«…ξαναγυρίστε όσοι με φτύσατε στο στόμα…»

ΠΡΟΣΟΧΗ: το παρακάτω κείμενο είναι απόλυτα προσωπικό, για το λόγο αυτό άλλωστε και το δημοσιεύω. Τίποτα δε μου φαίνεται λογικότερο από αυτό, τούτη τη στιγμή.
(έλα τώρα, μην κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις! – αυτό δεν κάνεις πάντοτε κι εσύ; σκέφτεσαι, γράφεις κείμενα ή συζητάς με τους φίλους, προσπαθώντας να βρείς τον ειρμό, τη λογική ροή, και μόλις το καταφέρνεις βρίσκεσαι αντιμέτωπος ή αντιμέτωπη με το παράλογο.)

σα μικρά ανέμελα και χαζά σύννεφα τριγυρίζουν οι σκέψεις πάνω από το κεφάλι μου. Μόλις κάνω να τις αγγίξω για να τις σουλουπώσω και να τις κάμω λέξεις, τσουπ! εξαφανίζονται: αφήνουν πίσω τους ένα ίχνος αμφιβόλου πιστότητας.

κάθε φορά που βρίσκω κάτι, ηρεμώ για λίγο κι ύστερα πάλι λέω μπράβο, μαλάκα, τα κατάφερες, τίποτα δεν έλυσες, τίποτα, και ξανά στα ίδια.

(ελάτε να μου μιλήσετε για ηθική, ελάτε να με μαλώσετε: εγώ γι’αλλού ξεκίνησα, συννεφάκια μου, πού πήγατε;;;)

κάθομαι και λέω: εδώ ο κόσμος καίγεται, εγώ γιατί ασχολούμαι με μικροπρέπειες, (δικές μου ή αλλουνών, δεν έχει σημασία), αυτά είναι τα μεγάλα που με νοιάζουν;
πόσες φορές θα επιστρέφουμε ξανά και ξανά στην κερά δασκάλισσα με το χρυσό βεργάλι, που θα μας πει ή θα της πούμε ποιος ήταν ο κακός που θα πρέπει να τιμωρηθεί;
καταδεικνύω με έπαρση τις αντιφάσεις σου, σου βρίσκω «πριν από σας για σας» τα λάθια σου, ενώ η αγελάδα που μ’ακολουθεί έχει πολλά ράμματα για τη δική μου γούνα.
πόσο μικροί μπορούμε να γίνουμε, όταν θυμώνουμε με κάποιον τύπο που μας την έσπασε, μας πρόσβαλε ή δεν ξέρω κι εγώ τι;
γιατί κάθε φορά που τα κάνουμε σκατά, εμείς ή οι άλλοι, ξεκινάμε έναν (προσχηματικό) διάλογο; Γιατί γυρεύγουμε πάντα να ευλογούμε τα γένια μας;
πόσο μπορούμε να ξεστρατίσουμε από το θέμα μας, όταν ο καθένας θέλει να πει τα δικά του;
εγώ σε ειρωνεύτηκα, εσύ με έθιξες, εγώ σε πρόσβαλα, εσύ ντρέπεσαι για τα κρασιά που ήπιες μαζί μου, κτλ κτλ…
σκοτωνόμαστε και μετά σκεφτόμαστε, (μερικοί τουλάχιστον από εμάς), από πού ξεκινήσαμε, για πού, με ποιες προθέσεις, και πού καταλήξαμε;

τι θέλω από τον κόσμο πια;
ευτυχία, για μένα ή για όλους: (είναι το ίδιο;)
γιατί ξεκινάω να μιλάω για την ειρήνη, ζωσμένος στ’ άρματα;
πού σταματάει ο παραλογισμός;
πόσο με επηρεάζει ο περίγυρος και πόσο τον επηρεάζω εγώ;
τι άφησα εκεί που ήμουν, τι πέτυχα, τι χάλασα, τι είχαμε τι χάσαμε, «τώρα ποιον ωφελεί η οργή,» που έλεγε ο μεγάλος Τζαβέλλας;
μιλάω για ανοχή, για ελευθερία έκφρασης, για αυτονομία: τι ανάγκη έχω λοιπόν από την έγκριση ή τη συγκατάβαση του οποιουδήποτε; – να μια μεγάλη αντίφαση: ποιος ορίζει τι είναι κοινωνικό και τι όχι; Σε ποιον μπορώ να απευθυνθώ; – αν μπορώ να απευθυνθώ σε κάποιον, at all… ή μήπως πρέπει να αρκεστώ στο μικρό ευτυχισμένο χωριό, το γνωστό και ως dogville?

ψυχραιμία: το ξέρω, όπου υπάρχει αδιέξοδο, υπάρχει κάπου και η έξοδος κινδύνου.

(είναι αστείο, πάντως ,το πώς μόλις βρεις την έξοδο και αρχίσεις να αναπνέεις, σπεύδουν να σε ξεπροβοδίσουν με τις κλωτσιές, μην τυχόν και φανταστείς πως έφυγες από μόνος σου…)

αυτά και τέλος.
ούτε συγχωρώ, ούτε κρατάω κακία. Command + Delete κι από κει πού’ρθατε.

αναγνωρίζω τα λάθη μου, και για το λόγο αυτό έχω δίκιο. (…και φυσικά είμαι παράλογος, και φυσικά ΤΟ ΠΡΟΤΙΜΩ ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗ DOGVILLE ΛΟΓΙΚΗ ΣΑΣ! Άντε λοιπόν, μη χάνετε καιρό, συνεχίστε να αλληλογλείφεστε όλοι μαζί.)

αύριο θα ξημερώσει μια καινούρια χιονισμένη μέρα κατάλευκη εδώ στο βορρά.

εκεί;

Advertisements

07/03/2009. επίκαιρα-τραγελαφικά.

2 Σχόλια

  1. billakos12 replied:

    dear issipap,
    to parakoloutho to blog….mou ftiaxnei to kefi….kai trelenomai otan mplekeis me kopanous, pou den distazeis na to guriseis se american bar!!!1
    na ‘sai kala filaraki!!!

    ,billakos!!

  2. issipap replied:

    μπιλάκο!
    έπρεπε να φάω μπαν από τους βρικόλακες (!), τους ρεμπετόμαγκες (!!!) τη λίστα των εεεεεμ, κάτι παλιές παρέες, κτλ κτλ για να βάλω μυαλό, κι ακόμη δεν ξέρω αν έβαλα.
    αμέρικαν μπαρ φοβέρερ!
    δεν το ξανακουνάω από δω, δεν ξαναμπλέχνω με σάιτ με αδμινηστράτορες, επίτροπους και «άγραφους» κανόνες που ισχύουν για μερικούς μόνο…

    μου το πε κι ο φίλος κουνούπι: ΖΕΝ!

    να’σαι καλά και να προσέχεις τις κακοτραχαλιές!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Trackback URI

Αρέσει σε %d bloggers: