polish underground 1: kult

θυμάται κανείς το τείχος του βερολίνου;
το γκρέμισμά του ήταν μια στιγμή χαράς και θριάμβου, ακολούθησε όμως μια εποχή περίεργη και μουδιασμένη για όλους τους απλούς ανθρώπους του «ανατολικού μπλόκ.»
οι επίσημοι βέβαια πάντα γιορτάζουν με σαμπάνιες και βεγγαλικά τέτοια γεγονότα, θεωρώντας ότι όσο πιο χαζοί μοιάζουν στις δημόσιες εμφανίσεις τους, τόσο περισσότεροι από μας θα πειστούν να χαζέψουν κι οι ίδιοι.
ο «deus ex macina» ρήγκαν καλούσε ρητορικά και με στόμφο τον γκορμπατσόφ τον Ιούνη του 1987:

We welcome change and openness; for we believe that freedom and security go together, that the advance of human liberty can only strengthen the cause of world peace. There is one sign the Soviets can make that would be unmistakable, that would advance dramatically the cause of freedom and peace. General Secretary Gorbachev, if you seek peace, if you seek prosperity for the Soviet Union and eastern Europe, if you seek liberalization, come here to this gate. Mr. Gorbachev, open this gate. Mr. Gorbachev, tear down this wall! –> (από την wiki-παίδεια του λαού.)

το πώς εννοεί αυτό το freedom and security ο ρήγκαν και οι κατοπινοί, το είδαμε.
όπως και το πώς ορίζουν εκείνο το peace και το άλλο το καλύτερο, το liberalization, χαχαχα.

το τείχος αυτό σήμαινε πολλά και συμβόλιζε περισσότερα.
το γκρέμισμά του επίσης σήμαινε πολλά.
όμως οι άνθρωποι που ζούσαν πίσω από τη «σιδηρά κουρτίνα» ήξεραν καλά ότι η απελευθέρωση από το σοβιετικό καθεστώς δε θα μπορούσε να σημαίνει τίποτα άλλο παρά μια καινούρια υποδούλωση, με δεδομένη την κατάσταση στα παλιά καπιταλιστικά κράτη της ευρώπης (ειδικά τη γερμανία που ποτέ δεν έπαψε να εκμεταλλεύται την οικονομική και «αναπτυξιακή» της υπεροχή έναντι της [τότε] ανατολικής γερμανίας και της πολωνίας, για παράδειγμα) και τον παγκόσμιο ρόλο των ΗΠΑ.

όπως και να’ χει το πράγμα, ακόμη και οι παλιοί, καλοί, γραφικοί και συναισθηματικοί ελλαδίτες κουκουέδες που έχουν μια διαφορετική αντίληψη για το τι ήταν πραγματικά το σοβιετικό καθεστώς, δε μπορούν παρά να αναγνωρίσουν τη συμβολική (τουλάχιστον) αξία που έχει ένα τείχος που καταστρέφεται.
Θυμάμαι πιτσιρικάς που παρακολουθούσα στην τηλεόραση τους συγκινημένους Βερολινέζους να αγκαλιάζονται με φίλους και συγγενείς της άλλης πλευράς.
Είναι γεγονός ότι το τείχος αυτό αποτέλεσε ένα από τα λίγα ορατά σημεία της φυλακής. Γιατί, όπως είπαμε, μέσα από την ομίχλη βλέπεις μόνο τη μουσούδα του τέρατος.

η τρελή φωτογραφιούλα είναι από το χτίσιμο, το 1961.

berlinbuildwall το τείχος γκρεμίστηκε το 1989, συμβολίζοντας την πτώση του ψευδο-κομμουνιστικού καθεστώτος. Επομένως, είναι και ένα σύμβολο της ένταξης των πρώην «κομμουνιστικών» χωρών στη νέα βαρβαρότητα του καπιταλισμού.

όλο το μούδιασμα της νέας εποχής συμπυκνωμένο σε ένα μίνι διάλογο δύο ηλικιωμένων πολωνών που συναντηθηκαν τυχαία στο δρόμο, πριν μια βδομάδα, στην Κρακοβία. Κάτι ψιλά έπιασα από τα λεγόμενά τους, καθώς τους προσπερνούσα. Ευτυχώς ήμουν μαζί με μία φίλη πολωνέζα που μου μετέφρασε την ερώτηση που έκανε ο παππούλης:

«και τώρα που ψηφίζουμε, τι άλλαξε για μας; Μας κορόιδεψαν!»

το τραγουδάκι που ακολουθεί είναι για όσους αναρωτιούνται* αν οι «από μέσα» ήξεραν τότε τι τους περιμένει «εκεί έξω.»
* = (για να συνεχίσουν να αναρωτιούνται…)

Το βίντεο-κλιπ είναι ψιλο-ντοκυμανταιρίστικο, καθότι είναι γεμάτο σκηνές από τα χτισίματα αλλά και τη φύλαξη του τείχους. Στην αρχή υπάρχουν πλάνα από την εποχή που ήταν μόνο συρματόπλεγμα.
Επίσης, στο βίντεο μπορείτε να δείτε τη φοβερή φάτσα του Kazik, του τραγουδιστή, στιχουργού κτλ των kult.
Ορίστε μωρέ, τι άλλο θέλετε;

kult – arahja (1988)

Arahja

Mój dom murem podzielony
Podzielone murem schody
Po lewej stronie łazienka
Po prawej stronie kuchenka

Moje ciało murem podzielone
Dziesięć palców na lewą stronę
Drugie dziesięć na prawą stronę
Głowy równa część na każdą stronę

Moja ulica murem podzielona
Świeci neonami prawa strona
Lewa strona cała wygaszona
Zza zasłony obserwuję obie strony

Lewa strona nigdy się nie budzi
Prawa strona nigdy nie zasypia

arahja

το σπίτι μου χωρίζεται από ένα τείχος
χωρίζονται από ένα τείχος οι σκάλες
στην αριστερή πλευρά το μπάνιο
στη δεξιά πλευρά το φουρνάκι

το κορμί μου χωρίζεται από ένα τείχος
δέκα δάχτυλα στην αριστερή πλευρά
άλλα δέκα στη δεξιά πλευρά
ίσα μέρη του κεφαλιού σε κάθε πλευρά

ο δρόμος μου χωρίζεται από ένα τείχος
λάμπει από τα νέον η δεξιά πλευρά
η αριστερή πλευρά ολόκληρη σβύνει
μέσα από την κουρτίνα παρατηρώ και τις δύο πλευρές

η αριστερή πλευρά ποτέ δεν ξυπνάει
η δεξιά πλευρά ποτέ δεν αποκοιμιέται

Advertisements

26/03/2009. γούστα και άλλα....

12 Σχόλια

  1. Utopia replied:

    Για το τείχος του Βερολίνου θα σου πω αργότερα,αλλά δες:
    O Παρθενώνας θα «σβήσει» για τη Γη!
    Περιμένω να δω ανάλογες διαμαρτυρίες διαφορων φασιστοειδών όπως τότε που κρεμάστηκε το πανώ τον Δεκέμβρη(θυμάσαι;)….ή θα το κάνουνε γαργάρα;
    Τι ρωτάω κι εγώ,ε;
    Συμμετέχει και ο Κακλαμάνης(γνωστός για τις οικολογικές του ευαισθησίες!)
    Ο τελευταίος πραγματικός κομμουνιστής,σύμφωνα με το ΤΟ ΠΑΡΟΝ!

    Από κάποιους κώλους,πότε θα ξεφύγουμε;

  2. issipap replied:

    έτσι είναι utopia, είμαστε όλοι προβοκάτορες, σκατιάρηδες, αντιδραστικοί, κολλημένοι κτλ
    οικολογικές ευαισθησίες έχουν τα πουλάκια μου, κι εμείς οι τρεις στον καφενέ, πάλι αρνητικοί, πάλι μουχλιάρηδες!
    θα σβύσουν και τα φώτα για να σώσουν τον πλανήτη, για τις μεγαλοβιομηχανίες που σκατώνουν τον πλανήτη ούτε κιχ!
    αμάν πια, όλο με τον κακλαμάνη τα βάζουμε!
    μια καλή κουβέντα δεν έχουμε να πούμε, για τον σωτήρα του πλαστικού δέντρου!
    χαχα, για την αναλογία με το πανώ του δεκέμβρη προφανώς θα αστειεύεσαι, έτσι;

    εκείνο ήταν προσβολή στην ακρόπολη!
    γιατί δεν είχε επίσημη σφραγίδα από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο!
    ούτε συνοδευόταν από μεγαλόπρεπη συναυλία (με ελεύθερη είσοδο) στην Πνύκα με τον Μάριο Φραγκούλη, συνοδεία της Συμφωνικής και Μεικτής Χορωδίας του Δήμου Αθηναίων!!!
    πού τα πας αυτά;
    αυτά είναι που νομιμοποιούν το event, και να τ’ αφήσεις κείνα κει που ξέρεις!!!

    αλλά είπαμε:
    εμείς οι προβοκάτορες μες τη γκρίνια και τη μιζέρια συνεχώς, δεν αφήνουμε κανέναν να ηρεμήσει, να ξεχάσει…
    είμαστε και αντι-χριστιανοί, συν τοις άλλοις:
    αντί να συγχωρέσουμε τον καρα-κακλαμάνη για τα κομμένα δέντρα και να τον αφήσουμε να κάνει τη φανφάρα του και να επιδείξει τις οικολογικές του ευαισθησίες, γυρεύγουμε και τα ρέστα!
    σα δε ντρεπόμαστε λέω γω….

    ξέρεις τι θυμήθηκα;
    πριν από χρόνια στην αθήνα ήταν μια από αυτές τις πανηγυρτζίδικες μέρες για το περιβάλλον, και είπανε οι σοφοί, από δω και από κει και παραμέσα, όχι αυτοκίνητα από τις τάδε το απόγευμα….
    η συνέχεια αναμενόμενη:
    πανικός στις γύρω λεωφόρους, απίστευτο μποτιλιάρισμα, αλλά εκεί που γαμούσε ο λαλιώτης: κυριακή μεσημέρι!
    θυμάμαι τις τσιρίδες του στα μεγάφωνα, ήταν τότε υπουργός περιβάλλοντος κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο, έβγαζε λοιπόν πύρινο λόγο για την αποκέντρωση και το περιβάλλον, τρελό χάπενινγκ…
    (φυσικά ακι από κείνο το χάπενινγκ δεν έλειψαν όπως πάντα οι σκυθρωποί αντιδραστικοί προβοκάτορες:
    οι ποδηλάτες που θέλουν να κυκλοφορούν με το ποδήλατο [άκουσον, άκουσον!!] και τις άλλες μέρες, όχι μόνο την κυριακή του λαλιώτη: μοιράζανε προβοκατόρικα χαρτάκια, ενοχλώντας και παρεμποδίζοντας τη λαϊκή γιορτή των πρασινοφρουρών…)
    αααχ, αλησμόνητες εποχές μου θύμισες…

    υ.γ. όσο για το τείχος, ποιος το θυμάται;
    έλα ντε!
    εγώ αφορμή έψαχνα για να αρχίσω το σούπερ αφιέρωμά μου στην πολωνική underground σκηνή, αυτό είναι όλο!
    το άκουσες το τραγουδάκι;
    ο kazik τα σπάει, όταν θα ολοκληρώσω την πλύση εγκεφάλου που σου ετοιμάζω θα έχεις ήδη πειστεί!
    (κα θα χεις μάθει και πέντε λέξεις στα πολωνικά, χεχεχε!!!)

  3. Κουνούπι replied:

    Ποιοί είναι που αναρρωτιούνται;

    Ωραίες σκέψεις.

    Ασχετο: Τί μου θύμησες! Μου τη σπάει που σύγκριναν το άνοιγμα της οδού Λήδρας στη Λευκωσία με το γκρέμισμα του τείχους του Βερολίνου. Γιατί το έκαναν να φαίνεται ότι επιτέλους είχε νικήσει η λογική και η συμβολική αυτή πράξη (τα οδοφράφματα είχαν ανοίξει προ πολλού και η πρόσβαση στα βόρεια και το αντίστροφο ήταν ήδη γεγονός) ήταν το πρώτο βήμα προς την ειρήνη. Άφησαν να εννοηθεί πως εμείς θέλαμε να κρατάμε τους Τ/κ απομονωμένους, στο κλουβί τους, κλεισμένους πίσω από τα τείχη που χωρίζουν τη Λευκωσία στα δύο.

    Το τείχος Issipap ακόμα υπάρχει στην Κύπρο. Είναι στο μυαλό μας, στις διαφορετικές μας νοοτροπίες και τονίζεται στην από την (καθόλου διακριτική) παρουσία του κατοχικού στρατού στο νησί.

    Χαίρομαι (;) όμως όταν διαπιστώνω ότι τελικά υπάρχουν οι άσκημες κυρίως ομοιότητες του τείχους στην Λήδρας με το τείχος του Βερολίνου. Οι κομμουνιστές (έτσι θέλουν να λέγονται οι κυβερνόντες μας) έριξαν αυτοί το τείχος (άλλαξαν οι εποχές) για να φέρουν την ευημερία στα βόρεια. Δέν άλλαξε τίποτα. Μόνο τα βιβλία της ιστορίας μας (κι αυτά με πασαλείματα που έγιναν αφορμή για εκτεταμένες αντιδράσεις). Ήταν κι αυτό ένα πολιτικό πυροτέχνημα, που δεν έλυσε τίποτε, που καπηλεύτηκε από τους πολιτικούς. Τα «εγκαίνια» του ανοίγματος έγιναν λίγες μέρες μετά την εκλογή του (και καλά) αριστερού μας προέδρου. Λέω «χαίρομαι» γιατί βρίσκω σ’ αυτό την απάντηση μου για όλους αυτούς που βλέπουν το συμβάν χωρίς ίχνος σκεπτικισμού.

    Σ’ έπρησα με τα άσχετα μου…

    σ’ αφήνω γιατί έχει ήδη πάει αργάμιση κι έχω διάβασμα ακόμα…

  4. issipap replied:

    έτσι είναι κούνουπα.
    υπάρχει αυτό το πρόβλημα πάντα:
    για να πολεμήσουμε τον εθνικισμό των γύρω μας, αφομοιώνουμε τον εθνικισμό των απέναντι;
    από την άλλη, είναι λογικό να ξεκινάμε από τα κοντινά.

    πάντως η ιστορία της κύπρου είναι ας τα να πάνε.
    και καλά να αφορούσε μόνο τους ελληνοκύπριους, τους τουρκοκύπριους, τους ελληναράδες και τους τουρκαλάδες.
    και καλά να περιοριζόταν σε συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα, όπως η μούφα των συνταγματαρχών της ελληνικής χούντας και η απόβαση του αττίλα, αλλά υάρχουν και άλλα στη μέση.
    τους άγγλους, πού τους πας;
    κανείς δε μιλάει για την αγγλική κατοχή, τότε και τώρα…
    τι να λέμε τώρα…

  5. Utopia replied:

    Ωραίο το βίντεο-κλιπ(δυστυχώς τη μετάφραση του τραγουδιού δεν μπόρεσα να τη διαβάσω-έχει εξαφανιστεί δεξιά)
    Το τείχος στα μυαλά μας μια χαρά κρατεί(ποιο τείχος του Βερολίνου).
    Να΄ξερες πώς συμπαθιούνται Δυτικοί και Ανατολικοί,τι να σου πω;Oι μεν δεν χωνεύουνε τους δε και όλοι μαζί τους Τούρκους!
    Πολλά θα μπορούσα να γράψω,αλλά δεν θέλω να αυτοφακελωθώ!Και βέβαια εκεί που έγινε η μεγάλη μπίζνα είναι στην ανοικοδόμησή του από την μαφία των αρχιτεκτόνων και των μεγαλοεργολάβων.
    Ένα ωραίο βιβλίο για τη Μυθολογία του Βερολίνου έγραψε ο Ηλίας Πετρόπουλος(πρίν πέσει το τείχος)
    Κουβαλάει μελαγχολίες και ξεθυμασμένες μνήμες και η Λευκωσία-πρόσφατα είδα κι αυτό το τείχος από κοντά.
    Θα μπορούσα να συνεχίσω,αλλά…

    Κομψά και απόλυτα σχολίασα χτες-συγγνώμη…(και να σκεφτείς πως αυτολογοκρίθηκα κιόλας,χαχα)

    peace and liberalization!!!
    *λολ*

  6. issipap replied:

    κρύβε λόγια utopia!
    όχι να αυτοφακελωνόμαστε κι όλας!

    ρε γαμώτο δεν ξέρω τι πρόβλημα παίζει σε ορισμένους browser, π.χ. ο ιντερνετεξπλόρερ της μικρής και μαλακής εταιρείας, και δεν το δείχνουν καλά το blog μου, κόβουν τα μισά από δεξιά που λες, το έχω δει κι εγώ αυτό.
    λοιπόν, μέχρι να σοβαρευτείς και να βάλεις firefox, να η μετάφραση, πρόχειρη ε; νοηματική απόδοση θα την έλεγα καλύτερα.

    arahja

    το σπίτι μου χωρίζεται από ένα τείχος
    χωρίζονται από ένα τείχος οι σκάλες
    στην αριστερή πλευρά το μπάνιο
    στη δεξιά πλευρά το φουρνάκι

    το κορμί μου χωρίζεται από ένα τείχος
    δέκα δάχτυλα στην αριστερή πλευρά
    άλλα δέκα στη δεξιά πλευρά
    ίσα μέρη του κεφαλιού σε κάθε πλευρά

    ο δρόμος μου χωρίζεται από ένα τείχος
    λάμπει από τα νέον η δεξιά πλευρά
    η αριστερή πλευρά ολόκληρη σβύνει
    μέσα από την κουρτίνα παρατηρώ και τις δύο πλευρές

    η αριστερή πλευρά ποτέ δεν ξυπνάει
    η δεξιά πλευρά ποτέ δεν αποκοιμιέται

  7. Utopia replied:

    Και με τον firefox τα ίδια…κόβονται από δεξιά.,χαχα,είναι που η δεξιά πλευρά ποτέ δεν αποκοιμιέται.
    Λες;

  8. Κουνούπι replied:

    το κατέχεις καλά το θέμα βλέπω… :)

    καλή συνέχεια

  9. σκελετούλα replied:

    εγώ αυτό που, κυρίως, έμαθα από το συγκεκριμένο ποστ είναι ότι τα πολωνικά είναι πολύ δύσκολη γλώσσα μάλλον και δε θα τη μάθω ποτέ. μπορείς να γράψεις τη φράση «ένα τείχος» με τρεις διαφορετικούς τρόπους -τουλάχιστον!
    podzielony
    podzielone
    podzielona

    ή μήπως φταίει η νοηματική απόδωση;
    έχει πλάκα πάντως -μπορείς να στείλεις μήπως και την προφορά;

  10. issipap replied:

    χαχα, σκελετούλα την πάτησες!
    podzielony – podzielona – podzielone είναι μετοχή και κλίνεται κανονικότατα, όπως στα ελληνικά:
    χωρισμένος – χωρισμένη – χωρισμένο ή για περισσότερη ακρίβεια χωριζόμενος -η -ο.
    οι δυσκολίες που λες ισχύουν, κυρίως στην προφορά νομίζω. Όλα τα υπόλοιπα μαθαίνονται…

    την προφορά την έχεις στο βιντεάκι, άραξε λίγο να φορτώσει το utube, ντε!

    υ.γ. πού εξαφανίστηκες;

  11. Utopia replied:

    Μας κατάπιαν οι σκιές;

  12. polish underground 2: ο ράσταμαν δε λέει ψέματα « issipap replied:

    […] το αφιερωμα στο polish underground που είχαμε ξεκινήσει ε λόουνγκ λόουνγκ τάιμ αγκόου…. ακριβώς ένα χρόνο πριν δηλαδή, 26 μαρτίου […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Trackback URI

Αρέσει σε %d bloggers: