abel paz

Είμαι αναρχικός, και ο αναρχικός είναι ένας άνθρωπος με συνοχή (πνευματική ειρήνη, η ηρεμία, η εξοχή, να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Να απολαμβάνεις τη ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά). Είναι το να έχεις μια προσωπική θεώρηση. Να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στο μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Αυτό μπορεί να το κάνει ο αναρχικός τώρα.
Είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Πιστεύω πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά όσο και πολιτικά και οικονομικά. Πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς. Η αναρχία επικαλείται μια ζωή εντελώς διαφορετική. Με την αναρχία, προσπαθούμε να ζούμε αυτή την ουτοπία λίγο λίγο κάθε μέρα.

 

http://athens.indymedia.org/

Advertisements

16/04/2009. Uncategorized.

5 Σχόλια

  1. Utopia replied:

    Αν δεν είσαι ουτοπιστής, είσαι κόπανος.

    Δεν θυμάμαι ποιος το΄πε.
    Θα ξαναπεράσω μόλις το βρω…
    ;)

  2. issipap replied:

    το επιχείρημα του ρεαλισμού και του πρακτικού βίου – κόντρα στον ουτοπισμό και τη θεωρητικολογία – είναι ανέκαθεν η γραμμή όλων αυτών που χρησιμοποιούν τα διάφορα φασιστικά ιδεολογήματα.

    αυτό είναι το επιχείρημα που ορθώνουν όταν τους μιλάς για ιστορία, όταν δηλαδή δεν την διαστρεβλώνουν.
    αλλά ξεχνάνε ότι στο «τι κάνουμε τώρα» έχουμε απαντήσεις, τις οποίες όμως δεν υπάρχει τρόπος να μοιραστούμε μαζί τους.
    για πάρα πολλούς λόγους.

  3. Utopia replied:

    Χαμπάρι δεν πήρα- τώρα το είδα ότι πέθανε ο abel paz!

    ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙ-ΟΥΤΟΠΙΣΜΟΥ(ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ):
    Εδώ βέβαια κάποιος έχει να αντιμετωπίσει μια αναπόφευκτη ένσταση: ότι ο ουτοπισμός έχει οδηγήσει στον απόλυτο τρόμο, όπως συνέβη με τους σταλινικούς, τους μαοϊκούς και άλλους ιδεαλιστές που προσπάθησαν να σμιλέψουν την κοινωνία σε απίθανες μορφές, σκοτώνοντας εκατομμύρια κατά τη διαδικασία.
    Αυτό το επιχείρημα κρύβει μια θεμελιώδη παρανόηση: ότι να φαντάζεσαι καλύτερους κόσμους ήταν καθαυτό το πρόβλημα. Οι σταλινικοί και το σινάφι τους δε σκότωναν επειδή ονειρεύονταν σπουδαία όνειρα- στην πραγματικότητα ήταν διάσημοι για την μάλλον ελλιπή φαντασία τους- αλλά γιατί εξέλαβαν τα όνειρά τους για επιστημονικές βεβαιότηες. Αυτό τους οδήγησε να νιώσουν ότι είχαν το δικαίωμα να επιβάλλουν τα όνειρά τους μέσω ενός μηχανισμού βίας. Οι αναρχικοί δεν προτείνουν τίποτα τέτοιο, ούτως ή άλλως.[…]
    Και βέβαια, θα μπορούσε να γράψει κανείς πολύ εκτενή βιβλία για τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της ιστορίας από κυνικούς και άλλους πεσιμιστές…

    Danid Graeber/Αποσπάσματα μιας Αναρχικής Ανθρωπολογίας/εκδ.ΣΤΑΣΕΙ ΕΚΠΙΠΤΟΝΤΕΣ

    (ας είναι καλά ο σαμσών-κάτι είχε γράψει παλιότερα στο μπλογκ μου από το βιβλίο αυτό,που τώρα διαβάζω)
    Τι να μοιραστούμε και με ποιους; Πλάκα μου κάνεις;
    Άσε και είναι και αργά- πάω για ύπνο.

    Ξέχασα:Jonothon Feldman λέγεται (στο πρώτο σχόλιο-από το ίδιο βιβλίο)
    Καληνύχτα…

  4. issipap replied:

    ας είμαστε ρεαλιστές
    ας κυνηγάμε το αδύνατο

    είχε πει ο κομαντάντε…

    καληνύχτα κι από μένα!

  5. stupid lil piece of shit replied:

    Hi, cool post. I have been pondering this issue,so thanks for sharing. I will probably be coming back to your posts. Keep up great writing

    Reply: wow, what a clever spammer, how many lil faggots like yourself did your mother produce?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Trackback URI

Αρέσει σε %d bloggers: