η αβάν γκαρντ και ο κατηραμένος φίδις

η πολεμική της αβαν γκαρντ ενάντια στο κιτς (π.χ. κλέμεντ γκρήνμπεργκ) προϋποθέτει μια στέρεη, κλειστή, απόλυτη και ολοκληρωτική αισθητική κατεύθυνση. Όσο «ανοιχτα» κι αν ορίζεται αυτή η κατεύθυνση και όσο ριζοσπαστικές και αν φαίνονται οι απαιτήσεις της μπροστά στο παλιό και το τετριμμένο, δεν παύει να είναι μια κατεύθυνση η οποία για να υποστηριχτεί θα χρειαστεί πιστούς και αποφασισμένους οπαδούς με ορμή. Μια τέτοια μιλιταριστική αβαν γκάρντ έχει ελπίδες να πετύχει τους σκοπούς της μόνον όταν έχει πειθαρχημένα μέλη, κοινό στόχο και φανατική προσύλωση όλων στον κοινό σκοπό. Έτσι, από τον προσωποκεντρικό φασισμό της Σχολής του Τάδε Πρωτοπόρου Καλλιτέχνη περνάμε στη συλλογική παράνοια και το δογματισμό της μάζας των εικονοκλαστών, στο τυφλό μίσος και τη δύναμη ενός μανιακού πλήθους που πεπεισμένο για την Απόλυτη Αλήθεια των επιδιώξεών του, στήνει νέες εικόνες στη θέση των παλιών, νέα είδωλα, νέα δόγματα στη θέση των παλιών.

είναι το σημείο που μπορούμε να πούμε ότι το κιτς αντεπιτίθεται κοινωνικά μέσα από τις γραμμές της avant garde:
το τέρας κύριοι, πήρε τη μορφή σας…

______________________________________________________

η μοναδική εφικτή αβάν γκάρντ θα ήταν μια κίνηση περιθωριακή και χωρίς συγκεκριμένες επιδιώξεις ως προς το αισθητικό αποτέλεσμα. Χωρίς κανενα πρόταγμα αισθητικό, ούτε αφαίρεση, ούτε ανοιχτή φόρμα, ούτε τίποτα από αυτά. Γιατί αυτά είναι δόγματα και κουβαλάνε μέσα τους τον ολοκληρωτισμό.

όμως μια τέτοια περιθωριακή και μη-συγκεντρωτική αβάν γκάρντ δε θα ήταν καν αβαν γκάρντ, καθώς η ίδια η λέξη παραπέμπει σε μια στρατιωτική εμπροσθοφυλακή, σε ένα τάγμα αποφασισμένων οπλιτών της τέχνης χωρίς αντιφάσεις, εσωτερικά διλήμματα και χωρίς την παραμικρή υπόνοια αμφιβολίας.

το μόνο πρόταγμα μιας υποθετικής αβάν γκάρντ που θα μπορούσε να έχει νόημα θα ήταν το πρόταγμα της απελευθέρωσης από οποιοδήποτε αισθητικό καταναγκασμό και η σύγκρουσή της με το παραδοσιακό θα γινόταν σε πολιτικό επίπεδο.

έτσι κομψά και απόλυτα.

_______________________________________________________

επιστρέφοντας στο γκρήνμπεργκ, βλέπουμε πόσο σημαντικό είναι για έναν αμυνόμενο άνθρωπο το να ορθώσει τείχη και ανάστημα μπροστά στην τερατώδη μηχανή.
βλέπουμε όμως ταυτόχρονα πόσο δύσκολο είναι να δει ο αμυνόμενος άνθρωπος τον πραγματικό εχθρό:
το κιτς για τον γκρήνμπεργκ ήταν η τέχνη ως καταναλωτικό αγαθό, δεν έζησε να δει την εμπορική επιτυχία των έργων του πόλοκ: και έτσι το τέρας τη σκαπούλαρε για μια ακόμη φορά και επιζεί στις ακαδημαϊκές συζητήσεις των πεφωτισμένων πρωτοπόρων που με την επίφαση της αντιφασιστικής δράσης χρησιμοποιούν στην πολεμική τους μέσα αντίστοιχα με τους καλλιτεχνικούς νομοθέτες των ναζί και της σοβιετικής ένωσης.

αδερφια μου κνίτες, όταν φλερτάρει κανείς με την εξουσία δε μπορεί να έχει καμία ψευδαίσθηση ότι παραμένει εξεγερμένος.
πωπω πώς μάκρυναν τα νύχια σας, πόσο σουβλερά τα δόντια σας, και το μάτι σας γυαλίζει…

σε λίγο φίλε μου εξεγερμένε θα πιάσεις και τη γκάιντα, σε βλέπω.
και η αρχαία νησιώτισσα δεν θα αρνηθεί τις Δάφνες, ε;
τον παυλάκο τον έχετε έτοιμο.
καλούς τρόπους δε χρειάζεστε, ποσοτικό είναι το ζήτημα: πολυτροπίσατε αγορίνες μου, με τς υγείες σας!

και σ’ άλλα με καλό.

Advertisements

03/07/2009. γούστα και άλλα....

10 Σχόλια

  1. σαμσών replied:

    εμένα κύριε που μου αρέσει ο τρίερ τι να κάνω,
    βλέπεις είναι και το ΔΟΓΜΑ 95 στη μέση;

    επίσης,
    απαλλάξου επιτέλους από το κνίτικο σου περιβάλλον!
    έχεις αποκτήσει εμμονές νομίζω;

  2. issipap replied:

    χαχαχα, το δόγμα εκείνο που λες το εγκατέλειψε κι ο ίδιος ο τρίερ!
    αλλά δε χρειάζεται να είναι κανείς δογματικός για να περάσει καλά βλέποντας τους ηλίθιους!

    τις εμμονές τις απέκτησα νωρίς, τώρα που προσπαθώ να τις ξορκίσω, γράφω αυτά που γράφω!
    κάποια πρωινά ξυπνάω κνίτης και μετά από μια μυστική τελετουργία βουντού έρχομαι στα ίσα μου, μη δίνεις σημασία…

    αχ, μελισσούλα!

    ;-)))

  3. σαμσών replied:

    ναι αλά έκανε πρώτα το ‘δαμάζοντας τα κύματα’.
    γενικά το δόγμα δεν εγκαταλήφθηκε, νομίζω αποσπάστηκε σε πολλά κομμάτια κι αυτή είναι η επιτυχία του.

    καλό ξορκισμό.

    αρχιδιάβολο πρτφ

  4. issipap replied:

    το δαμάζοντας τα κύματα είναι μια καλή ταινία αλλά η τελευταία σκηνή είναι εμετική.
    καμπάνες απ τον ουρανό και μαλακίες.

    όταν ένα δόγμα αποσπάται σε πολλά κομμάτια παύει να είναι δόγμα ρε.
    επίσης όταν ένα ρεύμα επιλέγει να ονομαστεί «δόγμα,» κατά πάσα πιθανότητα δεν έχει να κάνει με δογματικούς και τέτοια, ε;
    ειδικά στην περίπτωση εκείνων κει των τύπων, ξέρω γω…

    αφού είσαι αρχιδιάβολο ον θα σε χρειαστώ στους επόμενους ξορκισμούς, πόσο χρεώνεις;

  5. σαμσών replied:

    δόγμα ονομάστηκε διασπάστηκε αποδογματίστηκε. δε διαφωνούμε.

    πόσα έχεις.

    πρτφ

  6. issipap replied:

    πάω για συμβόλαιο με το διάβολο δηλαδή, σαν το ρουσσώ; κάηκα, όι όι όι…

    πάντως το κείμενο αναφερεται περισσότερο στη διαδικασία της κλικο-γένεσης παρά στην αλλοτριωμένη πρωτοπορία, που έτσι κι αλλιώς είναι ανύπαρκτη, ντεμοντέ και δήθεν. για την ελλάδα μιλάω πάντα.
    αυτό που με φοβίζει είναι το ενδεχόμενο να βρεθώ κάποτε κι εγώ μέσα στο ηγετικό τρίγωνο μιας στοάς τύπου μένυγουέιζ ή σίξτυέξοδος και όχι τίποτα άλλο αλλά θα επιζήσει κανείς για να με βρίζει;

    (επεξηγήσεις στο ημέηλ, αρχιντιάμπολο, μη μας πουν πάλι οι πεφωτισμένες ηγεσίες ότι ξεκατινιαζόμαστε)

    πολύ ζέστη εδώ…

  7. σαμσών replied:

    τι να τους κάνεις τους άλλους.
    θα έχει επιζήσει ο παλιός σου εαυτός και θα σε μουτζώνει.
    εκεί να σε δω. που νομίζεις οτι έχουμε και ζέστη τώρα.

    πρτφ

  8. issipap replied:

    …και μετά σκέφτομαι το άλλο:
    δηλαδή, δε μπαίνουμε στο μαγαζί μόνο στεκόμαστε απ έξω και φωνάζουμε, μόνο και μόνο από φόβο μήπως μας μουτζώσει το φάντασμα του παλιού μας εαυτού;

    πάμε για μπάνιο, ε;

  9. σαμσών replied:

    αν θεωρείς φάντασμα τον παλιό σου εαυτό τότε να μπεις στο μαγαζί και να προλάβεις να τον μουτζώσεις εσύ, μια και καλή. ε, μια βουτιά θα τη κάνουμε. :)

  10. issipap replied:

    φάνταζμα ή ζόμπι, δεν το έχω αποφασίσει ακόμα.
    οι διαφορές είναι μικρές.
    άμα μπεις στο μαγαζί φίλε μου δε σου μένει χρόνος για μουτζώματα και τέτοια.
    εκτός βέβαια και αν προβλέπονται από το καταστατικό.

    να πάμε για μπάνιο, αλλού όμως.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Trackback URI

Αρέσει σε %d bloggers: