ακούσεις μετά μεγίστης προσοχής, διά να σου ανακοινώσω τα καθέκαστα και μαζί να κρίνομεν ποια θα είναι η αποστολή σου.»
«λυπήσου με ρε γέρο, πάλι μαγκαϊβεριλίκια θα με βάλεις να κάνω!»
«μα δεν ήκουσες τα όσα έχω να σου ειπώ!»
«άιντα πέστα»
«το λοιπόν, υιέ μου, προβήματα πολλά ενέσκηψαν εις την εκκλησίαν της ελλάδος.»
«πάλι μ αυτούς τους αχαΐρευτους τά χεις;»
«άκουσόν μου. εις την εκκλησίαν της ελλάδος λοιπόν οι αχρείοι επιχειρούν να βάλουν φορολογίαν και να καταληστέψουν την περιουσίαν!»
«ποιοι ρε πατέρα, οι αμερικάνοι;»
«εκόλλησες υιέ μου με τους αμερικάνους!»
«ε, ποιοι τότε, οι γερμανοί;»
«όχι, υιέ μου, οι ίδιοι οι έλληνες!»
«ρε, και τους είχα για σοβαρούς!»
«άστα υιέ μου, είναι να τραβάς τα μαλλιά σου!»
«κάτω τα χέρια από τις τζίβες, ε!»
«εάν συνεχίσει αυτό το κακόν, θα χάσομεν πολλήν περιουσίαν, επομένως και πολλήν εξουσίαν, και τότε μας επήρεν ο διάολ…»
«κόψε πατέρα, παραφέρεσαι!»
«εντάξει, λοιπόν, εγώ σου ομιλώ κι εσύ κουρδίζεις το μπουζούκιν σου!»
«τζουράς είναι!»
«θα συγκεντρωθείς ολίγον να συζητήσομεν;»
«κάτσε τώρα λιγάκι γιατί κουρντίζω…»
«ωιμέ, διατί να κάμω τέκνον όπου δεν καταλαβαίνει την αγωνίαν μου…»
ξαφνικά, ο ιησούς επήρεν ύφος δεόντως σοβαρόν και εγύρισεν εις τον πατέραν του με ενθουσιαζμόν:
«κάτσε ρε πατέρα!»
«τί ‘ναι»
«ρε μπα να στείλουμε κάναν άλλον να κάμει το χαμαλίκιον!»
«και τις θα εβρεθή να κάμει την σκληρήν δουλειάν;»
«έχω γω παληκαράκια έκτακτα σε λέω, μη μασάς!»
«να σε ακούσω…»
«κυκλοφορούν ήδη ανάμεσα εις τον κολαζμένον οχετόν του διαδικτύου διάφοροι ιεραπόστολοι φωτεινοί, που κηρύσσουν την αλήθειαν και έχουν θέσει εαυτούς εμπροστάρηδες εις τον πόλεμον κατά της αθεΐας, της αρνήσεως της αληθείας!»
«μα, κοτζαμάν πατήρ παντοκράτωρ, ποιητής ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων, πώς δεν εγνώριζα διά τους φιλότιμους ετούτους θνητούς όπου μου λέγεις;»
«άσε, πατέρα, από ίντερνετ εσύ έχεις μαύρα μεσάνυχτα. και φέισμπουκ που σού φτιαξα, ποτέ δε μπαίνεις!»
«δεν τα δουλεύω υιέ μου εγώ αυτά τα πράγματα…»
«τέσπά, μην ξεφεύγουμε πάλι, έχω έναν μπλόγκερ μούρλια, πολύ ορθόδοξο, τη λέει και στους άθεους, τη λέει και στους αλλόθρησκους γενικά, παιδί τζιμάνι σε λέω, αυτός θα την κάνει τη δουλειά να πατάξει τους ληστάς και να σώσει την εκκλησιαστική περιουσίαν και την οικογενειακήν μας μπίζναν!»
«πωπω, ρε υιέ μου, ομολογώ ότι εξεπλάγην με την πολυστροφίαν σου!»
«άντε, πες της μαγδαληνής να ψήσει κάναν καφέ τώρα! και κάτσε ν ακούσεις πενιά τρίχορδη να σου φύγουν τα σικλέτια!»
«αμάν χριστέ μου, βάρα το να κάνουμε κεφάλι!»
«αμήν και άλαααα…»

διευκρινίζεται προς αποφυγήν πάσης φύσεως παρεξηγήσεων ότι το αποπάνω κειμενάκιον αποτελεί εξ ολοκλήρου αποκύημα της σαλεμένης φαντασίας του αναρτήσαντος, οποιαδήποτε δε ομοιότης προσώπων, ανφάς και καταστάσεων με την πραγματικότηταν αποτελεί σύμπτωσιν σατανικήν και δάκτυλον του εξαποδού.
ο αναρτήσας ομολογεί ότι αποτελεί εξ απαλών ονύχων χαρακτηριστικήν περίπτωσιν θύματος αθεραπεύτου αθεΐας και παραφόρου αντι-εκκλησιαστικής μανίας ενώ κάπου κάπου έχει και αϋπνίας, τας οποίας όμως κουμαντέρνει αναγιγνώσκων κόμικζ και άλλα άσεμνα.
το κειμενάκιον σκοπόν δεν έχει επουδενί να προσβάλει ή άλλως να βλάψει τας θρησκευτικάς πεποιθήσεις, βουντού και δοξασίας ουδενός.
ο σκοπός του παρόντος κειμενακίου εστίν η ψυχαγωγία του γράφοντος και άντε και δυο τρεις άπιστοι ακόμη που θα το διαβάσουνε.
εάν λοιπόν είστε πιστός και φτάσατε ως εδώ, καλά να πάθετε, δε φταίω εγώ, έβαλα και προειδοποίηση στην αρχή, τι να σε κάνω ρε παληκάρι;

08/04/2010. γούστα και άλλα.... 10 Σχόλια .

φέιβοριτς

αυτό

κι

αυτό

από τον τελευταίο δίσκο των ωχρά σπειροχαίτη

02/04/2010. γούστα και άλλα.... 6 Σχόλια .

σιγά, η πατρίδα προσεύχεται

από uhuru

01/04/2010. επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

διπλός θρίαμβος της αντιτρομοκρατικής

το σκέλος πρώτον:
η αντιτρομοκρατική δέχτηκε τηλεφώνημα από Αστυνομικό «βόμβα σε κάδο, διατάξτε.»
η απάντηση: «σε κάδο; άστη να σκάσει ρε, με τους κάδους κάτι λαθρομετανάστες ασχολούνται μόνο.»
η βόμβα έσκασε και έτσι με ένα νεκρό 15χρονο παιδί σύσσωμη η ελληνική ααστυνομία πανηγυρίζει για την κάθαρση χωρίς κόπο.

το σκέλος δεύτερον:
μεγάλη επιτυχία της αντιτρομοκρατικής σήμερα τα ξημερώματα, αυτό θα το πούνε και στο cnn, θα δεις.
άνδρες της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας αξιοποίησαν στοιχεία πληροφοριοδότη τους και εισέβαλαν σε διαμέρισμα στην Κακοξούρα Μαυρομύτας.
εκεί βρέθηκαν αντιμέτωποι με το οπλοστάσιο άγνωστης έως τώρα τρομοκρατικής οργάνωσης,ενώ έκπληξη προκαλεί η άψογη υλικοτεχνική υποδομή της, καθώς αποτελείται από εκρηκτικούς μηχανισμούς 2σε1 τελευταίας τεχνολογίας.

ενώ από τα δακτυλικά αποτυπώματα που βρέθηκαν στο χαρτί υγείας οδηγήθηκαν σε ασφαλή συμπεράσματα και έτσι 2 ώρες αργότερα συνέλαβαν στην οικία τους τους δύο επικίνδυνους κακοποιούς που φέρονται ως ηγετικά στελέχη της τρομοκρατικής οργάνωσης.
όλα τα ευρήματα παραπέμφθηκαν στα εργαστήρια της αντιτρομοκρατικής και οι δύο τρομοκράτες στον ανακριτή.

όσον αφορά το σκέλος πρώτον, πάντως, αν και δεν πιστεύω στις μεταφυσικές και τα ξόρκια, μόνο αυτό:
από τους ώμους να του κοπούν τα χέρια αυτηνού που έβαλε τη μπόμπα στην πατησίων.
και να μην πεθάνει αμέσως, να αιμορραγεί για κάνα 24ωρο πριν ψοφήσει.

29/03/2010. επίκαιρα-τραγελαφικά. 12 Σχόλια .

polish underground 2: ο ράσταμαν δε λέει ψέματα

συνεχίζουμε με ελαφρά καθυστερησούλα το αφιερωμα στο polish underground που είχαμε ξεκινήσει ε λόουνγκ λόουνγκ τάιμ αγκόου…. ακριβώς ένα χρόνο πριν δηλαδή, 26 μαρτίου 2009…

ε ρε συμπτώσεις…

και δε φαντάζεσαι πόσο επίκαιρο είναι το τραγουδάκι που σου χω, για το ελλαντιστάν του σήμερα…

πάρε Izrael λοιπόν από τα 80’s, και οι στίχοι λένε τα εξής σε νέα και απολύτως κοντέμποραρυ ελληνικά:

λέει ψέματα ο δούλος
λέει ψέματα ο γραφειοκράτης
λέει ψέματα ο πολιτικός
λέει ψέματα ο αξιωματικός
λέει ψέματα ο παπάς
λέει ψέματα ο μπάτσος!
μεγάλη απάτη!
μέιναμε μόνοι
μόνον ο ράσταμαν δε λέει ψέματα…

kłamie, kłamie!
kłamie niewolnik
kłamie urzędnik
kłamie polityk
niewolnik kłamie
kłamie, kłamie!
o kłamie pułkownik
kłamie polityk
kłamie xiądz
niewolnik kłamie
wielka zdrada!
zostaliśmy sami
zostaliśmy sami
tylko rastaman nie kłamie
rastaman nie kłamie!
nie kłamie
popatrz!
kłamie urzędnik
kłamie policjant
kłamie polityk
niewolnik kłamie
wielka zdrada
zostaliśmy sami
rastaman nie kłamie
rastaman nie kłamie

28/03/2010. γούστα και άλλα..., επίκαιρα-τραγελαφικά. 3 Σχόλια .

βάι βάι βάι

null

για να θυμόμαστε ότι ο εχθρός έχει πολλά πρόσωπα.

28/03/2010. επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

μαθήματα ιστορίας

αηδία.

πολλές μέρες περάσανε αλλά δεν κατεβαίνει ούτε με μουρουνόλαδο.
οκ, 88 χρονών ο μανώλης γλέζος, άσχημα πάει να απογοητευόμαστε που συγχώρεσε το μπάτσο-ψεκαστήρα.
κρατάμε για τον εαυτό μας το σχόλιο ότι, δεν είναι στο χέρι κανενός από εμάς να συγχωρούμε τους κρατικούς εγκληματίες και  δολοφόνους, γιατί τα εγκλήματά τους γίνονται κατά συρροήν και ενάντια σε μάζες ανθρώπων. επομένως, καμία προσωπική συγχώρεση δεν έχει νόημα.
ειδικά ένα πρόσωπο με μεγάλη πολιτική ιστορία, με αγώνες, πώς μπορεί να συγχωρεί, αντί να αρπάει την ευκαιρία για μια δημόσια πολιτική καταδίκη της σύγχρονης αστυνομοκρατίας;
όμως οκ, είπαμε, 88χρονος ο μανώλης γλέζος και πάλι καλά που συνεχίζει και κρατάει την αγωνιστικότητά του και τα πιστεύω του ο άνθρωπος.
ρησπέκτ, τι να λέμε.

άλλο είναι που δε χωνεύεται.
εκείνο το σχόλιο στο «μετανοημένο» μπατσούλη, που τον πήρε ο ταξίαρχός του απ τ αυτί σαν το ανηψούδι του το μιχαλιώ απ το χωριό και το πήγε να πει συγγνώμην για τα αυγά που έκλεψε.

εκείνο το σχόλιο περί ιστορίας.

αυτό είναι που δεν την παλεύω καθόλου:

όχι, το πρόβλημα δεν είναι ότι το μπάτσο ψέκασε έναν ηλικιωμένο άνθρωπο και τον έστειλε στο νοσοκομείο (και τόλμησε ο γαμώ το χριστό του να πει ότι ένιωσε να κινδυνεύει κι από πάνω).

όχι, το πρόβλημα δεν είναι ότι το μπάτσο αυτό και τα άλλα μπάτσα ψεκάζουν συνεχώς απρόκλητα στις πορείες και στους αγώνες.

όχι, το πρόβλημα δεν είναι ότι τα μπάτσα κατά κανόνα στήνουν συλλήψεις με ψευδή στοιχεία εδώ και χρόνια.

όχι, το πρόβλημα δεν είναι οτι τα μπάτσα δολοφονούν αθώους πολίτες και μένουν ατιμώρητα (για να δούμε τι θα μας πούνε τα δικαστικά λόμπυ για το χασάπη κορκονέα, καλομελέτα κι έρχεται- όσο για τις πιο πρόσφατες δολοφονίες, αυτές ήδη «εξηγήθηκαν».)

όχι, το πρόβλημα δεν είναι ότι την ώρα που το μπάτσο συνοδεία με το μπαμπά-ταξίαρχο επισκέπτονταν το μανώλη γλέζο στην οικία του, ακριβώς εκείνη την ώρα περίμεναν ακόμη οι 9 συλληφθέντες του δεκέμβρη να δούν με ποιο τρομονόμο θα τους σακουλιάσουν τα δικαστικά λαμόγια.

όχι, το πρόβλημα δεν είναι ότι την ώρα που το μπάτσο συνοδεία με το μπαμπά-ταξίαρχο επισκέπτονταν το μανώλη γλέζο στην οικία του, ακριβώς εκείνη την ώρα ο μάριος ζέρβας, διαδηλωτής, ήταν (και είναι) ακόμη μέσα στον κορυδαλλό, με καταφανώς ψευδή κατάθεση ενός ακόμη συναδέλφου του «μετανοημένου» μπάτσου.

το πρόβλημα, παιδιά, ήταν αλλού.
ότι δε μαθαίνετε ιστορία στη σχολή σας.
δε μαθαίνετε ιστορία, ώστε να ξεχωρίζετε το αξιοσέβαστο ιστορικό πρόσωπο και να μην το ψεκάζετε, να ψεκάζετε όμως κάθε αξιοψέκαστο, π.χ. τον παππού το δικό μου, ή τον ηλικιωμένο γείτονά μου, το συνταξιούχο, το βιοπαλαιστή, ο οποίος δεν έχει ιστορική αξία, μίζερος και μαυριδερός μέσα στη γκρίζα του ζωή.
δε μαθαίνετε ιστορία, αλλιώς θα ξέρατε, ότι μερικούς πολίτες, αν και τους μισεί το κράτος, οφείλει να τους δείχνει σεβασμό.

ε λοιπόν, με όλο το σεβασμό, κι όλη η ντροπή δική μου…
αν και δε ντρέπομαι καθόλου που το λέω, γαμώ τους θεσμούς σας,

με όλο το σεβασμό, δάσκαλε, πατέρα και σύντροφε μανώλη γλέζο,

είσαι φάουλ, οφσάιντ, πέναλτυ και κίτρινή κάρτα, ή όπως αλλιώς το λένε στο ποδόσφαιρον.

ειδικά επειδή είσαι πρόσωπο ιστορικό των αγώνων και της αριστεράς,

αφού επέλεξες να είσαι ακόμη ενεργός και μάχιμος,

είσαι τότε αξιοψέκαστος όπως όλοι μας.

μπράβο στο μπατσίδιον που σε ψέκασε, για να σου θυμίσει με ποιους συνδιαλλέγεσαι.
οργή για τον άνθρωπο, όχι για το σύμβολο
σου έδωσε μια ευκαιρία να δεις ποιοι είναι και να κάνεις μια σημαντική πολιτική τοποθέτηση, βαρυσήμαντη, που να κάνεις και το θωρηκτό την παπαρήγα ακόμη να ριγήσει και να θυμηθεί ίσως, τους παλιούς κομμουνιστές, πώς αγωνίζονταν. αλλά εσύ δεν το έκανες.

αφού κατέβηκες στην πορεία κι έφτασες μέχρι το άγαλμα του άγνωστου στρατιώτη, ήσουν ένοχος, στα μάτια του φασιστικού κράτους, όπως ένοχος ήταν ο ράστα-κολυμβητής με το σαμπουάν μολότοφ, όπως ένοχοι είμαστε όλοι  μηδενός εξαιρουμένου.

και ως ένοχος, ήσοτυν όπως ξαναείπα παραπάνω αξιοψέκαστος, και όχι αξιοσέβαστος.

με τα μαθήματα πολιτικής ιστορίας όμως που επιχείρησες να δώσεις στο μπατσήδιον, βγάζεις τον εαυτό σου απ έξω, έτσι δεν είναι;

(σαν το μισοπεθαμένο παππού μουσικολόγο που όταν σε κάποιο εκλεκτορικό διαφώνησαν με τα μαγειρέματά του, σηκώθηκε να φύγει μην πάθει εγκεφαλικό, και ο ΜΟΥΣΕΙΑΚΗΣ ΑΞΙΑΣ πρόεδρος του τμήματος είχε τότε καταλογίσει ευθύνες σε όλους όσοι είχαν εκφράσει τη γνώμη τους ενάντια στα μαγειρέματα.
ε, ρε, τι θυμήθηκα πάλι… γειά σου μουσικών σπουδών, μπουρδέλο με τη βούλα, έφαγες την κανέλα και σού μεινε το φλυτζάνι.)

ε, στο θέμα μας.

κανένα σεβασμό σε κανένα ιερό, αυτά μας φάγανε ρε.

αρνούμαι να υπογράψω το πετίσιον για τα δακρυγόνα «με αφορμή τον ψεκασμό του γλέζου.»

έχω φάει κι εγώ πολλά δακρυγόνα.

έλα, περιμένεις τώρα την ατάκα που θα σε σοκάρει έτσι δεν είναι;

πάρτην με όλη μου την αφελή ειλικρίνεια.

ναι ρε.

η ζωή μου και η ζωή οποιουδήποτε νεαρού συντρόφου στο δρόμο είναι ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ εξίσου σημαντική με τη ζωή οποιουδήποτε ιστορικού προσώπου.

ξέρω, δε σε σόκαρα ακόμη.

πάρε λοιπόν.

με δεδομένη τη στάση του μανώλη γλέζου μετά την έξοδο από το νοσοκομείο, θα ήταν καλύτερα να είχε ξεψυχήσει.

γιατί τότε δεν θα προλάβαινε να βγει οφσάιντ, ρισκάροντας την πολύτιμη ιστορική του θέση στο χρόνο.

αλλά κυρίως,
γιατί τότε θα γινόταν της πουτάνας από όπους αυτούς τους κάφρους που θέλουν ένα νεκρό σώμα για να παρελάσουν πάνω του τους αγώνες τους.
όλη η αριστερά τότε θα έβγαινε στο δρόμο με τις κουκούλες.
γιατί χωρίς νεκρό δε φυσάει αέρας.
τόπε κι ο ποιητής, μας το γκάστρωσε στ αυτιά κι ο συνθέτης του ντίζνευ,

θέλει νεκροί χιλιάδες να ναι στους τροχούς
θέλει κι οι ζωντανοί να πίνουν το αίμα τους

έλα τώρα που χαλάστηκες, μια λεξούλα μόνον πείραξα…

26/03/2010. επίκαιρα-τραγελαφικά. 5 Σχόλια .

τι τους θέμε ρε τους 300;

τη φοβερή ιδέα μου έδωσε πρόσωπο φιλικό σε τηλεφωνική επικοινωνία σήμερα το πρωί.

τι τους θέμε ρε τους 300;

να πλερώνουμε μισθά, αποζημιώσεις, ασφάλειες κτλ

κρίση έχουμε ρεεε

έναν και καλό,
να χει και κοντό κοντό μουστάκι,
να κάνει τη δουλειά του ο άθρωπος.

25/03/2010. γούστα και άλλα.... 1 Σχολιο.

σε κάθε σας επαίτειο δεν ξέρω τι με πιάνει…

…αλλά ρε πούστη θα μπορούσε το κολόπανο να έχει και μια χρηστική αξία τουλάχιστον
στην τελική, εσείς που τρελαθήκατε να κάνετε τα πάντα παραγωγικά,
εσείς που λυσσάξατε να χώσετε τις εταιρείες στα πανεπιστήμια,
εσείς που σπεύσατε να εξυγιάνετε τις δεκο ιδιωτικοποιώντας τις,
εσείς που φροντίζετε για το μέγιστο κέρδος και ώφελος από τα πάντα,
πώς σκατά σας ξέφυγε ρε η γαμάτη ιδέα;
άιντε πάρτε την και δε σας ζητάμε και πλερωτικά για την πατέντα,
χαλάλι και δώρο στο έθνος σας το κάνουμε.

σημαία χρηστική, κι αν είναι και μαλακό το χαρτί θα προτιμηθεί.
κάνεις και την εθνική σου προπαγάνδα, αν την ανακυκλώσεις είσαι και πράσινος, άσε που φάντάζει υπέροχα το σκατί πάνω στο μπλε άσπρο, ρώτα και τους ζωγράφους να σου τα πουνε.
για να μη σας την καίμε
η φώτο από παλιό ποστ στο ιντυμήντια

25/03/2010. επίκαιρα-τραγελαφικά. 4 Σχόλια .

elcmag, issue no 100something

μου ήρθε στο ημέηλ.

το παραθέτω όπως είναι, αλλά δεν αντέχω να σχολιάσω, με πιάνει το στομάχι μου.
όποιος θέλει σχόλια, στα κόμμεντζ prosze bardzo.

Η Εθνική εορτή επιτρέπει να ξεκουραστούμε κι ίσως να σκεφτούμε την χαμένη εθνική μας λεβεντιά , δειλά ίσως να σιγοτραγουδήσουμε τραγούδια του ’21, πηγαίνοντας στο Half note ή για κάτι πιο εναλλακτικό στο Βοτανικό για reggae. Και όταν το σώμα επιθυμεί να στροβιλιστεί, κλέβουμε φιγούρες από τους Δερβίσηδες στο Μέγαρο Μουσικής. Μια παρτίδα τάβλι θέτει ανησυχητικά ερωτήματα για το Greek dream, συμπαίκτες στο Θέατρο Αργώ.

Παράλληλα, οι εκθέσεις γύρω από τον Μιρό στον Ελληνικό Κόσμο, στο Ινστιτούτο Θερβάντες και για τους μικρούς μας φίλους, στο μουσείο ελληνικής παιδικής τέχνης συνεχίζονται. Για πιο σύγχρονες αναζητήσεις γύρω από το σώμα και το συμβολισμό του, η έκθεση ‘8’ της Αλεξάνδρας Νασιούλας στον Αστρολάβο ή της Μαρίας Γιανακκάκη στην αίθουσα Τέχνης Αθηνών προσφέρονται προς τροφή νου και οφθαλμού . Ενώ το Τριήμερο φεστιβάλ Velvet του ομώνυμου περιοδικού στο Bios φιλοξενεί την ανεξάρτητη ελληνική καλλιτεχνική σκηνή.

Στον αστερισμό του έρωτα, παντοτινή πηγή έμπνευσης για την τέχνη, εικαστικά προτείνουμε Τι Αγαπήσαμε και Ξεχάσαμε στη Γκαλερί Qbox, θεατρικά Και δε θα χωρίσουμε ποτέ στο Βιος, μουσικά, Φωνή χωρίς ήχο, στο Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη.

Και οδεύουμε προς την εβδομάδα των Παθών…

24/03/2010. επίκαιρα-τραγελαφικά. 2 Σχόλια .

σονάτα για τσέλο, νο 7

αλλαγή πορείας

ένα σχέδιο προσεχτικά καταστρωμμένο
καβάντζα έξτρα ρουχιζμός για το κρύο του βορρά
-και για την ψύχρα του βαρδάρη που σκάει κι εδώ που και που-

το τσέλο μπορεί να περιμένει
επισκευασμένο πλέον
και με χαμηλωμένο τον καβαλάρη

μόνο τις χορδές θέλω
όχι από βίτσιο
υπάρχει σχέδιο σε λέω

η λα τυλιγμένη γύρω από το λαιμό του φιδιού που φιλοξενείς στον κόρφο σου
μπας και χαμπαριάσεις και σκάσεις χαμόγελο

η ρε προορίζεται για τη ρουφιάνα
έτσι τιμής ένεκεν

η σόλ είναι για τη ζημιά
και για την παρέα της

και η ντο
η πιο χοντρή
-τι περιμένεις, μήπως να πω πως προορίζεται για μένα;-
η ντο άσε
καλά είναι κει που κάθεται

χεχεχε
φτάσαμε αισίως τις εφτά

κι ούτε σταλιά λουλάκι δε δαπανήσαμε.

23/03/2010. γούστα και άλλα.... 2 Σχόλια .

« Προηγούμενη σελίδαΕπόμενη σελίδα: »