afisa 24 aygoustou

22/08/2009. Uncategorized. Τα σχόλια έχουν κλείσει.

devoted…

από μια συγκεκριμένη οπτική, όλοι οι άνθρωποι είναι αφοσιωμένοι σε κάτι.
σε πρώτη φάση βλέπουμε ανθρώπους αφοσιωμένους μέχρι το θάνατο σε κάποιον θεό, σε κάποια ιδέα, σε έναν εραστή ή μία ερωμένη.

στο δαμάζοντας τα κύματα του λαρς, η γυναίκα είναι αφοσιωμένη στον άντρα μέχρι θανάτου. όμως, και ο άντρας είναι αφοσιωμένος σε αυτήν, με το δικό του τρόπο. για αυτόν το πιο σημαντικό είναι η απελευθέρωση από το πένθος. για αυτήν, το πιο σημαντικό είναι η ζωή του άλλου, ακόμη και ρισκάροντας τη δική της.

η αφοσίωση ενός καμικάζι, με την πρώτη έννοια, ή μιας μαύρης αράχνης, φαίνεται παράλογη σε κάποιον (όπως εγώ) που πάνω από όλα βάζει τη ζωή των αθώων ανθρώπων.

diamonds are a girl's best friends

diamonds are a girl's best friends

η αφοσίωση ενός καμικάζι, με τη νεοελληνική έννοια, ή ενός έφηβου πορωμένου μεταλά που κόβει φλέβες για τον κινγκ ντάιαμοντ, είναι πολύ αντίστοιχες περιπτώσεις με τις δυό προηγούμενες.
τα μυαλά στα κάγκελα είναι εδώ το πιο σημαντικό, η αφοσίωση η ίδια.
το είδωλο, μπαίνει τώρα σε δεύτερη μοίρα.

έτσι, η αφοσίωση μπορεί να αναδειχθεί εύκολα στον πιο ίσιο δρόμο προς την ανελευθερία και την ετερονομία. δεν είναι τυχαίο λοιπόν που ο συντηρητισμός λιμνάζει στα πιο ευλαβικά και ευσεβή ύδατα.

πρότυπα, ιδανικά, είδωλα, μέντορες, καθοδήγηση, υποδείγματα, αλλά και αντι-πρότυπα, εναλλακτικά ιδανικά, ριψοκίνδυνοι μέντορες και «αντισυμβατική» καθοδήγηση, όλα αυτά είναι σταυροδρόμια στο δρόμο για την υποταγή.

κάποιος που θέλει το καλό σου, αν έχει κάτι να σου πει, το πρώτο πράγμα είναι «κρίνε μόνος σου.»

_______________________________________

ωραία τα λέμε και όλα αυτά ακούγονται όμορφα, σαν έκθεση της έκτης δημοτικού.
τα αδιέξοδα ξεκινάνε όταν κινητοποιούνται οι άπειρες σοφιστείες των ιεροκηρύκων όλων των αιώνων που προηγήθηκαν.
λέει ο ρασοφόρος:

πωπω πόσο αμαρτάνετε βρε παιδί μου!

πωπω πόσο αμαρτάνετε βρε παιδί μου!

είσαι ελεύθερος να επιλέξεις το δρόμο του καλού ή το δρόμο του κακού.
αν μιλήσεις για νίτσε, πα να πει ότι ήδη διάλεξες το δρόμο του κακού, χαχα.
έτσι η ανελευθερία και η ετερονομία ντύνονται τα ρούχα της ελευθερίας βούλησης.
το ανεκδοτάκι που έλεγα τις προάλλες, είναι αυτό ακριβώς το πράγμα: PhD in Theology, αφού δε μπορούμε να πολεμήσουμε τη φιλοσοφία, ας θεολογίσουμε φιλοσοφικά, εν ολίγοις ας παπαρολογίσουμε!
είδατε κύριε σουφλιά, η έκφραση ταιριάζει και στους κόρακες!

τι προτείνω λοιπόν, να διολοστείλουμε την αφοσίωση altogether?
μα δεν υπάρχει τίποτα ανθρώπινο που να γίνεται χωρίς αφοσίωση.
τότε, μήπως έχω καμιά πρόταση για το ποια αφοσίωση είναι καλή και ποια είναι κακή;
έλεος, δεν είμαι ρασοφόρος!
η μαγική λεξούλα σήμερα είναι η λέξη ανοχή.

20/08/2009. επίκαιρα-τραγελαφικά. 3 Σχόλια .

πάρε μιαν ανάσα, άμα σε παίρνει.

το κείμενο μου ήρθε στο η-μ’εηλ κι επειδή δεν είμαιι μηχανικός δεν ήξερα τι να κάνω.

αν είστε μηχανικός και ξέρετε τι να κάνετε, μετά το κείμενο ακολουθεί και το λινκ…


ΠΡΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥΣ – ΜΕΛΗ ΤΕΕ

Το Σάββατο 7 Μαρτίου 2009, κάτοικοι των Εξαρχείων και άλλων γειτονιών της Αθήνας, κρίνοντας πως με τη δημιουργία πάρκου στο χώρο του πρώην πάρκινγκ στη συμβολή των οδών Χαρ. Τρικούπη, Ναυαρίνου και Ζωοδ. Πηγής θα βελτιωθεί σημαντικά η ποιότητα ζωής στην πόλη, οικειοποιήθηκαν το οικόπεδο, φυτέψαν πορτοκαλιές, λεμονιές, ελιές και άλλα δέντρα, δημιουργώντας έναν ελεύθερο χώρο πρασίνου, έκφρασης και παιχνιδιού.

Η δυνατότητα δημιουργίας ενός δημόσιου χώρου πρασίνου στον συγκεκριμένο χώρο υπήρχε εδώ και δεκαεννιά χρόνια. Το οικόπεδο αυτό ανήκει στο ΤΕΕ το οποίο το 1990 – σύμφωνα με απόφαση της Διοικούσας Επιτροπής (1203/15.5.90) – είχε προσφέρει το οικόπεδο στο δήμο Αθηναίων για να το κάνει πλατεία, ζητώντας να αποζημιωθεί με τίτλο μεταφοράς συντελεστή δόμησης και αυτός ο συντελεστής να μεταφερθεί σε οικόπεδο ιδιοκτησίας του στο Μαρούσι.

Το δημοτικό Συμβούλιο του δήμου Αθηναίων (1673/7.11.90) αποφάσισε ομόφωνα την αποδοχή της πρότασης του ΤΕΕ τονίζοντας ότι η προτεινόμενη μετατροπή του χώρου κρίνεται απαραίτητη επειδή το οικόπεδο αυτό είναι κατάλληλο για τη δημιουργία πλατείας, σε μια κεντρική πυκνοκατοικημένη περιοχή της Αθήνας, η οποία έχει απόλυτη ανάγκη από σημαντικού μεγέθους κοινόχρηστους χώρους.

Ως συνήθως, όμως, ο δήμος όλα αυτά τα χρόνια αδράνησε καθώς ποτέ μέχρι σήμερα δεν προχώρησε στην υλοποίηση της δέσμευσης του. Το οικόπεδο λειτουργούσε ως υπαίθριο ιδιωτικό πάρκινγκ του οποίου η μίσθωση έληξε. Έτσι βρεθήκαμε σήμερα αντιμέτωποι με τον κίνδυνο οικοδόμησης του οικοπέδου.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥΣ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΠΕΔΟΥ ΩΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΧΩΡΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ

Παρακαλούμε προσθέστε τον αριθμό μητρώου ΤΕΕ
Προωθήστε σε όσους μηχανικούς γνωρίζετε

Οι κάτωθι υπογεγραμμένοι

Sincerely,

The Undersigned

http://www.petitiononline.com/leoh17/petition.html

17/08/2009. επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

οι ποιηταί της στροουνγγυλής τραπέζης…

μετά τις καταθέσεις του πρτφ εις την αγίαν τράπεζαν και τη σχετική κουβεντούλα εις τα σχόλιαν, απεφασίσαμεν να προχωρήσομεν εις την ανάρτησιν δημοσιεύσεως περί των ποιητών της στροουνγγυλής τραπέζης της εξόχου τε και περιωνύμου εις τα πέρατα του σύμπαντος κόσμου αμήν.

απαξάπαντες λοιπόν γνωρίζουσι τι εστί στροουνγγυλή τράπεζα. ημείς επιθυμούμεν μονάχα τούτον το απλούν, να εξηγήσομεν την σχέσιν της τραπέζης της στροουνγγυλής μετά των ποιητών, και δη μετά του ποιητού ουρανού και γης ορατών τε πάντων και αοράτων και γεννηθέντα ου ποιηθέντα και το λουρί της μάνας.
αμήν.

δεν είναι τυχαίο λοιπόν που η διανόηση απαρτίζεται από καραφλούς, βλέπε σχόλιο πρτφ όπου δειγματίζει εξόχως με καστοριάδην και φουκών. καθόλου τυχαίον επίσης ότι ο καστοριάδης πέρα από την πολιτική φιλοσοφία ασχολήθηκε κυρίως και με την οντολογίαν, ήτοι ποιοι είμαστε και ποιος μας έφτιαξε, ή μπας και φτιαχτήκαμε μονάχοι μας ρε.

πίσω από κάθε ράσο λοιπόν κρύβεται μια ταμειακή μηχανή, εν ολίγοις, αλλά καθώς είπαμε, τούτο απαξάπαντες γνωρίζουσιν.
η προσέλευσις του χριστεπωνύμου πλήθους δε προς την ταμειακήν μηχανήν παρεμποδίζεται από την ανάγνωσιν των βεβήλων κειμένων που υπογράφουσιν οι άπιστοι διαννοούμενοι του εωσφόρου, όπερ καστοριάδης και σία και άλλοι τίνες σατανισταί κουλουπού.
δια τον λόγον ετούτον οι κατά τόπους μητροπόλεις φροντίζουσιν να δημοσιεύουσιν κατά καιρούς πυκνούς και τακτικά εκδόσεις χρηστοήθεις και διδακτικάς και ωφελίμους εις το πνεύμαν και την ψυχήν.

τα δημοσιεύματα ταύτα υπογράφονται από σοφοτάτους και υπερπολυποικίλως προικισμένους χρηστοηθεστάτους και ευσεβεστάτους χριστιανούς ποιητάς, τους κατά κόσμον ποιητάς της στροουνγγυλής τραπέζης.

οι ποιηταί ταύτοι φημίζονται δια την μελίρροιαν του λόγου των και την πλήρη σοφίας χάριν της ποιήσεώς των.

ανθολογούμεν δε μετά φιλοκαλλίας, επιλέγοντας μέσα από τον ολάνθιστον κήπον της ταπεινής αυτών δημιουργίας.

ευφραίνεσθε άπαντες.
αμήν.

διότι η τέχνη δεν έχει σύνορα και τέλος δε γνωρίζει.
άγνωσται αι βουλαί του κυρίου.

Ο Θεός σ’ αγαπά Ελλάδα

Ελλάδα του βράχου και της θάλασσας,

Ελλάδα της στάνης και της ραχούλας,

Ελλάδα του πεύκου και της μυρτιάς,

της μέντας και του βασιλικού

του αηδονιού και της φλογέρας

του ήλιου και του σύγνεφου,

Ελλάδα της ξαστεριάς,

Ελλάδα της αντάρας,

Ο ΘΕΟΣ Σ’ ΑΓΑΠΑ ΕΛΛΑΔΑ!

Ελλάδα του θανάτου και της ανάστασης

Ελλάδα της δόξας και της καταφρόνιας,

Ελλάδα του «όχι» και του «ναι»,

του «ποτέ» και του «πάντοτε»,

του «ωσαννά» και του «άρον-άρον σταύρωσον»,

Ελλάδα της αγάπης,

Ελλάδα του μίσους,

Ελλάδα του πάθους,

Ελλάδα του φιλότιμου,

Ο ΘΕΟΣ Σ’ ΑΓΑΠΑ ΕΛΛΑΔΑ!

Ελλάδα του Μεγαλέξαντρου και του Εφιάλτη,

Ελλάδα της Αγια-Σοφιάς και της Κερκόπορτας,

Ελλάδα του μαρμαρωμένου βασιλιά,

του «Λευτεριά ή Θάνατος»,

της Κόκκινης Μηλιάς,

της καμένης Σμύρνης

Ελλάδα ξεριζωμένη των χαμένων πατρίδων,

Ελλάδα του αδελφοσκοτωμού και της αδελφοθυσίας,

Ο ΘΕΟΣ Σ’ ΑΓΑΠΑ ΕΛΛΑΔΑ!

// . // . // . // . // . // . // . // . // . // . // . // . // . // . // . // . συνεχίζομεν ακάθεκτοι.

Σοφία Θεού

Θεού σοφία μελετώ

Θεού σοφός να γίνω

να σκύψω στον αιώνιο νου

στη χάρη να εμβαθύνω

και τρέχω μέσα στις γραφές

κι αγγίζω το χρυσάφι

τους θησαυρούς του ουρανού

στα ύψη και στα βάθη.

Θεού σοφία μελετώ

φως απ’ το φως Του παίρνω

μέσα στη σκοτεινιά της γης

τη δάδα Του να φέρνω

ν’ ανάβουν φλόγες στην καρδιά

να καιν’ την αμαρτία

αγκάθια και πικρόριζες

και μίση και κακία.

Θεού σοφία μελετώ

στα ίχνη του σταυρού Του

βλέπω το αίμα να κυλά

απ’ τη πλευρά του Γιου Του

μέλι, κηρήθρας σταλαγμοί

γλυκαίνουν την καρδιά μου

ευγνωμοσύνης δάκρυα

υγραίνουν τη ματιά μου.

Θεού σοφία μελετώ

κι εκστατικός θαυμάζω

την αγκαλιά την ανοιχτή

και τρέχω και κουρνιάζω

και γαληνεύει η ψυχή

στου πλάστη της τα χέρια

με τα φτερά της προσευχής

αγγίζει τα αιθέρια.

Θεού σοφία μελετώ

και είμαι σεσωσμένος

από τη μωρία των σοφών

για πάντα λυτρωμένος

κι όταν τα βέλη του ο εχθρός

με λύσσα εκτοξεύει

συντρίβονται στο λόγο του

κι ο Κύριος θριαμβεύει.

// . // . // . // . // . // . // . // . // . // . // . // . // . // .  κι ένα για το δρόμο:


Κόντρα στο ρεύμα

Οι πικροδάφνες έριξαν και τα τελευταία άνθη τους

με λίγα φύλλα στις τάφρους των σκιερών δρόμων.

Στο μέσο της ασφάλτου ιαχές.

Η πορεία έφτανε με παλμό, ρυθμικά συνθήματα

ενισχύοντας τα αιτήματα,

την αγανάκτηση,

τον παροξυσμό της κατευθυνόμενης ανάγκης και έξαρσης,

στηριγμένο στο νάρθηκα νεόπλαστων ιδεαλισμών

της πρόσκαιρης πάλης των αυτόκλητων αγωνιστών.

Ήμουν εκεί θαρραλέα στρεφόμενος

ενάντια στις μεταμοντερνισμένες υστερίες καινότυπων ρευμάτων.

Βάδισα σταθερά αντίθετα με τους παρορμητές του άλγους της ζωής.

Φράζοντας τα αφτιά μου, ενήργησα με τη δύναμη της αντίστασης

ενώ Αυτός ήταν καθοδηγητής μου, ασφάλειά μου.

Διαπέρασα τα ρομποτικά ανδρείκελά τους,

όπως η πέστροφα πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα του ποταμού,

όπως ο αμετακίνητος ογκόλιθος στην κοίτη του

χωρίς την παραμικρή υγρασία μέσα του,

ύστερα από χρόνιους τόνους νερού πάνω του.

Αντιμετώπισα κόντρα τον άνεμο, κόντρα το κύμα.

Βγήκα στο πίσω μέρος του ανθρώπινου τούνελ

κρατώντας το θέλημά Του,

κοίταξα πίσω…

Η άσφαλτος άδειασε, η πορεία διαλύθηκε…

Οι πικροδάφνες στην ακροστοιχία των δρόμων άνθιζαν πάλι.

16/08/2009. επίκαιρα-τραγελαφικά. 4 Σχόλια .

ανεκδotaki super se lew…

PhD Θεολογίας.

χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

14/08/2009. επίκαιρα-τραγελαφικά. 6 Σχόλια .

the proletarian lifestyle (oh, shit, maen!!!)

κύριοι, εχάσαμε.
δεν το δείχνει αυτό, ούτε η πτώση του σοβιετικού καθεστώτος, καθώς αυτό έτσι κι αλλιώς δεν ήταν σοσιαλισμός.
ούτε η θεαματική άνοδος της ακροδεξιάς, των κάθε λογής φασιστόσκυλων, και της πιο μασκαρεμένης δεξιάς γενικώς πανευρωπαϊκά, γιατί και αυτό είναι ζήτημα που έχει να κάνει περισσότερο με το ξεμπρόστιασμα των ψευδοσοσιαλιστικών κυβερνήσεων της τελευταίας 20ετίας, πχ στην ελλάδα και στη γαλλία, αλλά και αλλού, μα τι λέω, παντού.

όλα αυτά, κύριοι, είναι τρίχες.
η αληθινή απόδειξη ότι εχάσαμε, είναι φυσικά η συνείδηση του κόσμου.
πώς αντιλαμβάνεται ο κόσμος σήμερα το σοσιαλισμό, την αυτονομία, την αυτοδιαχείριση, και όλα αυτά τα όμορφα πράγματα;
άστα καλύτερα, να μην το συζητήσουμε…

εμείς για άλλη μια φορά πιστοί στο καθήκον μας και βιδωμένοι στις επάλξεις της αυθεντικής παραπληροφόρησης, οργανώσαμε μία ακόμη θρυλική έρευνα και σας παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα:

ΜΕΓΑΛΗ ΕΡΕΥΝΑ – ΣΟΚ!

παραπαμ παραάααμ!!!

τι μπλουζάκια φορούν οι προλετάριοι; ε;

βάλε φωτιά και κάψε τον ψεύτη ντουνιά

βάλε φωτιά και κάψε τον ψεύτη ντουνιά

η θεωρία αλλά και η λογική λένε ότι ο μέσος καταπιεσμένος χαμηλόμισθος ή ανασφάλιστος ή άνεργος ή σκληρά εργαζόμενος για μια μπουκιά ψωμί ή συμβασιούχος για ψίχουλα ή ιδιωτικός υπάλληλος με ελαστικό ωράριο ή μισθωτός που χρωστάει και το σώβρακό του ή συνταξιούχος με τον καινούριο νόμο ή ξέρεις τώρα για ποιους μιλάω, αυτός λοιπόν ο φτωχός σύμφωνα με τη θεωρία θα πρέπει να θέλει να ανατινάξει τουλάχιστον 45 τράπεζες για να ρθει να κουλάρει λίγο.

το επόμενο βήμα είναι να σκεφτεί κανείς ότι ένας τέτοιος τύπος, επειδή δεν πρόκειται ποτέ να αποτολμήσει τέτοιο επικίνδυνο σχέδιο, θα ήθελε να φοράει τουλάχιστον το μπλουζάκι της φωτογραφίας, αξίας 20Ε παρακαλώ, για παρηγοριά.
αμ δε!

όποιος νομίζει ότι θα δει ποτέ προλετάριο με αυτό το μπλουζάκι, καλά κάνει. η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.

.

.

.

.

.

.

che - ha, yo maeeen!

che - ha, yo maeeen!

το δεύτερο μοντελάκι μας σκαμπάζει πιο καλά από μόδα, δε νομίζετε;

με μονάχα 26,54 δολαριάκια αποκτάτε αυτή την απίθανη πρόταση για τη θερινή κολεξιόν σας. συνδυάζεται άριστα με ξυρισματάκι αλά ναυτίκ, όπως ο κούκλος της φωτογραφίας.

γιατί η μόδα είναι η πιο σταθερή αξία του αιώνα.

ποιος διαφωνεί;

στο θέμα μας όμως:
τι;
προλετάριος με τέτοια μπλούζα;
πλάκα σπας.

.

.

.

.

.

να σε δω ρε τι θα γράψεις εκεί που λέει γιορ τέξτ χίαρ...

να σε δω ρε τι θα γράψεις εκεί που λέει γιορ τέξτ χίαρ...

μάγκες με 23,95 έχετε τον ίδιο το στάλιν στη μπλουζίτσα σας!

άντε καλοφόρετο.

κάθε προλετάριος θα ήθελε αυτό το απόκτημα για τη γκαρνταρόμπα του.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

μήπως θέλεις τώρα να δεις τι φοράνε πραγματικά οι προλετάριοι;

βγές μια βόλτα από τους πάγκους της λαϊκής ρε μεγάλε…

αμάν μπελάς…

14/08/2009. επίκαιρα-τραγελαφικά. 6 Σχόλια .

zen

είπα να γίνω ζεν για να γλιτώσω από τις γαστρορραγίες.

όοοοοοομμμμμμ..............

όοοοοοομμμμμμ..............

χα! εύκολο είναι να το πεις.
το να χαλαρώσεις μηχανικά μερικούς βασικούς μύες δεν είναι ακατόρθωτο.
με λίγη δουλειά μαθαίνεις να σκέφτεσαι και θετικά.
έτσι κάπως μπορείς να εξασκηθείς να μην εκδηλώνεις έχθρα προς τις γνωστές κατευθύνσεις.
αλλού είναι το πρόβλημα,
στη μνήμη.

άντε πες μου τώρα εσύ,
πώς ξεχνάμε τις κάμερες του μεγάλου αδερφού,
στημμένες σε κάθε γωνία να περιμένουν ένα στραβοπάτημά σου,
πώς ξεχνάμε τις αμέτρητες φορές που ο οπαδός της πράξης -έναντι της σκυθρωπής θεωρίας- αναποδογύρισε κάθε λογικό επιχείρημα με δικανιλίκια αντάξια ενός κούγια,
πώς ξεχνάμε τόσων δεκαετιών άνανδρες νίκες και στημμένα παιχνίδια,
πώς ξεχνάμε τόσες υπόγειες κινήσεις , τόση μπαμπεσιά;
το Τέρας, κύριοι, είναι ο Μεγάλος Αδερφός.
κι άντε τώρα εσύ να ξεπλύνεις από το αίμα τη ντροπή…

καλά ντε, να ξεχάσω, θα προσπαθήσω:
πολύ φοβάμαι όμως ότι τότε ο Big Brother θα είμαι εγώ.

.

.

.

οπότε μπάι μπάι ζεν, ούτε κι εσύ μου κάνεις.

.

.

.

[τελεσίδικο συμπέρασμα: υπήρξες big, αλλά δεν ήσουν ποτέ brother.]

13/08/2009. επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

πώς να κόψετε το κάπνισμα

λοιπόν, τώρα που το κάπνιζμα απαγορεύεται γενικώς παντού, ακόμα και στην τουαλέτα σας, πολλοί σώφρωνες και νομοταγείς πολίτες αποφάσισαν να το κόψουν για να μην παρανομούν.
εγώ που είμαι προβληματικός, γκρινιάρης και κομπλεξικός, τώρα το άρχισα για τα καλά – αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

η διοίκηση του μπλόγκ μας αποφάσισε να δημοσιεύσει και μια ανάρτηση παραγωγική, μέσα στις τόσες αντιπαραγωγικές.
ερευνήσαμε συγκρίναμε καταλήξαμε και σας παρουσιάζουμε τις πιο θεαματικά αποτελεσματικές μεθόδους για να κόψετε το κάπνιζμα.
αν δεν τα καταφέρετε ούτε μ’ αυτές, να κόψετε τον λαιμόν σας.

1. η μέθοδος του τζινγγούνη.

πάρτε τα τσιγάρα σας και βγείτε στο μπαλκόνι.
κοιτάξτε από κάτω, μην περνάει κανένας χριστιανός.
αν περνάει αλλόθρησκος δεν πειράζει, να καούν οι πούστηδες.
αφού βεβαιωθείτε ότι δεν περνάει χριστιανός, πάρτε αργά και τελετουργικά ένα τσιγάρο από το πακέτο και ανάψτε το, παίρνοντας μισή τζουρίτσα κατά το άναμμα, μην πάρετε τον καπνό μέσα, αλλά με μία δεξιοτεχνική κίνηση του χεριού πετάξτε το τσιγάρο από κάτω.
παρακολουθήστε την πτώση του, ως άλλος νεύτων.
επαναλάβετε τη διαδικασία μέχρι να τελειώσουν όλα τα τσιγάρα από το πακέτο.
όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία, οι τύψεις για το πεταμένο τρίευρω θα είναι τόσο φριχτές, που δε θα ξαναγοράσετε πακέτο.
παρενέργειες: εμφράγματα του μυοκαρδίου, εγκεφαλικά, κτλ.

2. η μέθοδος του καλού οικογενειάρχη.

πάρτε τα τσιγάρα σας και την οικογένεια, συμπεριλαμβανομένων και τυχόν βρεφών, και καθίστε στο σαλόνι, αφού σιγουρευτείτε ότι όλα τα παράθυρα και οι πόρτες είναι ερμητικά κλειστά.
ανάψτε 100-200 τσιγάρα και τοποθετήστε τα με την καύτρα προς τα έξω στη σχάρα του ανεμιστήρα.
ανοίξτε τον ανεμιστήρα στο φουλ και βεβαιωθείτε ότι το σύστημα δουλεύει.
στην ανάγκη, αν το δωμάτιο είναι πολύ μεγάλο, ανάψτε δεύτερο ανεμιστήρα και χρησιμοποιήστε 300, 400, ή 500 τσιγάρα.
επειδή η διαδικασία είναι επίπονη και κουραστική, ζητήστε τη βοήθεια μελών της οικογενείας.
άλλωστε, εσείς τους ταγίζετε τους χαραμοφάγηδες!
όταν το πιο ευαίσθητο μέλος της οικογένειας αρχίσει τα γκουχ γκουχ, αρχίστε να αλαλάζετε:
«αυτά κάνει το κάπνιζμα! αυτά κάνει το κάπνιζμα!»
συνοδεύστε την τελετουργική σας κραυγή με χαρακτηριστικές ανατάσεις των χεριών και χτυπήματα στη μέση, σαν τις μοιρολογίστρες.
ειδικά ατού της μεθόδου: η μέθοδος έχει διπλό χαρακτήρα, κόβετε το κάπνιζμα και ταυτόχρονα δίνετε ένα καλό μάθημα κατά του καπνίζματος σε όλα τα μέλη της οικογενείας σας.

3. η μέθοδος του φασίστα.

βάλτε στον τοίχο σας την παρακάτω φωτογραφίαche
και φροντίστε να την κοιτάτε κάθε πρωί για τουλάχιστον 5 λεπτά,
κατά προτίμηση κατά τη διάρκεια του βουρτσίσματος των δοντιών.
μέσα από τους αφρούς της οδοντόκρεμας, επαναλάβετε ρυθμικά το παρακάτω:
«οι-κο-μμου-νι-σταί-κα-πνί-ζουν-ε-μείς-όχι
-οι-κο-μμου-νι-σταί-κα-πνί-ζουν-ε-μείς-όχι»

12/08/2009. επίκαιρα-τραγελαφικά. 5 Σχόλια .

sonata for cello solo, no. 2

στήριξε το τσέλο σου στον απέναντι τοίχο.
το νοητό επίπεδο που σχηματίζεται από τις δύο μεσαίες χορδές θα πρέπει να είναι παράλληλο με το νοητό επίπεδο που σχηματίζεται από τα δυο σου μάτια.
αρχισε να διανύεις την απόσταση από τα κλειδιά μέχρι το τέλος της ταστιέρας με το δεξί σου μάτι και ακολούθησε την αντίθετη πορεία με το αριστερό.
εννοείται ταυτόχρονα!
αν δε μπορείς να το κάνεις τράβα παίξε κάνα κοντσέρτο αδερφάκι.

δε μου κάνεις.

11/08/2009. γούστα και άλλα.... 2 Σχόλια .

τριπλή αλληγορία

ξέφωτο στο δάσος.
πρόχειρα παραπήγματα ταξιδιωτών, άλογα, καπνός, θόρυβος από διάφορες προετοιμασίες.
εποχή άγνωστη.
μυρωδιές άφθονες.

καλά το κατάλαβες, σου χω σεναριάκι πάλι.

πέφτει σκοτάδι.
ησυχία.
μια μάνα κρατάει το μωρό της και το νανουρίζει.
τώρα μη θες να σου περιγράψω και το νανούρισμα!
το μωρό κοιμάται.
το τραγούδι συνεχίζει.

ξαφνικά, προβολείς ανάβουν δεξιά και αριστερά, σαν να ήταν εκεί στημένοι από πάντα.
βγαίνουν στη σκηνή τρεις κουστουμάτοι με ψηλά καπέλα.
έχουν και οι τρεις κεφάλι βάτραχου.

-από δω ακούστηκε…
-εγώ σας λέω κύριοι, ήταν από την άλλη πλευρά.
-…σσσσς! νάτο πάλι! δεν ακούτε;
-μον ντιε, τι κακόηχο!
-βάζω στοίχημα ότι πρόκειται για απόφοιτη του απθ!
-μπα, με τέτοιο φάλτσο μόνο για δευτεροετή του μακεδονίας την κόβω…
(ψιθυριστά, δείχνοντας μπροστά τη μάνα,  που συνεχίζει να τραγουδάει σιγανά σκυμμένη στο μωρό, χωρίς να τους έχει πάρει πρέφα) νάτη! την βρήκαμε!
-ώστε αυτή ήταν λοιπόν! ε, δεν ακούγεται και τόσο άσχημα όταν τη βλέπεις!
-μα τι λες τώρα; δεν ακούς ότι λέει το ίδιο πράγμα συνέχεια;
-μακάρι να ήταν αυτό το πρόβλημα: αυτή τραγουδάει τονικά!
-εσύ εκεί έχεις μείνει μαλάκα; δεν ακούς ότι τραγουδάει με νότες;;;
-όλα αυτά θα ήταν ανεκτά ενδεχομένως, αν δεν υπήρχαν οι αντινομίες στη φόρμα, που ομολογουμένως με έκαναν να αιστανθώ λιγάκι αμήχ…-
-χρήστο, κάνε μου τη χάρη να το βουλώσεις λίγο. εδώ πρόκειται καταφανώς για μιαν ατάλαντη απόφοιτη του κρατικού ωδείου. προσέξτε στο δεύτερο μέρος, πώς κάνει μια διαστρέβλωση της φόρμας. είναι άραγε εκούσια ή ακούσια; έχει σημασία!
-τι κάθομαι και σας ακούω; αυτή η τύπισσα δε χρησιμοποιεί ούτε μία από τις σύγχρονες τεχνικές που μου μάθανε στο γκραμστραντχ. είναι τελείως για τα μπάζα επομένως.
-αυτό σε μάρανε κομπλεξικέ. δε βλέπεις πόσο απλοϊκή είναι η φόρμα, μιλάμε για νανούρισμα στην κυριολεξία. τούτη η κυρία είναι ο σκουπιδοτενεκές του εικοστού αιώνα.
-στερείται ιστορικής προοπτικής!
-δεν έχει αιχμές ρε παιδιά!
-με τέτοια νανουρίσματα θα πάμε μπροστά;
κτλ κτλ

το μωρό ξυπνάει.
αρχίζει να φουσκώνει, να φουσκώνει, να φουσκώνει,
γίνεται τεράστιο.
καταλαμβάνει όλη τη γη και όλοι οι άνθρωποι παθαίνουν ασφυξία.
στο τέλος σκάει και το μωρό και μένει η γη μόνο με τα ζωάκια της, τα φυτά και τα άλλα περίεργα.

αυτή τη λύση βλέπω εγώ.

το μόνο πράγμα που θα μας σώσει από τους εαυτούς μας θα είναι ένα δολοφονικό κλάμα μωρού μου σαν σειρήνα

το μόνο πράγμα που θα μας σώσει από τους εαυτούς μας θα είναι ένα δολοφονικό κλάμα μωρού σαν σειρήνα

07/08/2009. γούστα και άλλα.... 2 Σχόλια .

sonata for cello solo

πάρε το τσέλο σου και βγες έξω.
περπάτα στο δρόμο χωρίς να μιλάς σε κανέναν.
προχώρα, μέχρι να φτάσεις σε μια κεντρική πλατεία.
βγάλε το καπέλο σου και ακούμπησέ το στη γη.
παίξε.
κόσμος θα περάσει από μπροστά σου.
άλλοι θα διαβούν αδιάφορα, άλλοι θα σταθούν για λίγο.
κάποιοι θα κάνουν να σου αφήσουν κάποια ψιλά.
θα σκύψουν προς το καπέλο.
το καπέλο έχει μαγικές ιδιότητες.
ρουφάει αμείλικτα ότι ζωντανό βρεθεί κοντά του.
πρώτα το χέρι, τον ώμο.
μετά ολόκληρο το σώμα, ουπς πάει ο κύριος στον πάτο του καπέλου ήταν και γεματούλης ο μπαγάσας.
το καπέλο έχει μαγικές ιδιότητες.
στέκεις και κοιτάς μέσα στο καπέλο, το δοξάρι σου ακόμη ακονίζει κοντά στον καβαλάρη.
πόσοι και πόσοι δε μπήκαν μέσα στο καπέλο, κανείς δεν έμαθε γι αυτούς τίποτα ξανά.
στέκεις και κοιτάς μέσα στο καπέλο, πάει κι αυτός λοιπόν, έτσι απλά.
κι εσύ δε θα μάθεις ποτέ, πού πάν όλοι αυτοί.
μαγεμένοι από το τσέλο, ρουφηγμένοι απ το καπέλο.
τραβηγμένοι από μια δύναμη απόλυτη σαν το θάνατο.
παίξε.
έρχεται ένα παιδάκι, κρατάει απ το χέρι μια κυρία.
διπλό το κακό.

06/08/2009. γούστα και άλλα.... Σχολιάστε.

alsa zele

φρούτα του δάσους.
σε οικονομική συσκευασία, 66 σε 1.
όμως κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, παρά τα φαινόμενα.
για τελείως διαφορετικούς λόγους και με τελείως διαφορετικούς τρόπους και επιδιώξεις, μπορεί να βρεθούν στον ίδιο χώρο άνθρωποι τόσο διαφορετικοί, που οποιαδήποτε απόπειρά σου να τους χωρέσεις στο ίδιο παπούτσι θα ήταν εγκληματική.
μην παραξενευτείς λοιπόν φίλε μου, που με διαβάζεις και συχνα-πυκνά, αν με δεις να χώνω στη λεγόμενη αβανγαρδ σήμερα ενώ ένα άλλο πρωί να τα λέω πιο κομψά: η λεγόμενη αβανγάρδ δε μου φταίει σε τίποτα, ούτε κρύο μου κάνει ούτε ζέστη.
τα προβλήματα δημιουργούνται από ανθρώπους και συμπεριφορές.
ταυτόχρονα βέβαια, οι συμπεριφορές αποκαλύπτουν ανθρώπους, και η θέα είναι αμείλικτη. το τέρας είναι παντού.

όταν λοιπόν η λεγόμενη αβανγάρδ χρησιμοποιείται σαν σκάλα, ή σαν υποπόδιο προτζέκτορος, ή σαν καλάμι, ή σαν φάκελος υποψηφίου, τότε τα μενίρ δικαίως εκσφενδονίζονται παταγωδώς και ως ριπή πολυβόλου, κι ας είμαστε αντιμιλιταρισταί τρομάρα μας.
αυτό εννοούσα λέγοντας συμπληγάδες, με εννοείς;

το νου σου, μην τους δώσεις πολύ σημασία!

το νου σου, μην τους δώσεις πολύ σημασία!

05/08/2009. γούστα και άλλα.... 4 Σχόλια .

επέστρεφε

τη γκανάουα...

τη γκανάουα...

01/08/2009. γούστα και άλλα.... 4 Σχόλια .