Ακουστική 11

– ηχητικό κύμα προσπίπτει οριζοντίως καθέτως και παρεμπιπτόντως στα ανήξερα αυτιά προκατειλημμένου ακροατή.

– τέλος του μαθήματος Ακουστικής.

– μετά το διάλειμμα, συνεχίζουμε με Αισθητική.

Advertisements

02/07/2010. γούστα και άλλα.... Σχολιάστε.

mamaaa

δεν είναι και πολύ γουστόζικο να βάζω ποστ τις αναζητήσεις που οδηγούν τον άμοιρο κόζμο στο βλόγ μου, αλλά τι γέλια έριξα κι ύστερα είπα, το καλό πράμα να λέγεται και να μην το μοιραστούμε αμαρτία, δεν κάνει, κάνει; δεν κάνει!

πάρε λοιπόν λαέ αναζήτηση που έβαλε το άτομο στο γούγλ κι έσκασε στο βλογ μου, κύριε λέησον γαμώ την αγία μου./….

φρεε χαρντ κορ πορν

19/05/2010. γούστα και άλλα.... 3 Σχόλια .

αμάν πια!

μια ωραία πεταλούδα
στόμα έχει και δαγκάνει

(όχι θα κάτσω να σκάσω…)

14/05/2010. γούστα και άλλα..., Uncategorized. 7 Σχόλια .

contract to kill

ένας καλός παιδής και φίλος με μύησε στις ταινίες του απίστευτου Άκι Καουρισμάκι από τη Φινλανδία.

ο άκι

σιγά σιγά με αυτοθυσία και αυταπάρνηση έκατσα και τις είδα όλες από 2-3 φορές την καθεμία (γιατί ανέλαβα και να τις κοινοποιήσω σε υποψήφιους μύστες) και τώρα δεν έχω τι άλλο να δω και κλαίγω και οδύρουμαι.

ο ίδιος σε ένα πολύ καλό ντοκυμαντέρ για το έργο του είχε πει πριν καμιά δέκα χρόνια:

«οι ταινίες μου είναι πολύ κακές, τις μισώ. αλλά τουλάχιστον κάνω ότι μπορώ και τις προτείνω γιατί είναι καλύτερες από όλα τα σκατά που κυκλοφορούν.»

μμμ, πριν βιαστείτε να σχολιάσετε τη μετριοπάθεια του λέγοντος, προτείνω να δείτε τη γενικότερη φάση του και το χιούμορ του. δεν τον ξέρω προσωπικά, αλλά τουλάχιστον στο ντοκυμαντέρ που έλεγα, φέρεται με τον ίδιο τρόπο όπως οι ήρωες από τις ταινίες του. και οι ήρωες αυτοί θα μιλούσαν έτσι ακριβώς, λίγα λόγια σταράτα και επί της ουσίας- ακριβώς το αντίθετο από ότι κάνω εγώ δηλαδή. ίσως γι αυτό ακριβώς το λόγο γοητεύτηκα τόσο από αυτές τις ταινίες και έφαγα κόλλημα.

πριν καμιά είκοσι χρόνια ο καουρισμάκης έβγαλε το I hired a contract killer.

ξενερώνω ν αρχίσω τώρα να λέω πόσο επίκαιρη είναι η ταινία.

"πωπω σε τι σκατά βρέθηκα μπλεγμένος!"

απλά δείτε το (υπάρχει παντού στα τόρρεντζ και είναι η πρώτη του ταινία στα αγγλικά- αλλά θα βρείτε και υπότιτλους) και μετά διαβάστε και το κειμενάκι που δημοσιεύτηκε (ε, δεν τα κόβουμε κι όλα!) στην αυγή, που πρέπει να μας πείσει με κάποιο τρόπο ότι είναι αριστερή εφημερίδα- άλλο θέμα, μην τα μπλέκω πάλι γαμήδια!

πώς το λέει ο «ποιητής;» εμείς οι πολίτες λέει είμαστε το κράτος….

όλοι όσοι βιάστηκαν να ξεπλύνουν το αίμα από τα χέρια τους, θα βρεθούν με αίμα στο ζβέρκο και πίσω από τ αυτιά.

εμείς ας κρατήσουμε την αναπνοή μας με όλα αυτά, μη μας ξεφύγει καμιά κλανιά και θεωρηθεί βίαιη επίθεση κατά των θεσμών.

17/04/2010. γούστα και άλλα..., επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

βλάσφημον

προσοχήν ωρέ!!!
το κειμενάκιον που ακολουθεί αποτελεί άκρως ακατάλληλον ανάγνωζμα διά τους χριστιανούς. συνιστάται η άμεση παύσις της αναγνώσεως και απου-φύγει-φύγει από το εμβλόγιον ετούτον το ποταπόν!

…εκαθούντανε το λοιπόν ο γερο-χριστούλης κι έλιαζε ακαμάτης τ αχαμνά του, που λέει κι ο ποιητής.
εχάζευε δε αυτόν ο κύριος πατήρ και θεός του κι αναλογίζονταν:
«κοίτα μουργιέλα, τρομάρα του, το μαγαζί πάει για κλείσιμο κι αυτός ο μοσχοχαϊδεμένος μου εκεί, το χαβαδάκι του!»
είπεν δε αυτώ ο θεός:
«ρε κοπρίτη, ρε κακή σπορά, ρε άσωτε, ρε ανεκδιήγητε και παλιοχαρακτήρα, σε ταΐζω ρε και σε ποτίζω για να είσαι με σταυρωμένα τα χέρια;»
απήντησεν δε τω κυρίω, πατρί και θεώ αυτού ο υιός και σωτήρ ιησούς:
«καλά ρε γέρο, κάτσε συ να σε σταυρώσουνε να δείς πώς είναι! θα με αφήσεις επιτέλους να αναρρώσω;»
«μα βρε γιόκα μου ιησού όποτε έρχομαι να σε βρώ, μονίμως με το ναργιλέ στο χέρι να αναρρώνεις σε βρίσκω, εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια, θα ασχοληθείς καμιά φορά και με την οικογενειακή επιχείρηση;»
ο ιησούς επήρε το ύφος το μπλαζέ, κι αφού τεντώθηκε, απήντησεν τω πατρί αυτού με ολίγην αλαζονεία:
«έχω άδειαν διαρκείας από το άγιον πνεύμα το ζωοποιόν. με τας επιχειρήσεις ημών ασχολούνται τόσοι και τόσοι ταλαντούχοι και προικιζμένοι θνητοί!»
«αμάν αυτό το άγιον πνεύμα και οι γενναιοδωρίες του», εσκέφθη τώρα ο ανήσυχος πατήρ. όμως, φιλόστοργος καθώς ήτο, δεν εμίλησεν διά τους τσαμπουκαλεμένους συνδικαλιζμούς του πνεύματος του αγίου, απεναντίας δε επροχώρησεν πάραυτα εις το ψητόν:
«εντάξει υιέ μου, εντάξει. αναγνωρίζω βεβαίως την πολύτιμην προσφοράν σου και τας θυσίας και τους κόπους όπου έκαμες δια την επιχείρησιν. άλλωστε, όλα αυτά τα χρόνια εις το όνομάν σου εκάμαμεν όλας τας νέας επενδύσεις, τας σταυροφορίας, τας ιεραποστολάς, δεν αντιλέγω. όμως βρε δια σε τα εκάμαμεν όλα, ίνα τι δε σκέπτεσαι ότι όλα τούτα δι εσέ εγίνηκαν και εις εσέ θα περιέλθουν, όταν θα έλθει εκείνη η μαύρη ώρα όπου θα κλείσω και εγώ τους οφθαλμούς μου δια να ξεκουρ…»
«άσε, πατέρα, κομμένη, τα κόλπα των θνητών δεν πιάνουνε σε μένα!» απήντησεν ο ιησούς, φανερά ενοχλημένος.
ετούτην την φοράν, ο κύριος πατήρ και θεός δεν έχασε την ευκαιρίαν διά να απαντήσει καταλλήλως και αναλόγως:
«ορίστε,» είπεν ο κύριος πατήρ και θεός, «μοναχός σου το λέγεις, ότι οι θνητοί αρχίσανε πάλι τα κόλπα και χρειάζονται κηδεμονίαν! και εις την τελικήν, τι είδους υιός είσαι συ, εάν δεν ημπορούμεν να σε πέψομεν εις ένα θέλημαν; ε;»
αντελήφθη τότε ο τετραπέρατος ιησούς πως ο κλοιός στενεύει και δεν θα το γλιτώσει το καψόνι πάλι.
«εγώ να κάτσω να κάνω πάλι τον αμνό του θεού, δε σφάξανε, στο λέω!»
ο κύριος πατήρ και θεός εχαμογέλασεν αυτήν τη φορά με καλωσύνην και ομορφιάν:
«όχι αγόρι μου, όχι σπλάχνον μου, δε θα σε στείλω πάλι στους κανίβαλους να σε σταυρώσουνε, μην ανησυχείς. ετούτην τη φορά θα σε στείλω θριαμβευτήν να κηρύξεις την αλήθειαν, να πατάξεις την αθεΐαν, να…»
«ίδιες μαλακίες μου λεγες και την άλλη φορά με το γαϊδουράκι και τα βάγια, και είδαμε στο τέλος το ποτήριον!» πετάχτηκε εκνευριζμένος ο υιός.
«μα, οποία αυθάδεια, ποιοι στα μαθαίνουνε ωρέ αυτά τα λόγια, οι παλιορεμπέτες που κουβαλάς συνέχεια με μπαμπεσιάν από την κόλασην;»
«άσε ρε πατέρα, άν δεν είχα και τα δερβισάκια με τα μπουζουκάκια, πώς θα την πέρναγα αιωνίως άιντε κάθε χρόνο δώστου σταυρό δώστου ανάστασιν, το εσκέφτηκες; δεν το εσκέφτηκες!»
ο κύριος πατήρ και θεός ένιωθε ότι η συζήτησις ξεφεύγει πολύν από του θέματος. εμανουβράρισεν το λοιπόν ως εξής:
«εντάξει υιέ, πάσο. η αλήθεια είναι ότι με αυτούς τους κρετίνους τους θνητούς και εγώ δεν βγάζω άκρην. σκέπτομαι το λοιπόν να σε στείλω ινκόγκνιτον!»
«‘αρχισες πάλι τα λατινικά ρε μαθουσάλα;»
«εε, ξέρεις υιέ μου, εμιλούσα ολίγον με τον πρώην πάπαν τον ιωάννην παύλον τον δεύτερον τον πολωνόν και με φλόμωσεν ολίγον καθότι και ποιητής… τεσπά, να σε στείλω μυστικόν βρε παιδίν μου, ουδείς να μην γνωρίζει ότι είσαι εσύ!»
«τότε είναι που θα με φάνε λάχανο ρε πατέρα, έτσι αθώος και καλούλης που είμαι, θα πέσουνε σαν τα σκυλιά!»
«μα θα στείλω και το άγιον πνεύμαν το ζωοποιόν βρε να σε προστατεύει!»
«καλά, άμα κατέβω με τέτοιο μαλλί και με τα μούσια, θα με χώσουνε μέσα στο φτερό σε λέω!»
«να ρωτήσομεν το λοιπόν μήπως προθυμοποιείται τις των αγγέλων ίνα κουρεύσει εσέ!»
«καλά, σώθηκες, αυτοί μόνο με τις μπούκλες τους ασχολούνται όλη μέρα! άσε που άμα αγγίξει κανείς το μαλλί μου θα γίνει χαμός!»
«καλά βρε υιέ μου, δια το μαλλίν το μακρόν δεν εμίλησα τόσους αιώνας, μα ήτο ανάγκη να τα κάμεις και ράστα;»
«πάλι τα ίδια θα λέμε ρε πατέρα; μα πώς είναι δυνατόν να έχει κάποιος έναν πατέρα γκρινιάρη σε ολάκερη αιωνιότητα γαμώτο μου;»
το κλίμα είχε θερμανθεί ιδιαιτέρως από ώραν πολλήν και ο κύριος πατήρ και θεός αντελήφθη ότι το θέμα της συζητήσεως θα επήγαινε περίπατον εάν δεν άλλαζε το βιολίον αμέσως.
«υιέ μου, υιέ μου. καλώς, δεν θα επανέλθομεν εις τα της κόμης. όμως κάμε μου το χατήριον ίνα με ακούσεις μετά μεγίστης προσοχής, διά να σου ανακοινώσω τα καθέκαστα και μαζί να κρίνομεν ποια θα είναι η αποστολή σου.»
«λυπήσου με ρε γέρο, πάλι μαγκαϊβεριλίκια θα με βάλεις να κάνω!»
«μα δεν ήκουσες τα όσα έχω να σου ειπώ!»
«άιντα πέστα»
«το λοιπόν, υιέ μου, προβήματα πολλά ενέσκηψαν εις την εκκλησίαν της ελλάδος.»
«πάλι μ αυτούς τους αχαΐρευτους τά χεις;»
«άκουσόν μου. εις την εκκλησίαν της ελλάδος λοιπόν οι αχρείοι επιχειρούν να βάλουν φορολογίαν και να καταληστέψουν την περιουσίαν!»
«ποιοι ρε πατέρα, οι αμερικάνοι;»
«εκόλλησες υιέ μου με τους αμερικάνους!»
«ε, ποιοι τότε, οι γερμανοί;»
«όχι, υιέ μου, οι ίδιοι οι έλληνες!»
«ρε, και τους είχα για σοβαρούς!»
«άστα υιέ μου, είναι να τραβάς τα μαλλιά σου!»
«κάτω τα χέρια από τις τζίβες, ε!»
«εάν συνεχίσει αυτό το κακόν, θα χάσομεν πολλήν περιουσίαν, επομένως και πολλήν εξουσίαν, και τότε μας επήρεν ο διάολ…»
«κόψε πατέρα, παραφέρεσαι!»
«εντάξει, λοιπόν, εγώ σου ομιλώ κι εσύ κουρδίζεις το μπουζούκιν σου!»
«τζουράς είναι!»
«θα συγκεντρωθείς ολίγον να συζητήσομεν;»
«κάτσε τώρα λιγάκι γιατί κουρντίζω…»
«ωιμέ, διατί να κάμω τέκνον όπου δεν καταλαβαίνει την αγωνίαν μου…»
ξαφνικά, ο ιησούς επήρεν ύφος δεόντως σοβαρόν και εγύρισεν εις τον πατέραν του με ενθουσιαζμόν:
«κάτσε ρε πατέρα!»
«τί ‘ναι»
«ρε μπα να στείλουμε κάναν άλλον να κάμει το χαμαλίκιον!»
«και τις θα εβρεθή να κάμει την σκληρήν δουλειάν;»
«έχω γω παληκαράκια έκτακτα σε λέω, μη μασάς!»
«να σε ακούσω…»
«κυκλοφορούν ήδη ανάμεσα εις τον κολαζμένον οχετόν του διαδικτύου διάφοροι ιεραπόστολοι φωτεινοί, που κηρύσσουν την αλήθειαν και έχουν θέσει εαυτούς εμπροστάρηδες εις τον πόλεμον κατά της αθεΐας, της αρνήσεως της αληθείας!»
«μα, κοτζαμάν πατήρ παντοκράτωρ, ποιητής ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων, πώς δεν εγνώριζα διά τους φιλότιμους ετούτους θνητούς όπου μου λέγεις;»
«άσε, πατέρα, από ίντερνετ εσύ έχεις μαύρα μεσάνυχτα. και φέισμπουκ που σού φτιαξα, ποτέ δε μπαίνεις!»
«δεν τα δουλεύω υιέ μου εγώ αυτά τα πράγματα…»
«τέσπά, μην ξεφεύγουμε πάλι, έχω έναν μπλόγκερ μούρλια, πολύ ορθόδοξο, τη λέει και στους άθεους, τη λέει και στους αλλόθρησκους γενικά, παιδί τζιμάνι σε λέω, αυτός θα την κάνει τη δουλειά να πατάξει τους ληστάς και να σώσει την εκκλησιαστική περιουσίαν και την οικογενειακήν μας μπίζναν!»
«πωπω, ρε υιέ μου, ομολογώ ότι εξεπλάγην με την πολυστροφίαν σου!»
«άντε, πες της μαγδαληνής να ψήσει κάναν καφέ τώρα! και κάτσε ν ακούσεις πενιά τρίχορδη να σου φύγουν τα σικλέτια!»
«αμάν χριστέ μου, βάρα το να κάνουμε κεφάλι!»
«αμήν και άλαααα…»

διευκρινίζεται προς αποφυγήν πάσης φύσεως παρεξηγήσεων ότι το αποπάνω κειμενάκιον αποτελεί εξ ολοκλήρου αποκύημα της σαλεμένης φαντασίας του αναρτήσαντος, οποιαδήποτε δε ομοιότης προσώπων, ανφάς και καταστάσεων με την πραγματικότηταν αποτελεί σύμπτωσιν σατανικήν και δάκτυλον του εξαποδού.
ο αναρτήσας ομολογεί ότι αποτελεί εξ απαλών ονύχων χαρακτηριστικήν περίπτωσιν θύματος αθεραπεύτου αθεΐας και παραφόρου αντι-εκκλησιαστικής μανίας ενώ κάπου κάπου έχει και αϋπνίας, τας οποίας όμως κουμαντέρνει αναγιγνώσκων κόμικζ και άλλα άσεμνα.
το κειμενάκιον σκοπόν δεν έχει επουδενί να προσβάλει ή άλλως να βλάψει τας θρησκευτικάς πεποιθήσεις, βουντού και δοξασίας ουδενός.
ο σκοπός του παρόντος κειμενακίου εστίν η ψυχαγωγία του γράφοντος και άντε και δυο τρεις άπιστοι ακόμη που θα το διαβάσουνε.
εάν λοιπόν είστε πιστός και φτάσατε ως εδώ, καλά να πάθετε, δε φταίω εγώ, έβαλα και προειδοποίηση στην αρχή, τι να σε κάνω ρε παληκάρι;

08/04/2010. γούστα και άλλα.... 10 Σχόλια .

φέιβοριτς

αυτό

κι

αυτό

από τον τελευταίο δίσκο των ωχρά σπειροχαίτη

02/04/2010. γούστα και άλλα.... 6 Σχόλια .

polish underground 2: ο ράσταμαν δε λέει ψέματα

συνεχίζουμε με ελαφρά καθυστερησούλα το αφιερωμα στο polish underground που είχαμε ξεκινήσει ε λόουνγκ λόουνγκ τάιμ αγκόου…. ακριβώς ένα χρόνο πριν δηλαδή, 26 μαρτίου 2009…

ε ρε συμπτώσεις…

και δε φαντάζεσαι πόσο επίκαιρο είναι το τραγουδάκι που σου χω, για το ελλαντιστάν του σήμερα…

πάρε Izrael λοιπόν από τα 80’s, και οι στίχοι λένε τα εξής σε νέα και απολύτως κοντέμποραρυ ελληνικά:

λέει ψέματα ο δούλος
λέει ψέματα ο γραφειοκράτης
λέει ψέματα ο πολιτικός
λέει ψέματα ο αξιωματικός
λέει ψέματα ο παπάς
λέει ψέματα ο μπάτσος!
μεγάλη απάτη!
μέιναμε μόνοι
μόνον ο ράσταμαν δε λέει ψέματα…

kłamie, kłamie!
kłamie niewolnik
kłamie urzędnik
kłamie polityk
niewolnik kłamie
kłamie, kłamie!
o kłamie pułkownik
kłamie polityk
kłamie xiądz
niewolnik kłamie
wielka zdrada!
zostaliśmy sami
zostaliśmy sami
tylko rastaman nie kłamie
rastaman nie kłamie!
nie kłamie
popatrz!
kłamie urzędnik
kłamie policjant
kłamie polityk
niewolnik kłamie
wielka zdrada
zostaliśmy sami
rastaman nie kłamie
rastaman nie kłamie

28/03/2010. γούστα και άλλα..., επίκαιρα-τραγελαφικά. 3 Σχόλια .

τι τους θέμε ρε τους 300;

τη φοβερή ιδέα μου έδωσε πρόσωπο φιλικό σε τηλεφωνική επικοινωνία σήμερα το πρωί.

τι τους θέμε ρε τους 300;

να πλερώνουμε μισθά, αποζημιώσεις, ασφάλειες κτλ

κρίση έχουμε ρεεε

έναν και καλό,
να χει και κοντό κοντό μουστάκι,
να κάνει τη δουλειά του ο άθρωπος.

25/03/2010. γούστα και άλλα.... 1 Σχολιο.

σονάτα για τσέλο, νο 7

αλλαγή πορείας

ένα σχέδιο προσεχτικά καταστρωμμένο
καβάντζα έξτρα ρουχιζμός για το κρύο του βορρά
-και για την ψύχρα του βαρδάρη που σκάει κι εδώ που και που-

το τσέλο μπορεί να περιμένει
επισκευασμένο πλέον
και με χαμηλωμένο τον καβαλάρη

μόνο τις χορδές θέλω
όχι από βίτσιο
υπάρχει σχέδιο σε λέω

η λα τυλιγμένη γύρω από το λαιμό του φιδιού που φιλοξενείς στον κόρφο σου
μπας και χαμπαριάσεις και σκάσεις χαμόγελο

η ρε προορίζεται για τη ρουφιάνα
έτσι τιμής ένεκεν

η σόλ είναι για τη ζημιά
και για την παρέα της

και η ντο
η πιο χοντρή
-τι περιμένεις, μήπως να πω πως προορίζεται για μένα;-
η ντο άσε
καλά είναι κει που κάθεται

χεχεχε
φτάσαμε αισίως τις εφτά

κι ούτε σταλιά λουλάκι δε δαπανήσαμε.

23/03/2010. γούστα και άλλα.... 2 Σχόλια .

σονάτα για τσέλο, νο 6

με μια δοξαριά
καθάρισε τον ορίζοντα
από τυχόν νοήματα

22/03/2010. γούστα και άλλα.... 2 Σχόλια .

σονάτα για τσέλο, νο 5

γύρισα για να πάρω τις χορδές

όχι ότι θα χρειαστούν πια σε τίποτα
αλλά ποτέ δεν ξέρεις τι άσχετους μπορεί να φέρει ως εδώ ο δρόμος

22/03/2010. γούστα και άλλα.... Σχολιάστε.

σονάτα για τσέλο, νο 4

πάνω από ένα παλιό, σπασμένο τσέλο
δεν ωφελεί να κλαις
ούτε καν να μιλάς

γύρισες σελίδα

ωραία

σκίσε τώρα τις προηγούμενες
δε θ αντέξω να πρέπει να σε βρίζω κάθε φορά που θα δείχνεις τα λάθη μου.

22/03/2010. γούστα και άλλα.... Σχολιάστε.

2^

Δυο άνθρωποι

Αν είδες ποτέ στη μέση του δρόμου

δυο ανθρώπους να τους πηγαίνουν με χειροπέδες

δεν αποκλείεται ο ένας να ήμουν εγώ

που με ξαναστέλναν εξορία.

Και κείνο το πρωί είχα σαν και σένα

τόσα όνειρα

για τη δουλειά που θα ‘βρισκα

για έναν περίπατο στα φώτα και στην άσφαλτο,

για λίγο ήλιο…

Και κείνος

που ξαφνικά τα σίδερα τον δέσαν στο κορμί του

είχε κι εκείνος χαραγμένα τα όνειρά του

στο αυστηρό του πρόσωπο.

(Τον πήρανε χαράματα στις έξι από τη γυναίκα του.)

Όταν βλέπεις στο δρόμο δυο ανθρώπους

με χειροπέδες

μη νομίσεις τίποτα περισσότερο

μη νομίσεις τίποτα λιγότερο.

Δυο άνθρωποι

σαν και σένα.

τίτος πατρίκιος

22/03/2010. γούστα και άλλα.... Σχολιάστε.

σονάτα για τσέλο, νο 3

πάρε το τσέλο σου μακρυά από την πόλη

19/03/2010. γούστα και άλλα.... 2 Σχόλια .

λέξεις για την καρτέλα

βαρέθηκα ν ακούω από δεξιά αριστερά να βρίζουν τους διαννοούμενους, επειδή μια χούφτα καλοί, πολύ καλοί, μέτριοι και αδιάφοροι ακαδημαικοί, συγγραφείς κτλ βγάλανε λογίδρια ωφελιμίστικα, γλυφτρονικά ή όπως θες πές το.
αν υπάρχει στον κόσμο ένας διαννοούμενος που να μην έιναι λέρας, τότε αδίκως βρίζουμε τους διαννοούμενους.

άσε το άλλο:

αν δεν ήταν ρε οι διαννοούμενοι, πού θα μαθαίναμε τόσες καινούριες λεξούλες κι εκφράσεις, να τις λέμε και μεις να παίρνομε τ απάνω μας;

ε;

μου ρθε λοιπόν στο ημέηλτ η πιο γαμιστερή λέξη για την καρτέλα.
πτέρυγα,
προσοοο
ΧΗΗΗ!!!

:

εκλεπτυσμένη μόρφη ηχητικής βίας!!!!

05/03/2010. γούστα και άλλα.... 1 Σχολιο.

σατάνικ βέρσηζ

Μερικοί αρέσκονται να καλαμπουρίζουν με τα μυστήρια.
Ως άλλες μωρές παρθένες της παραβολής, επιθυμούν να θέσουν τας χείρας επί τον τύπον των ύλων, εις το Σημείον το Απόκρυφον, εις τα Άδυτα των Αδύτων, εις το Κέντρον της Ιερωσύνης.
Νομίζουν ότι ο περιρρέων την σήμερον πέπλος της Αθεΐας, πρόκειται να προστατεύσει αυτούς από την Θείαν Οργήν. Πλανάσθε πλάνην οικτράν, ω μωρόσοφοι!
Εις το σφάλμαν της ύβρεως περιπίπτουν ενίοτε ακόμη και οι πλέον σεπτοί και ταπεινοί πιστοί.
Όμως, ο φιλεύσπλαχνος Θεός που πάντοτε συγχωρεί τα απολωλότα πρόβατα και ερίφια, δεν αμελεί να δείξει την Μεγαλωσύνην Του και εις τούτην εδώ την περίπτωσιν. Διότι ομιλώ διά συγκέκριμένην περίπτωσιν, όπως θα καταλάβατε.
Ο πιστός και ένθερμος εμβλόγερος που φέρει το ιερόν όνομα Αιμόφιλος της Ινφλουέντζας, πίπτων εις μίαν σκοτοδίνην η οποία του επροκλήθη προφανώς από τα κακά σατανικά δαιμόνια του Εωσφόρου, επαρασύρθη και απεπειράθη να ανακαλύψει τους λόγους του Κακού, κρυπτογραφημένους ως ανάποδα, ήτοι ρηβέρσεντ, μηνύματα, εις τους Ιερούς Ευλογημένους Λόγους του Κυρίου.
λινκ: http://aimof.blogspot.com/2009/09/blog-post.html
Η Θεία Χάρις όμως αντελήφθη το ατόπημα και έσπευσε να προειδοποιήσει τον ατοπήσαντα, διά της ιδίας οδού.
Ιδού λοιπόν, φευ, ω θνητοί, ιδού πώς απεκαλήφθη η Θεία Χάρις εις τον γράφοντα και ευλόγησεν αυτόν μετά της Θείας Γνώσης και Σοφίας.
Έδωκεν δε αυτώ εντολήν, ίνα σπείρει τη Νέαν Γνώσιν εις το περιβόλιν της γης, ίνα ανθήσει αυτή εις τα περιβόλια του Ουρανού.
Δοξάζετε άπαντες δια την ημετέραν σωτηρίαν.
Αμήν.


Τον νυμφώνα σου βλέπω
Σωτήρ μου κεκοσμημένον
και ένδυμα ουκ έχω ίνα εισέλθω εν αυτώ
λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής
Φωτοδότα και σώσον με.

Μετά την ρηβέρσαν του ανωτέρω Ύμνου της Μεγάλης Εβδομάδος,
η Θεία Χάρις απεκάλυψέ μοι το κάτωθι Ιερόν Μήνυμα:


ε, νόσος, εκεί! *
Αν το δω το (φ…)**
(θα) φύγεις ψητή, μώβ, ψητή!
ύμνον μη μαλ…! ***

ου φανερό θες εσύ, Γιάννη! ****

ω, θενκ γιου, ανιχνευτ’! *****
ποτέ μήν ψαχτεί ο μύθος!
ω, χελ βού******, σαν Ουφ Μινόρ*******.

____
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Η εισαγωγική προσφώνησις εννοεί, προφανώς, τη γνωστή νόσον Aemofilus
Influenze
2. το φ, the f word, δη έφ γουόρντ, επομένως διάβαζε: «Αν το δω το
γαμημένο,» πιθανότατα αναφέρεται σε κάποιαν ανίερην ανάρτησιν.
3. ύμνον μη μαλακίζετε! προφανώς η σεμνότης της Θείας Χάριτος αποφεύγει
τας βρωμοκουβέντας και εδώ. Βλ. και προηγούμενην σημείωσιν.
4. Άγνωστον σε ποιον Ιωάννην αναφέρεται, εικάζομεν όμως ότι εννοεί τον
Ιωάννην τον Δαμασκηνόν, (περ. 6765 Δεκεμβρίου 749), που ετιμούσε τας εικόνας.
5. Η Θεία Χάρις ευχαριστεί τον υποφαινόμενον ανιχνευτήν, που
απεκρυπτογράφησεν την Βούλησίν Της.
6. Ω, Hell B’, ήτοι «Ω, Κόλαση Δευτέρα» , προφανώς εννοεί ότι η Κόλασις
Πρώτη είναι το λεγόμενον Hell on Earth.
7. Ουφ Μινόρ, μερικώς ηχοποιητική έκφρασις, σημαίνει «ελάσσων
αναστεναγμός». Όλο μαζί λέγει: Ω, κόλαση, ομοιάζεις με μικρόν
αναστεναγμόν!
____
ΗΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑΝ, απευθυνόμενον κυρίως προς τον aimof.
1. Μην παίζετε με την φωτιάν διότι θα πέσει εις τας κεφαλάς υμών.
2. Μετανοείτε αδελφοί.
3. Ποτέ μη λες ποτέ, δεν ξέρεις τι γίνεται.

05/10/2009. γούστα και άλλα.... 11 Σχόλια .

dada

το dada, λένε οι γνώστες, έκανε τον κύκλο του.
υπάρχουν σε όλα τα καλά βιβλιοπωλεία διάφορες πολύχρωμες εκδόσεις, που περιγράφουν νεκρολογικά το φαινόμενο.
επιμελείς σπουδαστές αποστηθίζουν τα ονόματα και τις χρονολογίες, αν και συχνά στο μάθημα της ιστορίας της τέχνης, κάτι τέτοια είναι -χαριστικά- εκτός ύλης.
το dada έγινε κι αυτό μία κομπίνα.
όλες οι κομπίνες όμως κάνουν κι αυτές τον κύκλο τους, κι έτσι το dada ανασταίνεται, κάθε φορά που κάποιος ή κάποια πετάει το φλυτζάνι του ή το φλυτζάνι της σε μια μόνα λίζα.

25/09/2009. γούστα και άλλα.... 1 Σχολιο.

παλιός φίλος

η dapa doupa συνεχίζει ακάθεκτη

24/09/2009. γούστα και άλλα.... 6 Σχόλια .

vader the second!

22/09/2009. γούστα και άλλα.... Σχολιάστε.

όλα τα πήρε το καλοκαίρι

trialarilarilaro-varka-gialoo

22/09/2009. γούστα και άλλα.... 2 Σχόλια .

αβαν γκαρντ τελευταίο για φέτος, το υπόσχομαι!

το ότι ο όρος αβαν γκαρντ είναι στρατιωτικής προέλευσης, το είπαμε.
πρωτοπορία λοιπόν… τι σημαίνει θέλω να είμαι πρωτοπορία;
προφανώς σημαίνει ότι για να καλύψω τη ματαιοδοξία μου δεν αρκούμαι στο να συμμετάσχω στη συμπαντική οντολογία δημιουργώντας κάτι: αντιθέτως, ικανοποιούμαι μόνο όταν το δημιούργημά μου είναι το πιο απρόβλεπτο, το πιο εξεζητημένο, το πιο αναπάντεχο, εν ολίγοις το πιο πρωτοποριακό.

οι λόγοι που αντιτίθεμαι σε ένα τέτοιο τρόπο σκέψης είναι πολλοί, κάποιους τους έχω ήδη γράψει.
συνοψίζω:
α. η αναζήτηση του καινούριου είναι συνώνυμο της τέχνης, διαφορετικά μιλάμε για γραμμή παραγωγής, τσελεμεντέδες και λοιπά.  Σύμφωνοι. Όμως σε όλες τις ανθρώπινες διαδικασίες υπάρχει μιά καταραμένη παγίδα που τη λένε συνήθεια. Σχεδόν πάντα, όταν συνηθίζουμε σε μια διαδικασία, τότε παίρνουμε κάποια πράγματα ως αυτονόητα και παύουμε να ασχολούμαστε με αυτά. Για τον πρωτοπόρο καλλιτέχνη (ή κινηματία κτλ) ο κίνδυνος υπάρχει εξίσου: συνηθίζω να σκέφτομαι αντισυμβατικά και πέφτω σε ένα φαύλο κύκλο όπου η έννοια του καινούριου είναι καταδικασμένη να ορίζεται με τα πιο τετριμμένα σχήματα. Στην καλύτερη περίπτωση, συνειδητοποιώ γρήγορα ότι έχω αντικαταστήσει τα παλιά δόγματα με νέα, πιο ντηζαϊνάτα. Μια τρύπα στο νερό. Η μόνη λύση που βλέπω εγώ, είναι το να ρωτάμε συνεχώς για τα πάντα και να μη θεωρούμε τίποτα ως αυτονόητο. Αυτό δε μπορεί να ισχύει μόνο στο μικρόκοσμο της φόρμας ή της μη-φόρμας που χρησιμοποιούμε, αλλά πρέπει να ισχύει για όλες τις διαδικασίες που επηρεάζουν ή επηρεάζονται από την καλλιτεχνική, για παράδειγμα, διαδικασία. Το να φτιάξω ένα αντισυμβατικό αντι-έργο τέχνης και να το εκθέσω σε ένα κανονικότατο χώρο όπου όλα λειτουργούν καθώς είθισται, από την πώληση των εισιτηρίων μέχρι τους άνωθεν κριτικούς τέχνης, είναι στη χειρότερη περίπτωση υποκρισία, αβλεψία, ανοησία και στην καλύτερη μια τρύπα στο νερό. Η μόνη πρωτοπορία που μπορεί να έχει κάποιο νόημα, φέρει μαζί της εκρηκτικούς μηχανισμούς για τα θέατρα, τις γκαλερύ και τις αίθουσες συναυλιών. Κομψά, απόλυτα και στρατιωτικά.

β. η αβαν γκαρντ έχει ένα πρόβλημα παρόμοιο με τη στρατευμένη τέχνη: οι προϋποθέσεις και των δύο οδηγούν στην κατάργηση του αυθορμητισμού, στην ανελευθερία. Οι ψυχές στρατεύονται, οι άνθρωποι λαχταρούν να αναπνεύσουν καθαρό αέρα. Η τέχνη δε μπορεί παρά να είναι καθρέφτισμα αυτών των αναγκών.

γ. φτάσαμε στο σημείο να βλέπουμε διαγωνισμούς όπου βραβεύονται από συμβατικότατες και τεκτονικότατες επιτροπές, τα πιο… αντισυμβατικά καλλιτεχνικά έργα. Δε χρειάζεται σχόλιο, έτσι; Η πρωτοπορία οφείλει να μη συμμετέχει σε στημμένα ανταγωνιστικά πεδία. Ο ανταγωνισμός γίνεται στην κοινωνία, δηλαδή στο δρόμο.

δ. και φτάσαμε και στο σημείο να βλέπουμε τμήματα μουσικολογίας να διοργανώνουν συνέδρια για την καλλιτεχνική πρωτοπορία! Η -ούτως ή άλλως- στρατιωτική ηγεσία των διαφόρων ιδρυμάτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο ελλαντιστάν πρωτοστατεί και υπογράφει φαρδιά πλατιά. Αν όμως η πρωτοπορία στις μέρες μας ταυτίζεται με την αντι-τέχνη, τότε θα πρέπει να αποφεύγει αυτούς τους κλινικά αποστειρωμένους χώρους, όπως ο διάολος το λιβάνι. Αλλιώς, ας μιλάμε για «ρομαντική πρωτοπορία» σαν τη σάρα και τη μάρα…

17/09/2009. γούστα και άλλα.... 12 Σχόλια .

vader

Impressions in Blood

16/09/2009. γούστα και άλλα.... 2 Σχόλια .

sonata for cello solo, no. 2

στήριξε το τσέλο σου στον απέναντι τοίχο.
το νοητό επίπεδο που σχηματίζεται από τις δύο μεσαίες χορδές θα πρέπει να είναι παράλληλο με το νοητό επίπεδο που σχηματίζεται από τα δυο σου μάτια.
αρχισε να διανύεις την απόσταση από τα κλειδιά μέχρι το τέλος της ταστιέρας με το δεξί σου μάτι και ακολούθησε την αντίθετη πορεία με το αριστερό.
εννοείται ταυτόχρονα!
αν δε μπορείς να το κάνεις τράβα παίξε κάνα κοντσέρτο αδερφάκι.

δε μου κάνεις.

11/08/2009. γούστα και άλλα.... 2 Σχόλια .

τριπλή αλληγορία

ξέφωτο στο δάσος.
πρόχειρα παραπήγματα ταξιδιωτών, άλογα, καπνός, θόρυβος από διάφορες προετοιμασίες.
εποχή άγνωστη.
μυρωδιές άφθονες.

καλά το κατάλαβες, σου χω σεναριάκι πάλι.

πέφτει σκοτάδι.
ησυχία.
μια μάνα κρατάει το μωρό της και το νανουρίζει.
τώρα μη θες να σου περιγράψω και το νανούρισμα!
το μωρό κοιμάται.
το τραγούδι συνεχίζει.

ξαφνικά, προβολείς ανάβουν δεξιά και αριστερά, σαν να ήταν εκεί στημένοι από πάντα.
βγαίνουν στη σκηνή τρεις κουστουμάτοι με ψηλά καπέλα.
έχουν και οι τρεις κεφάλι βάτραχου.

-από δω ακούστηκε…
-εγώ σας λέω κύριοι, ήταν από την άλλη πλευρά.
-…σσσσς! νάτο πάλι! δεν ακούτε;
-μον ντιε, τι κακόηχο!
-βάζω στοίχημα ότι πρόκειται για απόφοιτη του απθ!
-μπα, με τέτοιο φάλτσο μόνο για δευτεροετή του μακεδονίας την κόβω…
(ψιθυριστά, δείχνοντας μπροστά τη μάνα,  που συνεχίζει να τραγουδάει σιγανά σκυμμένη στο μωρό, χωρίς να τους έχει πάρει πρέφα) νάτη! την βρήκαμε!
-ώστε αυτή ήταν λοιπόν! ε, δεν ακούγεται και τόσο άσχημα όταν τη βλέπεις!
-μα τι λες τώρα; δεν ακούς ότι λέει το ίδιο πράγμα συνέχεια;
-μακάρι να ήταν αυτό το πρόβλημα: αυτή τραγουδάει τονικά!
-εσύ εκεί έχεις μείνει μαλάκα; δεν ακούς ότι τραγουδάει με νότες;;;
-όλα αυτά θα ήταν ανεκτά ενδεχομένως, αν δεν υπήρχαν οι αντινομίες στη φόρμα, που ομολογουμένως με έκαναν να αιστανθώ λιγάκι αμήχ…-
-χρήστο, κάνε μου τη χάρη να το βουλώσεις λίγο. εδώ πρόκειται καταφανώς για μιαν ατάλαντη απόφοιτη του κρατικού ωδείου. προσέξτε στο δεύτερο μέρος, πώς κάνει μια διαστρέβλωση της φόρμας. είναι άραγε εκούσια ή ακούσια; έχει σημασία!
-τι κάθομαι και σας ακούω; αυτή η τύπισσα δε χρησιμοποιεί ούτε μία από τις σύγχρονες τεχνικές που μου μάθανε στο γκραμστραντχ. είναι τελείως για τα μπάζα επομένως.
-αυτό σε μάρανε κομπλεξικέ. δε βλέπεις πόσο απλοϊκή είναι η φόρμα, μιλάμε για νανούρισμα στην κυριολεξία. τούτη η κυρία είναι ο σκουπιδοτενεκές του εικοστού αιώνα.
-στερείται ιστορικής προοπτικής!
-δεν έχει αιχμές ρε παιδιά!
-με τέτοια νανουρίσματα θα πάμε μπροστά;
κτλ κτλ

το μωρό ξυπνάει.
αρχίζει να φουσκώνει, να φουσκώνει, να φουσκώνει,
γίνεται τεράστιο.
καταλαμβάνει όλη τη γη και όλοι οι άνθρωποι παθαίνουν ασφυξία.
στο τέλος σκάει και το μωρό και μένει η γη μόνο με τα ζωάκια της, τα φυτά και τα άλλα περίεργα.

αυτή τη λύση βλέπω εγώ.

το μόνο πράγμα που θα μας σώσει από τους εαυτούς μας θα είναι ένα δολοφονικό κλάμα μωρού μου σαν σειρήνα

το μόνο πράγμα που θα μας σώσει από τους εαυτούς μας θα είναι ένα δολοφονικό κλάμα μωρού σαν σειρήνα

07/08/2009. γούστα και άλλα.... 2 Σχόλια .

sonata for cello solo

πάρε το τσέλο σου και βγες έξω.
περπάτα στο δρόμο χωρίς να μιλάς σε κανέναν.
προχώρα, μέχρι να φτάσεις σε μια κεντρική πλατεία.
βγάλε το καπέλο σου και ακούμπησέ το στη γη.
παίξε.
κόσμος θα περάσει από μπροστά σου.
άλλοι θα διαβούν αδιάφορα, άλλοι θα σταθούν για λίγο.
κάποιοι θα κάνουν να σου αφήσουν κάποια ψιλά.
θα σκύψουν προς το καπέλο.
το καπέλο έχει μαγικές ιδιότητες.
ρουφάει αμείλικτα ότι ζωντανό βρεθεί κοντά του.
πρώτα το χέρι, τον ώμο.
μετά ολόκληρο το σώμα, ουπς πάει ο κύριος στον πάτο του καπέλου ήταν και γεματούλης ο μπαγάσας.
το καπέλο έχει μαγικές ιδιότητες.
στέκεις και κοιτάς μέσα στο καπέλο, το δοξάρι σου ακόμη ακονίζει κοντά στον καβαλάρη.
πόσοι και πόσοι δε μπήκαν μέσα στο καπέλο, κανείς δεν έμαθε γι αυτούς τίποτα ξανά.
στέκεις και κοιτάς μέσα στο καπέλο, πάει κι αυτός λοιπόν, έτσι απλά.
κι εσύ δε θα μάθεις ποτέ, πού πάν όλοι αυτοί.
μαγεμένοι από το τσέλο, ρουφηγμένοι απ το καπέλο.
τραβηγμένοι από μια δύναμη απόλυτη σαν το θάνατο.
παίξε.
έρχεται ένα παιδάκι, κρατάει απ το χέρι μια κυρία.
διπλό το κακό.

06/08/2009. γούστα και άλλα.... Σχολιάστε.

Επόμενη σελίδα: »