μαθήματα ιστορίας

αηδία.

πολλές μέρες περάσανε αλλά δεν κατεβαίνει ούτε με μουρουνόλαδο.
οκ, 88 χρονών ο μανώλης γλέζος, άσχημα πάει να απογοητευόμαστε που συγχώρεσε το μπάτσο-ψεκαστήρα.
κρατάμε για τον εαυτό μας το σχόλιο ότι, δεν είναι στο χέρι κανενός από εμάς να συγχωρούμε τους κρατικούς εγκληματίες και  δολοφόνους, γιατί τα εγκλήματά τους γίνονται κατά συρροήν και ενάντια σε μάζες ανθρώπων. επομένως, καμία προσωπική συγχώρεση δεν έχει νόημα.
ειδικά ένα πρόσωπο με μεγάλη πολιτική ιστορία, με αγώνες, πώς μπορεί να συγχωρεί, αντί να αρπάει την ευκαιρία για μια δημόσια πολιτική καταδίκη της σύγχρονης αστυνομοκρατίας;
όμως οκ, είπαμε, 88χρονος ο μανώλης γλέζος και πάλι καλά που συνεχίζει και κρατάει την αγωνιστικότητά του και τα πιστεύω του ο άνθρωπος.
ρησπέκτ, τι να λέμε.

άλλο είναι που δε χωνεύεται.
εκείνο το σχόλιο στο «μετανοημένο» μπατσούλη, που τον πήρε ο ταξίαρχός του απ τ αυτί σαν το ανηψούδι του το μιχαλιώ απ το χωριό και το πήγε να πει συγγνώμην για τα αυγά που έκλεψε.

εκείνο το σχόλιο περί ιστορίας.

αυτό είναι που δεν την παλεύω καθόλου:

όχι, το πρόβλημα δεν είναι ότι το μπάτσο ψέκασε έναν ηλικιωμένο άνθρωπο και τον έστειλε στο νοσοκομείο (και τόλμησε ο γαμώ το χριστό του να πει ότι ένιωσε να κινδυνεύει κι από πάνω).

όχι, το πρόβλημα δεν είναι ότι το μπάτσο αυτό και τα άλλα μπάτσα ψεκάζουν συνεχώς απρόκλητα στις πορείες και στους αγώνες.

όχι, το πρόβλημα δεν είναι ότι τα μπάτσα κατά κανόνα στήνουν συλλήψεις με ψευδή στοιχεία εδώ και χρόνια.

όχι, το πρόβλημα δεν είναι οτι τα μπάτσα δολοφονούν αθώους πολίτες και μένουν ατιμώρητα (για να δούμε τι θα μας πούνε τα δικαστικά λόμπυ για το χασάπη κορκονέα, καλομελέτα κι έρχεται- όσο για τις πιο πρόσφατες δολοφονίες, αυτές ήδη «εξηγήθηκαν».)

όχι, το πρόβλημα δεν είναι ότι την ώρα που το μπάτσο συνοδεία με το μπαμπά-ταξίαρχο επισκέπτονταν το μανώλη γλέζο στην οικία του, ακριβώς εκείνη την ώρα περίμεναν ακόμη οι 9 συλληφθέντες του δεκέμβρη να δούν με ποιο τρομονόμο θα τους σακουλιάσουν τα δικαστικά λαμόγια.

όχι, το πρόβλημα δεν είναι ότι την ώρα που το μπάτσο συνοδεία με το μπαμπά-ταξίαρχο επισκέπτονταν το μανώλη γλέζο στην οικία του, ακριβώς εκείνη την ώρα ο μάριος ζέρβας, διαδηλωτής, ήταν (και είναι) ακόμη μέσα στον κορυδαλλό, με καταφανώς ψευδή κατάθεση ενός ακόμη συναδέλφου του «μετανοημένου» μπάτσου.

το πρόβλημα, παιδιά, ήταν αλλού.
ότι δε μαθαίνετε ιστορία στη σχολή σας.
δε μαθαίνετε ιστορία, ώστε να ξεχωρίζετε το αξιοσέβαστο ιστορικό πρόσωπο και να μην το ψεκάζετε, να ψεκάζετε όμως κάθε αξιοψέκαστο, π.χ. τον παππού το δικό μου, ή τον ηλικιωμένο γείτονά μου, το συνταξιούχο, το βιοπαλαιστή, ο οποίος δεν έχει ιστορική αξία, μίζερος και μαυριδερός μέσα στη γκρίζα του ζωή.
δε μαθαίνετε ιστορία, αλλιώς θα ξέρατε, ότι μερικούς πολίτες, αν και τους μισεί το κράτος, οφείλει να τους δείχνει σεβασμό.

ε λοιπόν, με όλο το σεβασμό, κι όλη η ντροπή δική μου…
αν και δε ντρέπομαι καθόλου που το λέω, γαμώ τους θεσμούς σας,

με όλο το σεβασμό, δάσκαλε, πατέρα και σύντροφε μανώλη γλέζο,

είσαι φάουλ, οφσάιντ, πέναλτυ και κίτρινή κάρτα, ή όπως αλλιώς το λένε στο ποδόσφαιρον.

ειδικά επειδή είσαι πρόσωπο ιστορικό των αγώνων και της αριστεράς,

αφού επέλεξες να είσαι ακόμη ενεργός και μάχιμος,

είσαι τότε αξιοψέκαστος όπως όλοι μας.

μπράβο στο μπατσίδιον που σε ψέκασε, για να σου θυμίσει με ποιους συνδιαλλέγεσαι.
οργή για τον άνθρωπο, όχι για το σύμβολο
σου έδωσε μια ευκαιρία να δεις ποιοι είναι και να κάνεις μια σημαντική πολιτική τοποθέτηση, βαρυσήμαντη, που να κάνεις και το θωρηκτό την παπαρήγα ακόμη να ριγήσει και να θυμηθεί ίσως, τους παλιούς κομμουνιστές, πώς αγωνίζονταν. αλλά εσύ δεν το έκανες.

αφού κατέβηκες στην πορεία κι έφτασες μέχρι το άγαλμα του άγνωστου στρατιώτη, ήσουν ένοχος, στα μάτια του φασιστικού κράτους, όπως ένοχος ήταν ο ράστα-κολυμβητής με το σαμπουάν μολότοφ, όπως ένοχοι είμαστε όλοι  μηδενός εξαιρουμένου.

και ως ένοχος, ήσοτυν όπως ξαναείπα παραπάνω αξιοψέκαστος, και όχι αξιοσέβαστος.

με τα μαθήματα πολιτικής ιστορίας όμως που επιχείρησες να δώσεις στο μπατσήδιον, βγάζεις τον εαυτό σου απ έξω, έτσι δεν είναι;

(σαν το μισοπεθαμένο παππού μουσικολόγο που όταν σε κάποιο εκλεκτορικό διαφώνησαν με τα μαγειρέματά του, σηκώθηκε να φύγει μην πάθει εγκεφαλικό, και ο ΜΟΥΣΕΙΑΚΗΣ ΑΞΙΑΣ πρόεδρος του τμήματος είχε τότε καταλογίσει ευθύνες σε όλους όσοι είχαν εκφράσει τη γνώμη τους ενάντια στα μαγειρέματα.
ε, ρε, τι θυμήθηκα πάλι… γειά σου μουσικών σπουδών, μπουρδέλο με τη βούλα, έφαγες την κανέλα και σού μεινε το φλυτζάνι.)

ε, στο θέμα μας.

κανένα σεβασμό σε κανένα ιερό, αυτά μας φάγανε ρε.

αρνούμαι να υπογράψω το πετίσιον για τα δακρυγόνα «με αφορμή τον ψεκασμό του γλέζου.»

έχω φάει κι εγώ πολλά δακρυγόνα.

έλα, περιμένεις τώρα την ατάκα που θα σε σοκάρει έτσι δεν είναι;

πάρτην με όλη μου την αφελή ειλικρίνεια.

ναι ρε.

η ζωή μου και η ζωή οποιουδήποτε νεαρού συντρόφου στο δρόμο είναι ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ εξίσου σημαντική με τη ζωή οποιουδήποτε ιστορικού προσώπου.

ξέρω, δε σε σόκαρα ακόμη.

πάρε λοιπόν.

με δεδομένη τη στάση του μανώλη γλέζου μετά την έξοδο από το νοσοκομείο, θα ήταν καλύτερα να είχε ξεψυχήσει.

γιατί τότε δεν θα προλάβαινε να βγει οφσάιντ, ρισκάροντας την πολύτιμη ιστορική του θέση στο χρόνο.

αλλά κυρίως,
γιατί τότε θα γινόταν της πουτάνας από όπους αυτούς τους κάφρους που θέλουν ένα νεκρό σώμα για να παρελάσουν πάνω του τους αγώνες τους.
όλη η αριστερά τότε θα έβγαινε στο δρόμο με τις κουκούλες.
γιατί χωρίς νεκρό δε φυσάει αέρας.
τόπε κι ο ποιητής, μας το γκάστρωσε στ αυτιά κι ο συνθέτης του ντίζνευ,

θέλει νεκροί χιλιάδες να ναι στους τροχούς
θέλει κι οι ζωντανοί να πίνουν το αίμα τους

έλα τώρα που χαλάστηκες, μια λεξούλα μόνον πείραξα…

Advertisements

26/03/2010. επίκαιρα-τραγελαφικά.

5 Σχόλια

  1. issipap replied:

    ελπίζω να είναι σαφής η ειρωνεία στην τελευταία ατάκα, ότι θα ήταν καλύτερα ο γλέζος να είχε ξεψυχήσει.
    τρόπος του λέγειν, ρε.
    ποιητική αηδία, πώς σκατά το λέτε.

  2. akanonisti replied:

    Ο,τι και να γράψεις…
    δεν θα φτάσεις ποτέ…τις δηλώσεις του Πάγκαλου… για το ίδιο θέμα….

    (τώρα κλάψε ζηλιάρη βλογερ….
    Πάγκαλος γεννιέσαι… δεν γίνεσαι….)

    Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχχαχαχαχαχα

  3. issipap replied:

    μα δε θα τολμούσα ποτέ ούτε να διανοηθώ ότι θα μπορούσε η κόπρος μου να συγκριθεί με τη μελίρρυτο μπούκα του φαλαινοκαρχαρία που αναφέρεις.

    πάντως για τις ιστορικές πολιτικές προσωπικότητες πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεχτικοί, στο τι λέμε αλλά και στο πώς ακούμε τι λένε οι ίδιοι / ίδιες.

    αν κάποιος ήθελε στα σοβαρά να αντικρούσει αυτά που λέω σχετικά με την απάντηση του γλέζου στο όργανον, θα μπορούσε να μου αναφέρει το λόγο που έδωσε ο γλέζος πριν λίγες μέρες στη μπατσοσχολή.
    εκεί μίλησε για το ρόλο της αστυνομίας, ότι πρέπει να πιάνουνε τους κακούς και όχι να καταστέλουνε τους δίκαιους αγώνες του λαού.

    άλλο θέμα:
    αναρωτιέμαι, το μπατσάκι είχε κατεβαζμένο το κεφάλι, κοκκινιζμένα τα αυτάκια και δακρυζμένα τα μπατσοματάκια όταν παρουσιάστηκε στο γλέζο, ή, μήπως, επειδή εγνώριζε πλέον ότι βρίσκεται έμπροσθεν ιστορικής προσωπικότητος, εστάθη προσοχή με το όπλο σε θέση ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕ και αφού χαιρέτισε στρατιωτικά (ή και ναζιστικά, γιατί όχι) είπε με φωνή στεντόρεια: Ανθυποδεκανίκι Μιχαλιώς Απτοχωριός, λαμβάνω την τιμή να σας αναφέρω Αξιοψ… ε…. Αξιοσέβαστε Ιστορικέ Πρόσωπε ότι μεταμελλώ καθότι μετανόησα καθότι παρανόησις βρε αδελφέ, σε πέρασα για νόρμαλ χιούμαν μπίινγκ…

  4. Utopia replied:

    Μια χαρά δουλεύουν όλοι για τον Χρυσοχοΐδη και το Μπατσόκ.
    Όοοχι, το πρόβλημα δεν είναι αυτό.

    [είναι χρώμα αυτό στο μπλογκ σου;]
    Μπρρρ..
    :p

  5. issipap replied:

    μα είναι το χρώμα της χρηστικής σημαίας!
    έλεγα πως θα σου αρέσει, μα τελικά λοιπόν οι γυναίκες είναι τόσο απρόβλεφτες, ουφ!
    άντε πάλι να φωνάζεις το βαγγέλη τον ασπριτζή, έχει γίνει πια δυσεύρετος μα όλοι τον προτιμούν γιατί είναι έλληνας και κάνει καλά και καλή δουλειά (κι όμως, στη θεσσαλονίκη της κρίσης έχουν αρχίσει να βγαίνουν διαφημιστικά χαρτάκια κι αυτοκολλητάκια στους δρόμους στα οποία το βασικό επιχείρημα είναι η ελληνικότητα του προλετάριου και ακολουθεί το ζήτημα των πλερωτικών…)
    ;-(((

    ο χρυσοχουντίδης και το μπατσόκ κάνουν τη δουλειά του καρατζαφύρερ, νομίζω.
    και όλοι μαζί, κάνουν τη δουλειά του μπαμπά της βουγιουκλάκης στο η κόρη μου η σοσιαλίστρια, μιας και με τον καίλα του πρτφ θυμηθήκαμε τον αξέχαστο ελληνικό κινηματογράφο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Trackback URI

Αρέσει σε %d bloggers: