ρούσαλκα και ξερό ψωμί

τέλειωσε το ωδείο με άριστα παμψηφεί.
ονειρευόταν μια λαμπρή καριέρα ως σολίστ, με δύσκολο και απαιτητικό ρεπερτόριο, κονσέρτο μπράμς, σιμπέλιους, ίσως ακόμη ακόμη και παγκανίνι, άλλωστε στο δίπλωμα πριόνισε και 2 από τα καπρίτσια του.
διάβασε παλιότερα και το κοντραμπάσο του ζίσκιντ, ταυτίστηκε, μετά το ξέχασε.
όταν παίζει το βιολί του, ξεχνάει τον κόσμο.
ξεχνάει πόσο τον χτύπησε ο παρανοϊκός μπαμπάς του όταν τον έπιασε να μαλακίζεται στη ζούλα, εκεί γύρω στα δεκάξι.
ξεχνάει τις πιέσεις της πληθωρικής του μανούλας, να χωρίσει τη φτωχιά και να πάρει τη φραγκάτη.
Τελικά την πήρε τη φραγκάτη, αλλά αυτή η τελευταία δε γουστάρει τους μικροτσούτσουνους και του την κοπάνησε… τώρα πληρώνει και διατροφή, από πάνω…
…πουτάνες…
μα όταν παίζει το βιολί του, ξεχνάει…
ξεχνάει πόσο απέχει η μίζερή του πραγματικότητα από τα όνειρα που έκανε μικρός.
ξεχνάει την εμμονή που είχε πάντα, να ονειρεύεται μοντέλες,
και να βλαστημά τη μοίρα του που τον έκανε άσχημο,
άσχημο και σκατόψυχο,
με αποτέλεσμα να πλαγιάζει πάντα στο κρεβάτι:
-είτε μονάχος
-είτε με μιαν ακόμη άσχημη και σκατόψυχη.
ποτέ δεν αντιλήφθηκε γιατί του αξίζει τέτοια μοίρα.

ένα μονάχα είναι σίγουρο:
ότι η μουσική,
η σοβαρή μουσική,
η λόγια μουσική,
η ανώτερη μουσική,
η εκλεπτυσμένη μουσική της Δύσης,
είναι η μόνη στιγμή χαράς,
είναι η ιερή στιγμή λησμονειάς,
είναι το τελευταίο απομεινάρι σταθερότητας που απομένει στο σάπιο του κόσμο.

κανένας, ακούτε;
ΚΑΝΕΝΑΣ
δε θα του στερήσει την υγρή του γωνία.
εσείς από κει, εμείς από δω.
εδώ είναι Εθνική Λυρική Σκηνή, το ακούτε;
ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ!!
Ε
ΘΝΙ
ΚΗ

ΛΥ
ΡΙ
ΚΗ

ΣΚΗ
ΝΗ!!!

όταν κατέλαβαν οι παλιοαναρχικοί το κτήριο, δεν είπε κουβέντα,
φοβότανε και λίγο να τα βάλει με όλους αυτούς τους επικίνδυνους.
λύσσαξε βέβαια, αλλά δεν είπε κουβέντα.
το κατάπιε.
το κανε γαργάρα, που λέμε.
αλλά ως εδώ.

όχι να εισβάλλουν τώρα και οι παλιοπούστηδες!

εδώ δεν έχει αστεία!
πλακομούνια και έκφυλα πουστίζματα να πάτε αλλού να κάνετε!
εδώ είναι κοιμητήριο!
τόπος ιερός!
εδώ αναπαύονται
τα όνειρα τα στερημένα,
οι αγωνίες οι απαγχωνισμένες,
οι ελπίδες οι ματαιωμένες,
εδώ λέμε τέχνη για να ξεχάσουμε,
προασπίζουμε ότι μας απέμεινε:
η τιμή μας
και η υπόληψη
και το στάτους.
το κύρος,
η λάμψη,
τα μεγάλα ονόματα,
οι βιογραφίες των συνθετών,
σαν τις αγιογραφίες.
η καλή κοινωνία,
δε μπορεί,
κάποια αξία θα έχει κι αυτό
τόσες σπουδές,
τόσα όνειρα
(μα άντρας να φιλάει άντρα;)
επιτέλους, πρέπει να μπει ένας φραγμός στην ασυδοσία!
γεμίσαμε γκέηδες,
τόσα όμορφα κορίτσια κατήντησαν λεζβίες,
τόσα όμορφα κορίτσια πήραν τον κακό το δρόμο,
το δρόμο της συμφοράς,
κι αυτός μονάχος,
ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΓΑΜΑΕΙ ΤΗ ΧΟΥΦΤΑ ΤΟΥ!

κάθε βράδυ ο ίδιος εφιάλτης,
επιστρέφει επίμονα:
βιάζει λέει μια κούκλα, ξέρεις,
απ αυτές τις μοντέλες,
που βλέπεις στο ΠΛΕΫΜΠΟΙΤ.

45 χρονώ έγινε,
κι ακόμη λερώνει τα σεντόνια.

ο γιατρός του είπε
ότι καμιά φορά συμβαίνει,
ονείρωξη και στα σαράντα,
και στα πενήντα…

αυτός δεν είχε ποτέ του  εφηβεία….
έτυχε να ‘ναι και χριστιανός, από τους βαμμένους,
παλιά οικογένεια της αθήνας, βλέπεις,
πιάνο και Γαλλικά…
‘εμαθε από ήθος και έχει όσο να πεις την απαιτούμενη καλλιέργεια ώστε να θεωρείται ένας ευυπόληπτος πολίτης, χρήσιμος και παραγωγικός, ένα αναμφισβήτητα σημαντικό κομμάτι της καλής κοινωνίας, ένας άξιος Έλλην Χριστιανός Οικογενειάρχης, παρόλο που η οικογένειά του δε συμμερίζεται βεβαίως βεβαίως το ήθος του, μα τι να πεις; Στον κόσμο αυτό τον σάπιο το διεφθαρμένο, τον άθρησκο τον αήθη όλα χάνουν πια το νόημά τους…
(μα, άντρας να φιλάει άντρα;;;)

μισεί τους γκέηδες, σαν το διάβολο.

όπως μισεί και ΚΑΘΕΤΙ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ,
ΠΟΥ ΖΕΙ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ,
ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΟΝΕΙΡΑ ΖΩΝΤΑΝΑ
ΚΑΙ ΜΑΤΙΑ ΚΑΘΑΡΑ.

όχι κύριοι.
τον κόσμο τον κάνατε χρωματιστό, σαν το ουράνιο τόξο.
από παντού ξεχειλίζει η αηδιαστική παιδική χαρά σας.
μου χαλάσατε το πάρκινγκ γιατί θέλετε λέει πάρκα και παιδικές χαρές, γελοίοι!
όχι.
η εθνική
ακούτε;
ΕΘΝΙΚΗ
ΛΥΡΙΚΗ
ΣΚΗΝΗ
μας ανήκει!
αυτό μας απέμεινε.

να πάτε στα πάρκα να φιλιέστε, σαν τα σκυλιά.
η Υψηλή μας Τέχνη δεν είναι για τα μούτρα σας.
στην κόλαση θα καίγεστε, κι εσείς κι οι υποστηρικτές σας!
ΠΑΤΡΙC
ΘΡΗCΚΕΙΑ
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ!

______________________________________________________

αυτά, σχετικά με τους γαμώσταυρους που μοιράσανε το «κειμενάκι» στη λυρική σκηνή.
δε λυπάμαι κανέναν τόσο, όσο αυτά τα θλιβερά πλάσματα.
και θλίβομαι επίσης που τετοιοι άνθρωποι κάνουν μουσική.
θλίβομαι που μοιράζομαι κάποια πράγματα με τα ελεεινά αυτά υποκείμενα.
θλίβομαι που γράφω όπερα, γιατί μπορεί να τους αρέσει.
θλίβομαι που δεν είμαι ομοφυλόφιλος, γιατί έτσι είμαι -τουλάχιστον σε ένα βαθμό- αποδεκτός κοινωνικά από αυτούς τους κρετίνους!
μεθαύριο ετοιμάζουν διάφορα μπλογκς αφιέρωμα στο Μάνο Χατζιδάκι.

πού είσαι Μάνο, να δεις τα χάλια των «μουσικών της ορχήστρας»:
όπως τα άφησες και χειρότερα…

Advertisements

14/03/2009. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , . επίκαιρα-τραγελαφικά.

6 Σχόλια

  1. odysseas replied:

    μπραβο ρε φιλε. ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΠΟΥΣΤΗΔΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΛΕΣΒΙΕΣ μαλακες ομοφοβικοι. Ας γυρισουν στις μιζερες ζωες τους ολοι αυτοι. Ας κρατησουν και τα κολοκτιρια τους μεχρι την μερα που δεν θα τους χαριζουμε τιποτα

  2. issipap replied:

    καλώς τα μάτια μου τα δυό τ ακριβοθώρητα!

    χάρισμά τους και το κτήριο, και οι μουσικές που παίζουν μέσα, συμφωνώ.
    δεν ξέρω βέβαια αν έκανες βολτούλα στο γκουγκλ, να δεις τι και τι έχει γραφτεί για το ζήτημα.
    π.χ. σε ένα μπλογκ κάποιου γκέη, παραπονιέται ο τυπάς που οι υπάλληλοι της λυρικής δε γκρίνιαξαν με την κατάληψη αλλά μόνο με το φιλί.
    χάος: δε βγάζεις άκρη.

    ας λέμε καλύτερα:
    ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ / ΟΛΕΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΙΣΕΙΤΕ
    που τα συμπυκνώνει όλα.
    γιατί για τον κυριλέ γκέη του κολονακίου, η λυρική ήταν πάντα χώρος για ψωνιστήρι, π.χ.
    και τους χάλασε η κατάληψη…

  3. Utopia replied:

    Η πανταχού παρούσα βία…
    Θυμάσαι τι λέγαμε στους «μετανάστες;»
    Αφιέρωμα στη μνήμη του Μάνου-τίποτα δεν άλλαξε…
    (μα άντρας να φιλάει άντρα;)
    το τέρας έχει αρχίσει και σας μοιάζει-
    ποιος τάχα είδε τη μορφή του;

  4. issipap replied:

    πάλι με τρόμαξες,
    πάλι θα αρχίσω να ουρλιάζω μαμάαααααααααα
    και θα μου λες πως μάλλον η μαμά μου πρέπει να φοβάται…

    είναι τόσο προφανές,
    μα δεν το σκέφτηκα ποτέ…
    σιγά σιγά, το τέρας πήρε τη μορφή μας.

    πόσο δίκιο έχεις.

  5. Κουνούπι replied:

    εύγε…

  6. d.m. replied:

    όλα ξεκινάνε από το χριστιανισμό και το παπαδαριό, θαρρώ.
    είναι η απόλυτη δικαίωση της υποκρισίας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Trackback URI

Αρέσει σε %d bloggers: