polish underground 1: kult

θυμάται κανείς το τείχος του βερολίνου;
το γκρέμισμά του ήταν μια στιγμή χαράς και θριάμβου, ακολούθησε όμως μια εποχή περίεργη και μουδιασμένη για όλους τους απλούς ανθρώπους του «ανατολικού μπλόκ.»
οι επίσημοι βέβαια πάντα γιορτάζουν με σαμπάνιες και βεγγαλικά τέτοια γεγονότα, θεωρώντας ότι όσο πιο χαζοί μοιάζουν στις δημόσιες εμφανίσεις τους, τόσο περισσότεροι από μας θα πειστούν να χαζέψουν κι οι ίδιοι.
ο «deus ex macina» ρήγκαν καλούσε ρητορικά και με στόμφο τον γκορμπατσόφ τον Ιούνη του 1987:

We welcome change and openness; for we believe that freedom and security go together, that the advance of human liberty can only strengthen the cause of world peace. There is one sign the Soviets can make that would be unmistakable, that would advance dramatically the cause of freedom and peace. General Secretary Gorbachev, if you seek peace, if you seek prosperity for the Soviet Union and eastern Europe, if you seek liberalization, come here to this gate. Mr. Gorbachev, open this gate. Mr. Gorbachev, tear down this wall! –> (από την wiki-παίδεια του λαού.)

το πώς εννοεί αυτό το freedom and security ο ρήγκαν και οι κατοπινοί, το είδαμε.
όπως και το πώς ορίζουν εκείνο το peace και το άλλο το καλύτερο, το liberalization, χαχαχα.

το τείχος αυτό σήμαινε πολλά και συμβόλιζε περισσότερα.
το γκρέμισμά του επίσης σήμαινε πολλά.
όμως οι άνθρωποι που ζούσαν πίσω από τη «σιδηρά κουρτίνα» ήξεραν καλά ότι η απελευθέρωση από το σοβιετικό καθεστώς δε θα μπορούσε να σημαίνει τίποτα άλλο παρά μια καινούρια υποδούλωση, με δεδομένη την κατάσταση στα παλιά καπιταλιστικά κράτη της ευρώπης (ειδικά τη γερμανία που ποτέ δεν έπαψε να εκμεταλλεύται την οικονομική και «αναπτυξιακή» της υπεροχή έναντι της [τότε] ανατολικής γερμανίας και της πολωνίας, για παράδειγμα) και τον παγκόσμιο ρόλο των ΗΠΑ.

όπως και να’ χει το πράγμα, ακόμη και οι παλιοί, καλοί, γραφικοί και συναισθηματικοί ελλαδίτες κουκουέδες που έχουν μια διαφορετική αντίληψη για το τι ήταν πραγματικά το σοβιετικό καθεστώς, δε μπορούν παρά να αναγνωρίσουν τη συμβολική (τουλάχιστον) αξία που έχει ένα τείχος που καταστρέφεται.
Θυμάμαι πιτσιρικάς που παρακολουθούσα στην τηλεόραση τους συγκινημένους Βερολινέζους να αγκαλιάζονται με φίλους και συγγενείς της άλλης πλευράς.
Είναι γεγονός ότι το τείχος αυτό αποτέλεσε ένα από τα λίγα ορατά σημεία της φυλακής. Γιατί, όπως είπαμε, μέσα από την ομίχλη βλέπεις μόνο τη μουσούδα του τέρατος.

η τρελή φωτογραφιούλα είναι από το χτίσιμο, το 1961.

berlinbuildwall το τείχος γκρεμίστηκε το 1989, συμβολίζοντας την πτώση του ψευδο-κομμουνιστικού καθεστώτος. Επομένως, είναι και ένα σύμβολο της ένταξης των πρώην «κομμουνιστικών» χωρών στη νέα βαρβαρότητα του καπιταλισμού.

όλο το μούδιασμα της νέας εποχής συμπυκνωμένο σε ένα μίνι διάλογο δύο ηλικιωμένων πολωνών που συναντηθηκαν τυχαία στο δρόμο, πριν μια βδομάδα, στην Κρακοβία. Κάτι ψιλά έπιασα από τα λεγόμενά τους, καθώς τους προσπερνούσα. Ευτυχώς ήμουν μαζί με μία φίλη πολωνέζα που μου μετέφρασε την ερώτηση που έκανε ο παππούλης:

«και τώρα που ψηφίζουμε, τι άλλαξε για μας; Μας κορόιδεψαν!»

το τραγουδάκι που ακολουθεί είναι για όσους αναρωτιούνται* αν οι «από μέσα» ήξεραν τότε τι τους περιμένει «εκεί έξω.»
* = (για να συνεχίσουν να αναρωτιούνται…)

Το βίντεο-κλιπ είναι ψιλο-ντοκυμανταιρίστικο, καθότι είναι γεμάτο σκηνές από τα χτισίματα αλλά και τη φύλαξη του τείχους. Στην αρχή υπάρχουν πλάνα από την εποχή που ήταν μόνο συρματόπλεγμα.
Επίσης, στο βίντεο μπορείτε να δείτε τη φοβερή φάτσα του Kazik, του τραγουδιστή, στιχουργού κτλ των kult.
Ορίστε μωρέ, τι άλλο θέλετε;

kult – arahja (1988)

Arahja

Mój dom murem podzielony
Podzielone murem schody
Po lewej stronie łazienka
Po prawej stronie kuchenka

Moje ciało murem podzielone
Dziesięć palców na lewą stronę
Drugie dziesięć na prawą stronę
Głowy równa część na każdą stronę

Moja ulica murem podzielona
Świeci neonami prawa strona
Lewa strona cała wygaszona
Zza zasłony obserwuję obie strony

Lewa strona nigdy się nie budzi
Prawa strona nigdy nie zasypia

arahja

το σπίτι μου χωρίζεται από ένα τείχος
χωρίζονται από ένα τείχος οι σκάλες
στην αριστερή πλευρά το μπάνιο
στη δεξιά πλευρά το φουρνάκι

το κορμί μου χωρίζεται από ένα τείχος
δέκα δάχτυλα στην αριστερή πλευρά
άλλα δέκα στη δεξιά πλευρά
ίσα μέρη του κεφαλιού σε κάθε πλευρά

ο δρόμος μου χωρίζεται από ένα τείχος
λάμπει από τα νέον η δεξιά πλευρά
η αριστερή πλευρά ολόκληρη σβύνει
μέσα από την κουρτίνα παρατηρώ και τις δύο πλευρές

η αριστερή πλευρά ποτέ δεν ξυπνάει
η δεξιά πλευρά ποτέ δεν αποκοιμιέται

26/03/2009. γούστα και άλλα.... 12 Σχόλια .

Zbigniew Herbert – Το τέρας του κ. Cogito

συνεχίζοντας την ανιδιοτελή μας εργασία στο πόστο της εξυπηρέτησης, της ψυχαγωγίας και της ενημέρωσης και των πιο απαιτητικών μας αναγνωστών, προχωρήσαμε στη μετάφραση ενός ακόμη αριστουργήματος του Πολωνού ποιητή Zbigniew Herbert. Ο έλληνας αναγνώστης που σκαμπάζει από Χατζιδάκι, θα έχει βέβαια τους αντίστοιχους συνειρμούς με το πρόσωπο του τέρατος, το οποίο είναι ιδιαίτερα επίκαιρο και στην μπλογκόσφαιρα, αλλά και γενικά στην κοινωνία της αστυνομοκρατίας, της κρατικής και παρακρατικής τρομοκρατίας και της βίας. Στον Χέρμπερτ το τέρας δεν έχει πρόσωπο, είναι αόρατο. Η ύπαρξή του τεκμαίρεται εμμέσως (πλην σαφώς) από τις επιπτώσεις του. Σαν το μονοξείδιο του άνθρακα. Αλλά και σαν το βιτριόλι, θα συμπλήρωνε κάποιος τραγικά: γιατί στην omertà κοινωνία μας, τα κρατικά και παρακρατικά εγκλήματα τα γνωρίζουμε μονάχα από τα σημάδια που αφήνουν πάνω στα θύματά τους. Εξοστρακισμοί, βιτριόλι, ζαρτινιέρες, μυστηριώδεις «αυτοκτονίες» δεμένων πισθάγκωνα κρατουμένων, ατιμωρησία των ενόχων. Το αόρατο τέρας που περιγράφει ο πολωνός ποιητής είναι εδώ και τώρα τόσο επίκαιρο, όσο και τότε που γράφτηκε το ποίημα.

Potwór Pana Cogito

1

Szczęśliwy święty Jerzy
z rycerskiego siodła
mógł dokładnie ocenić
siłę i ruchy smoka

pierwsza zasada strategii
trafna ocena wroga

Pan Cogito
jest w gorszym położeniu

siedzi w niskim
siodle doliny
zasnutej gęstą mgłą

przez mgłę nie sposób dostrzec
oczu pałających
łakomych pazurów
paszczy

przez mgłę
widać tylko
migotanie nicości

potwór Pana Cogito
pozbawiony jest wymiarów

trudno go opisać
wymyka się definicjom

jest jak ogromna depresja
rozciągnięta nad krajem

nie da się przebić
piórem
argumentem
włócznią

gdyby nie duszny ciężar
i śmierć którą zsyła
można by sądzić
że jest majakiem
chorobą wyobraźni

ale on jest
jest na pewno

jak czad wypełnia szczelnie
domy świątynie bazary

zatruwa studnie
niszczy budowle umysłu
pokrywa pleśnią chleb

dowodem istnienia potwora
są jego ofiary

jest dowód nie wprost
ale wystarczający

2

rozsądni mówią
że można współżyć
z potworem

należy tylko unikać
gwałtownych ruchów
gwałtownej mowy
w przypadku zagrożenia
przyjąć formę
kamienia albo liścia

słuchać mądrej Natury
która zaleca mimetyzm

oddychać płytko
udawać że nas nie ma

Pan Cogito jednak
nie lubi życia na niby

chciałby walczyć
z potworem
na ubitej ziemi

wychodzi tedy o świcie
na senne przedmieście
przezornie zaopatrzony
w długi ostry przedmiot

nawołuje potwora
po pustych ulicach

obraża potwora
prowokuje potwora

jak zuchwały harcownik
armii której nie ma

woła �
wyjdź podły tchórzu

przez mgłę
widać tylko
ogromny pysk nicości

Pan Cogito chce stanąć
do nierównej walki

powinno to nastąpić
możliwie szybko

zanim nadejdzie
powalenie bezwładem
zwyczajna śmierć bez glorii
uduszenie bezkształtem


Το τέρας του κ. Cogitο

1

Τυχερός ο άη Γιώργης
από τη σέλα του ιππότη
μπορούσε να υπολογίσει με ακρίβεια
τη δύναμη και τις κινήσεις του δράκου

πρώτη αρχή της στρατηγικής
ακριβής υπολογισμός του εχθρού

ο κύριος Cogito
είναι σε χειρότερη θέση

κάθεται στο χαμηλό
διάσελο της κοιλάδας
σκεπασμένης από πυκνή ομίχλη

μέσα από την ομίχλη δεν υπάρχει τρόπος να διακρίνεις
τα φλογερά μάτια
τα άπληστα νύχια
τα σαγώνια

μέσα από την ομίχλη
βλέπεις μόνο
το αχνοφέγγισμα του τίποτα

το τέρας του κυρίου Cogito
στερείται διαστάσεων

δύσκολο να το περιγράψεις
διαφεύγει κάθε ορισμό

είναι σα μια τεράστια θλίψη
σκορπισμένη σε όλη τη χώρα

δε διαπερνάται
με μολύβι
επιχείρημα
λόγχη

αν δεν υπήρχε το ασφυκτικό του βάρος
και ο θάνατος που ξερνά
θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί
ότι είναι ψευδαίσθηση
αρρωστημένης φαντασίας

όμως υπάρχει
υπάρχει στα σίγουρα

σαν μονοξείδιο του άνθρακα γεμίζει
σπίτια ναούς αγορές

δηλητηριάζει πηγές
καταστρέφει τις δομές του νου
σκεπάζει με μούχλα το ψωμί

απόδειξη της ύπαρξης του τέρατος
είναι τα θύματά του

είναι τεκμήριο μη άμεσο
αλλά επαρκές

2

οι συνετοί λεν
ότι μπορούμε να συμβιώσουμε
με το τέρας

πρέπει μονάχα να αποφεύγουμε
τις απότομες κινήσεις
τις απότομες ομιλίες
σε περίπτωση κινδύνου
να παίρνουμε τη μορφή
πέτρας ή φύλλου

να ακούμε τη σοφή Φύση
η οποία συνιστά το μιμητισμό

να αναπνέουμε ανεπαίσθητα
να υποκρινόμαστε ότι δεν είμαστε εκεί

όμως στον κύριο Cogito
δεν αρέσει η ζωή του δήθεν

θα ήθελε να παλέψει
με το τέρας
σε στέρεο έδαφος

βγαίνει την αυγή
στην κοιμισμένη πολιτεία
προνοητικά εφοδιασμένος
με ένα μακρύ αιχμηρό αντικείμενο

εγκαλεί το τέρας
στους άδειους δρόμους

βρίζει το τέρας
προκαλεί το τέρας

όπως ο θαραλλέος μπροστάρης
ενός στρατού που δεν υπάρχει

φωνάζει:
βγές έξω άθλιε δειλέ

μέσα από την ομίχλη
βλέπεις μονάχα
την τεράστια μουσούδα του τίποτα

ο κύριος Cogito θέλει να μπει
στην άνιση μάχη

πρέπει να συμβεί
οπωσδήποτε σύντομα

πριν τον προλάβει
η πτώση από την αδράνεια
ένας φυσιολογικός θάνατος χωρίς δόξα
η ασφυκτική έλλειψη μορφής

24/03/2009. γούστα και άλλα.... 7 Σχόλια .

κινούμενη άμμος

έγραφε την τρίτη η γκάρντιαν, αλλά και όλα τα πραχτορία του κόζμου:

pa-rapampam-pas

Pope Benedict XVI: Remarks have angered health workers trying to fight outbreak. Photograph: Gregorio Borgia/AP

The Pope today reignited the controversy over the Catholic church’s stance on condom use as he made his first trip to Africa.

The pontiff said condoms were not the answer to the continent’s fight against HIV and Aids and could make the problem worse.

_______________________________________________________________________________

έλεγε και ο μπέρναρντ σώ πριν μερικές δεκαετίες: g_b_shaw_1934

“Why should we take advice on sex from the pope?

If he knows anything about it, he shouldn’t!”

.

.

.

.

.

_______________________________________________________________________________________

γιατί έχω την εντύπωση ότι γκαζώνουμε ένα σαράβαλο με κολλημένο το χειρόφρενο?

22/03/2009. επίκαιρα-τραγελαφικά. 4 Σχόλια .

ένας δημιουργικός άνθρωπος

μετά το απίστευτο πρότζεκτ του filtig στο utube, όπως μας το παρουσίασε ο αιμόφιλος, παίρνουμε τη δευτεροβουλία και από αυτό εδώ το μπλογκ να παρουσιάσουμε την συμμορία γνωστών αγνώστων

dapa-doupa productions.

20/03/2009. γούστα και άλλα.... 3 Σχόλια .

αδιέξοδοι διάλογοι

κάθε συζήτηση καταλήγει κάπου.

αυτό το κάπου, είναι μέγεθος ψηφιακό, δυαδικό, παίρνει δύο πιθανές τιμές:
το 0 ή το 1.

λέει ο κονδύλης:
Ο διάλογος μεταξύ ετεροφρόνων είναι αδύνατος και μεταξύ ομοδόξων περιττός.

κάθε φορά το καταλαβαίνω εκ των υστέρων…

καμιά φορά όμως, έχει τύχει σε όλους, να σπάει αυτός ο τοίχος σε μία συζήτηση.
έχω χαρεί πολύ συχνά, όταν έχω καταφέρει να πείσω κάποιον και να τον κάνω να συμφωνήσει μαζί μου, αναθεωρώντας κάποια πράγματα.
πιο πολύ όμως είναι αποκαλυπτική η στιγμή που βρίσκομαι εγώ στη θέση αυτού που κάνει την αναθεώρηση, είναι μια μαγεία συγκλονιστική, όταν οι αυταπάτες μου ή κάποια λάθος θεώρηση υποχωρεί μπροστά σε μια οπτική πιο πλήρη.

εδώ βέβαια, ο φιλόσοφος θα μας την έλεγε πάλι κανονικότατα:
μα προφανώς, σε αυτές τις περιπτώσεις ήσασταν ομόδοξοι εξ αρχής και δεν το γνωρίζατε!
επομένως, ούτως ή άλλως ο διάλογος περίττευε…
αρκούσε ο ένας από τους συνομιλητές, αυτός που πείστηκε τελικά, να ψάξει καλύτερα μες το κεφάλι του, θα την έβρισκε τη λύση αν προσπαθούσε λίγο παραπάνω.
θα ήταν απλά θέμα χρόνου και λίγο περισσότερου κόπου.

επομένως μας μένει μια μικρή παρήγορη γωνιά για να δώσουμε στο διάλογο λίγη από την πετσοκομμένη του τιμή:
αν και δεν ελπίζουμε ποτέ να πείσουμε τους ετερόφρονες,
έχουμε πάντα τη δυνατότητα με το διάλογο να φτάσουμε συλλογικά σε πιο πλήρη και σφαιρικά συμπεράσματα.

γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είμαστε θνητοί ( : δεν έχουμε μια αιωνιότητα μπροστά μας για να βρούμε τις λύσεις… )

19/03/2009. Uncategorized. Σχολιάστε.

Μαχαιρώθηκε Νιγηριανός από δημοσιογράφο

αναδημοσίευση από κατάληψη εσηέα

Δευτέρα, 16 Μάρτιος 2009
«Νιγηριανός μαχαίρωσε χθες το βράδυ το συνάδελφο δημοσιογράφο Γιώργο Φράγκο κοντά στην Ομόνοια. Η κατάσταση στην περιοχή έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Μετανάστες, τοξικομανείς, έμποροι ναρκωτικών και κάθε είδους περιθωριακό στοιχείο τρομοκρατεί τους κατοίκους της περιοχής οι οποίοι δηλώνουν πως η αστυνομία είναι παντελώς απούσα.» Αυτή θα ήταν με μικρές διαφοροποιήσεις η πρώτη παράγραφος στα δακρύβρεχτα κείμενα, τις γεμάτες χολή αναλύσεις, τα φασιστικά λογύδρια και τις άναρθρες κραυγές όλων των ΜΜΕ για περισσότερη αστυνόμευση .
ΑΝ όμως πράγματι το γεγονός ήταν αυτό…
Όμως δεν είναι.
Ο δημοσιογράφος Γιώργος Φράγκος στέλεχος του γραφείου τύπου του δημάρχου Αθηναίων Ν. Κακλαμάνη και στενός του συνεργάτης καθώς επίσης και αργόμισθος στον 9.84, που τον τελευταίο καιρό είχε «περίεργες» παρέες ακροδεξιών αποχρώσεων, μαχαίρωσε το βράδυ της προηγούμενης Τρίτης Νιγηριανό μετανάστη. Παρά τους γελοίους ισχυρισμούς του ιδίου ότι δέχθηκε επίθεση από δέκα νιγηριανούς με λοστούς και μαχαίρια, η κατηγορία σύμφωνα με την οποία προφυλακίστηκε αναφέρει απρόκλητη επίθεση με μαχαίρι εις βάρος του μετανάστη. Αφού λοιπόν οι ρόλοι θύτη και θύματος είναι αντεστραμένοι και δε βολεύουν στην ενίσχυση του -προωθούμενου τελευταία από τα ΜΜΕ- δόγματος ανασφάλειας (περιστατικά βίας προβάλλονται και τσουβαλιάζονται τρομολαγνικά), το γεγονός υποβαθμίζεται και δεν αποτελεί δα και καμία τρομερή είδηση. Επίσης ο Φράγκος είναι του συναφιού, βραβευμένος δε και από το Ίδρυμα Μπότση, οπότε ενεργοποιείται και η ομερτά.

και το update

Η δημοσιογραφική έρευνα που βρίσκεται σε εξέλιξη για τον μαχαιροβγάλτη δημοσιογράφο Γιώργο Φράγκο κινείται σε δύο κατευθύνσεις, η μία εκ των οποίων ακολουθεί το γνωστό μονόδρομο της συγκάλυψης, μια μέθοδο γνωστή στα δημοσιογραφικά φερέφωνα. Πως αλλιώς μπορεί να επεξηγηθεί η ταχύτατη διαρροή της ιατροδικαστικής έκθεσης που βεβαιώνει κακώσεις ξυλοδαρμού στο σώμα του Γ. Φράγκου (όταν τα ανάλογα πορίσματα δολοφονημένων από μπάτσους, επιεικώς, καθυστερούν) στον παρδαλό κόσμο των blogs – υπό τον υπερασπιστικό γι’ αυτόν τίτλο «μήπως τελικά λέει την αλήθεια;». Δεν χρειάζεται να προκαταλάβει κανείς την απόφαση της «ανεξάρτητης» δικαιοσύνης και να βγάλει πόρισμα για το τι πραγματικά συνέβη, αλλά δεδομένου ότι αυτή η είδηση προωθείται στη φιλοναζιστική φλούδα της ελληνικής μπλογκόσφαιρας γίνεται αντιληπτό ότι επιχειρείται απόπειρα να συγκαλυφθούν τα πραγματικά γεγονότα.

17/03/2009. Uncategorized. 5 Σχόλια .

ρούσαλκα και ξερό ψωμί

τέλειωσε το ωδείο με άριστα παμψηφεί.
ονειρευόταν μια λαμπρή καριέρα ως σολίστ, με δύσκολο και απαιτητικό ρεπερτόριο, κονσέρτο μπράμς, σιμπέλιους, ίσως ακόμη ακόμη και παγκανίνι, άλλωστε στο δίπλωμα πριόνισε και 2 από τα καπρίτσια του.
διάβασε παλιότερα και το κοντραμπάσο του ζίσκιντ, ταυτίστηκε, μετά το ξέχασε.
όταν παίζει το βιολί του, ξεχνάει τον κόσμο.
ξεχνάει πόσο τον χτύπησε ο παρανοϊκός μπαμπάς του όταν τον έπιασε να μαλακίζεται στη ζούλα, εκεί γύρω στα δεκάξι.
ξεχνάει τις πιέσεις της πληθωρικής του μανούλας, να χωρίσει τη φτωχιά και να πάρει τη φραγκάτη.
Τελικά την πήρε τη φραγκάτη, αλλά αυτή η τελευταία δε γουστάρει τους μικροτσούτσουνους και του την κοπάνησε… τώρα πληρώνει και διατροφή, από πάνω…
…πουτάνες…
μα όταν παίζει το βιολί του, ξεχνάει…
ξεχνάει πόσο απέχει η μίζερή του πραγματικότητα από τα όνειρα που έκανε μικρός.
ξεχνάει την εμμονή που είχε πάντα, να ονειρεύεται μοντέλες,
και να βλαστημά τη μοίρα του που τον έκανε άσχημο,
άσχημο και σκατόψυχο,
με αποτέλεσμα να πλαγιάζει πάντα στο κρεβάτι:
-είτε μονάχος
-είτε με μιαν ακόμη άσχημη και σκατόψυχη.
ποτέ δεν αντιλήφθηκε γιατί του αξίζει τέτοια μοίρα.

ένα μονάχα είναι σίγουρο:
ότι η μουσική,
η σοβαρή μουσική,
η λόγια μουσική,
η ανώτερη μουσική,
η εκλεπτυσμένη μουσική της Δύσης,
είναι η μόνη στιγμή χαράς,
είναι η ιερή στιγμή λησμονειάς,
είναι το τελευταίο απομεινάρι σταθερότητας που απομένει στο σάπιο του κόσμο.

κανένας, ακούτε;
ΚΑΝΕΝΑΣ
δε θα του στερήσει την υγρή του γωνία.
εσείς από κει, εμείς από δω.
εδώ είναι Εθνική Λυρική Σκηνή, το ακούτε;
ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ!!
Ε
ΘΝΙ
ΚΗ

ΛΥ
ΡΙ
ΚΗ

ΣΚΗ
ΝΗ!!!

όταν κατέλαβαν οι παλιοαναρχικοί το κτήριο, δεν είπε κουβέντα,
φοβότανε και λίγο να τα βάλει με όλους αυτούς τους επικίνδυνους.
λύσσαξε βέβαια, αλλά δεν είπε κουβέντα.
το κατάπιε.
το κανε γαργάρα, που λέμε.
αλλά ως εδώ.

όχι να εισβάλλουν τώρα και οι παλιοπούστηδες!

εδώ δεν έχει αστεία!
πλακομούνια και έκφυλα πουστίζματα να πάτε αλλού να κάνετε!
εδώ είναι κοιμητήριο!
τόπος ιερός!
εδώ αναπαύονται
τα όνειρα τα στερημένα,
οι αγωνίες οι απαγχωνισμένες,
οι ελπίδες οι ματαιωμένες,
εδώ λέμε τέχνη για να ξεχάσουμε,
προασπίζουμε ότι μας απέμεινε:
η τιμή μας
και η υπόληψη
και το στάτους.
το κύρος,
η λάμψη,
τα μεγάλα ονόματα,
οι βιογραφίες των συνθετών,
σαν τις αγιογραφίες.
η καλή κοινωνία,
δε μπορεί,
κάποια αξία θα έχει κι αυτό
τόσες σπουδές,
τόσα όνειρα
(μα άντρας να φιλάει άντρα;)
επιτέλους, πρέπει να μπει ένας φραγμός στην ασυδοσία!
γεμίσαμε γκέηδες,
τόσα όμορφα κορίτσια κατήντησαν λεζβίες,
τόσα όμορφα κορίτσια πήραν τον κακό το δρόμο,
το δρόμο της συμφοράς,
κι αυτός μονάχος,
ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΓΑΜΑΕΙ ΤΗ ΧΟΥΦΤΑ ΤΟΥ!

κάθε βράδυ ο ίδιος εφιάλτης,
επιστρέφει επίμονα:
βιάζει λέει μια κούκλα, ξέρεις,
απ αυτές τις μοντέλες,
που βλέπεις στο ΠΛΕΫΜΠΟΙΤ.

45 χρονώ έγινε,
κι ακόμη λερώνει τα σεντόνια.

ο γιατρός του είπε
ότι καμιά φορά συμβαίνει,
ονείρωξη και στα σαράντα,
και στα πενήντα…

αυτός δεν είχε ποτέ του  εφηβεία….
έτυχε να ‘ναι και χριστιανός, από τους βαμμένους,
παλιά οικογένεια της αθήνας, βλέπεις,
πιάνο και Γαλλικά…
‘εμαθε από ήθος και έχει όσο να πεις την απαιτούμενη καλλιέργεια ώστε να θεωρείται ένας ευυπόληπτος πολίτης, χρήσιμος και παραγωγικός, ένα αναμφισβήτητα σημαντικό κομμάτι της καλής κοινωνίας, ένας άξιος Έλλην Χριστιανός Οικογενειάρχης, παρόλο που η οικογένειά του δε συμμερίζεται βεβαίως βεβαίως το ήθος του, μα τι να πεις; Στον κόσμο αυτό τον σάπιο το διεφθαρμένο, τον άθρησκο τον αήθη όλα χάνουν πια το νόημά τους…
(μα, άντρας να φιλάει άντρα;;;)

μισεί τους γκέηδες, σαν το διάβολο.

όπως μισεί και ΚΑΘΕΤΙ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ,
ΠΟΥ ΖΕΙ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ,
ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΟΝΕΙΡΑ ΖΩΝΤΑΝΑ
ΚΑΙ ΜΑΤΙΑ ΚΑΘΑΡΑ.

όχι κύριοι.
τον κόσμο τον κάνατε χρωματιστό, σαν το ουράνιο τόξο.
από παντού ξεχειλίζει η αηδιαστική παιδική χαρά σας.
μου χαλάσατε το πάρκινγκ γιατί θέλετε λέει πάρκα και παιδικές χαρές, γελοίοι!
όχι.
η εθνική
ακούτε;
ΕΘΝΙΚΗ
ΛΥΡΙΚΗ
ΣΚΗΝΗ
μας ανήκει!
αυτό μας απέμεινε.

να πάτε στα πάρκα να φιλιέστε, σαν τα σκυλιά.
η Υψηλή μας Τέχνη δεν είναι για τα μούτρα σας.
στην κόλαση θα καίγεστε, κι εσείς κι οι υποστηρικτές σας!
ΠΑΤΡΙC
ΘΡΗCΚΕΙΑ
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ!

______________________________________________________

αυτά, σχετικά με τους γαμώσταυρους που μοιράσανε το «κειμενάκι» στη λυρική σκηνή.
δε λυπάμαι κανέναν τόσο, όσο αυτά τα θλιβερά πλάσματα.
και θλίβομαι επίσης που τετοιοι άνθρωποι κάνουν μουσική.
θλίβομαι που μοιράζομαι κάποια πράγματα με τα ελεεινά αυτά υποκείμενα.
θλίβομαι που γράφω όπερα, γιατί μπορεί να τους αρέσει.
θλίβομαι που δεν είμαι ομοφυλόφιλος, γιατί έτσι είμαι -τουλάχιστον σε ένα βαθμό- αποδεκτός κοινωνικά από αυτούς τους κρετίνους!
μεθαύριο ετοιμάζουν διάφορα μπλογκς αφιέρωμα στο Μάνο Χατζιδάκι.

πού είσαι Μάνο, να δεις τα χάλια των «μουσικών της ορχήστρας»:
όπως τα άφησες και χειρότερα…

14/03/2009. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , . επίκαιρα-τραγελαφικά. 6 Σχόλια .

υπάρχει λύση!

διαβάσαμε πάλι σήμερα:

11/3/2009

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

Επίθεση μαθητών εναντίον Πακιστανών

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Λία Νεσφυγέ

ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΗ έχουν προκαλέσει στην εκπαιδευτική κοινότητα καταγγελίες για περιστατικό βίαιης οργανωμένης επίθεσης από ομάδα μαθητών εναντίον Πακιστανών μεταναστών, την περασμένη Πέμπτη. Προβληματισμό προκαλεί και το γεγονός ότι επίθεση ρατσιστικής βίας από νεαρούς έγινε την ίδια ημέρα και στο Αιγάλεω.

Σύμφωνα με την καταγγελία του καθηγητή κ. Γ. Γιαννόπουλου, ομάδα περίπου 30 μαθητών του 3ου Επαγγελματικού Λυκείου της Αθήνας, ανήλικοι και ενήλικοι από 16 έως 20 χρόνων, έφυγαν από το μάθημα την προτελευταία ώρα. Πληροφορίες που έφθασαν στους καθηγητές ανέφεραν ότι μαθητές πήγαν σε καταυλισμό Πακιστανών μεταναστών στον Κολωνό και τους ξυλοκόπησαν.

Το περιστατικό, για το οποίο έχει ενημερωθεί η Α΄ ΕΛΜΕ, έγινε γνωστό έπειτα από καταγγελία του καθηγητή του σχολείου κ. Γ. Γιαννόπουλου, η οποία δημοσιοποιήθηκε στο Ιndymedia. Στην καταγγελία επισημαίνεται ότι «μαθητές σχεδίασαν την ώρα που θα φύγουν και θα επιτεθούν στο σπίτι των Πακιστανών. Μετά την πράξη βίας επέστρεψαν στο σχολείο υπερήφανοι, διαφημίζοντας το περιστατικό».

Χτυπημένοι
Ο καθηγητής μαζί με συναδέλφους του επισκέφθηκαν στη συνέχεια το κατάλυμα των Πακιστανών, για να διαπιστώσουν τι είχε συμβεί. «Είδαμε ότι είναι άσχημα χτυπημένοι. Είμαστε τυχεροί που στη συγκεκριμένη επίθεση δεν σκοτώθηκε κανείς και θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν θα συνεχισθεί ο κύκλος της βίας».

Προσθέτει δε χαρακτηριστικά: «Πιο πολύ λυπάμαι τους μαθητές που συμμετείχαν στον ξυλοδαρμό. Θεωρώ ότι τέτοια περιστατικά πρέπει να δημοσιοποιούνται και να αντιμετωπίζονται».

Για την καταγγελία, ο διευθυντής του σχολείου κ. Στέλιος Ασημιάδης είπε στα «ΝΕΑ»: «Υπάρχει πληροφόρηση ότι κάποιοι μαθητές του σχολείου πήγαν σε ένα κατάλυμα Πακιστανών. Συζητήσαμε το θέμα παιδαγωγικά και καλέσαμε το 15μελές».

«Φαίνεται ότι υπάρχουν πυρήνες μέσα στους μαθητές. Πυρήνες που παρέσυραν και συσπείρωσαν με διάφορα προσχήματα και άλλα παιδιά», επισημαίνει εκφράζοντας την ανησυχία του για τη ρατσιστική βία, ο κ. Βουρεκάς, πρόεδρος της Α΄ ΕΛΜΕ.

ΣΙΓΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!

ΠΟΙΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΚΥΚΛΟ ΒΙΑΣ;

τα πράγματα είναι απλά, όσο και στην περίπτωση του ινδού μετανάστη τον οποίο κάψανε κάτι καλόπαιδα στην ιταλία πριν μερικούς μήνες. Εκείνα τα παιδάκια ψάχνανε λέει πιο δυνατές συγκινήσεις. Ετούτα, δε μας είπαν ακόμα τι ψάχνανε. Μάλλον δυνατές συγκινήσεις ψάχνανε κι αυτά.

οι άνθρωποι πρέπει να είναι ελεύθεροι σ αυτόν τον κόσμο να κάνουνε τα γούστα τους. Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Δυνατές συγκινήσεις θέλουν τα παιδιά, ας μαζευτούν όλα μαζί, ελληνάκια, ιταλάκια, γερμανάκια, όλα τα καλοπαιδάκια που θέλουν δυνατές συγκινήσεις και τους αρέσει να ξεσπάνε σε αλλοεθνείς, να κάνουν ο ένας τον αλλοεθνή του αλλουνού. Με μερικά μπετόνια βενζίνη, θα ηρεμήσουν κι αυτά κι εμείς, και θα ζήσουμ εμείς καλά, οι μετανάστες ειρηνικά, και τα λιακαλοπαιδάκια θα βγάλουν και τα γούστα τους και κανείς δε θα ‘ναι παραπονεμένος!

11/03/2009. επίκαιρα-τραγελαφικά. 3 Σχόλια .

μετανάστες

τώρα έκλεισα το σκάιπ.

ο κ.β. ζει χρόνια στο χωριό στην ελλάδα.
δουλεύει κι έχει βγάλει και όνομα, είναι πολύ καλός τεχνίτης.
έχει ανεβάσει και το μεροκάματο, κανείς δεν του πιάνει τον κώλο.
όσο βαστάνε τα χέρια του και μπορεί να δουλεύει, όλα πηγαίνουν καλά.
είναι γύρω στα 28, και πολύ καλό παιδί.
μόνο μην τα πάρει στο κρανίο.
γιατί είναι και πεισματάρης σα γάιδαρος.
έχει την τύχη να είναι τόσο καλός στη δουλειά του, που άμα δεν του γουστάρει το «αφεντικό» δεν πάει.

ο κ.β. είναι παντρεμένος.
έχει μια κόρη στην αλβανία.
πριν από λίγο καιρό, ετοιμαζόταν να κατεβάσει και τη γυναίκα του στην ελλάδα με το παιδί, να δουλέψει κι αυτή εδώ και να ζήσουνε μαζί.
τα χαρτιά καθυστερούσαν, καθυστερούσαν, μετά μάθαμε ότι η κυβέρνηση πέρασε νέο νόμο για τους μετανάστες.
ότι δε μπορούνε λέει πια να κατεβάσουν οικογένεια, και ούτε να μείνουν στην ίδια χώρα για περισσότερο από 2-3 χρόνια, δε θυμάνμαι τώρα ακριβώς.
το βράδυ του οκτώβρη που μου είπε κάποιος φίλος τα νέα για τη νομοθεσία των μεταναστών, τον πήρα αμέσως τηλέφωνο.
του τα είπα, κι αυτός απάντησε:

πω, ρε γκαμώτο

απόψε, κάναμε κουβεντούλα τύπου «τσατ» στο σκάιπ, με δανεικό λάπτοπ, το δανείστηκε να μιλήσει στη γυναίκα του, να ακούσει τη φωνή της μικρής, ούτε 3 χρονώ δεν είναι, νομίζω.

με ρώτησε πώς περνάω εδώ πάνω, κτλ

τον ρώτησα τι κάνει η οικογένειά του

βρούβες δρουσερές
έβρεξε κιόλας
δε χρειάζεται ούτε σκάλισμα ούτε πότισμα, πας τις μαζεύεις και τις βράζεις

αυτή ήταν η απάντηση, δεν ξέρω αν δε διάβασε την ερώτηση ή αν την αγνόησε

πάντως δεν τόλμησα να ξαναρωτήσω

09/03/2009. Uncategorized. 10 Σχόλια .

για δέσιμο

πάντα με εξόργιζαν τα κόκκινα γράμματα

paranoid

κι άντε βρες εσύ λέξεις που να περιγράφουν την οργή ή έστω να προσεγγίζουν καν μια υποτυπωδη περιγραφή της.

ο δεκέμβρης της ελλάδας ήταν κι εδώ, πίστεψέ με, το ίδιο έντονος, μέσα από τις περιγραφές σε ημέηλ φίλων και συντρόφων.
μόνο που εδώ ήταν κάτι σαν virtual reality: τα ίδια πάθη, αλλά «ακίνδυνα» (?)
επίσης, εδώ δεν υπήρξε καμία διέξοδος, καμία εκτόνωση.

η οργή του δεκέμβρη μάζεψε τα μπογαλάκια της κι έφυγε μόνη, μόνη.
άφησε πίσω της ανεξίτηλα τα σημάδια του τέρατος στο πρόσωπο μιας αληθινής αγωνίστριας.
άφησε λίγα λουλούδια στον τάφο του εφήβου, ο οποίος δολοφονήθηκε ΑΠΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΕΡΑΣ.
άφησε το μέγα οξύμωρο: παιδιά ελεύθερα κι όμως δεμένα στα χέρια του τέρατος (ναι, του ίδιου τέρατος)… ποιος μιλούσε για ελεύθερους πολιορκημένους;
μα το τέρας είναι παντού: λίγο πιο πέρα, μια πελώρια στρατιωτική μηχανή δολοφονεί μικρά παιδιά, την ώρα που οι πολιτικοί αναλυτές ψάχνουν να βρουν τα δίκια και τα άδικα…

δεν ξεχνάμε ρε, θα μας βρείτε ξανά μπροστά σας

08/03/2009. επίκαιρα-τραγελαφικά. 4 Σχόλια .

«…ξαναγυρίστε όσοι με φτύσατε στο στόμα…»

ΠΡΟΣΟΧΗ: το παρακάτω κείμενο είναι απόλυτα προσωπικό, για το λόγο αυτό άλλωστε και το δημοσιεύω. Τίποτα δε μου φαίνεται λογικότερο από αυτό, τούτη τη στιγμή.
(έλα τώρα, μην κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις! – αυτό δεν κάνεις πάντοτε κι εσύ; σκέφτεσαι, γράφεις κείμενα ή συζητάς με τους φίλους, προσπαθώντας να βρείς τον ειρμό, τη λογική ροή, και μόλις το καταφέρνεις βρίσκεσαι αντιμέτωπος ή αντιμέτωπη με το παράλογο.)

σα μικρά ανέμελα και χαζά σύννεφα τριγυρίζουν οι σκέψεις πάνω από το κεφάλι μου. Μόλις κάνω να τις αγγίξω για να τις σουλουπώσω και να τις κάμω λέξεις, τσουπ! εξαφανίζονται: αφήνουν πίσω τους ένα ίχνος αμφιβόλου πιστότητας.

κάθε φορά που βρίσκω κάτι, ηρεμώ για λίγο κι ύστερα πάλι λέω μπράβο, μαλάκα, τα κατάφερες, τίποτα δεν έλυσες, τίποτα, και ξανά στα ίδια.

(ελάτε να μου μιλήσετε για ηθική, ελάτε να με μαλώσετε: εγώ γι’αλλού ξεκίνησα, συννεφάκια μου, πού πήγατε;;;)

κάθομαι και λέω: εδώ ο κόσμος καίγεται, εγώ γιατί ασχολούμαι με μικροπρέπειες, (δικές μου ή αλλουνών, δεν έχει σημασία), αυτά είναι τα μεγάλα που με νοιάζουν;
πόσες φορές θα επιστρέφουμε ξανά και ξανά στην κερά δασκάλισσα με το χρυσό βεργάλι, που θα μας πει ή θα της πούμε ποιος ήταν ο κακός που θα πρέπει να τιμωρηθεί;
καταδεικνύω με έπαρση τις αντιφάσεις σου, σου βρίσκω «πριν από σας για σας» τα λάθια σου, ενώ η αγελάδα που μ’ακολουθεί έχει πολλά ράμματα για τη δική μου γούνα.
πόσο μικροί μπορούμε να γίνουμε, όταν θυμώνουμε με κάποιον τύπο που μας την έσπασε, μας πρόσβαλε ή δεν ξέρω κι εγώ τι;
γιατί κάθε φορά που τα κάνουμε σκατά, εμείς ή οι άλλοι, ξεκινάμε έναν (προσχηματικό) διάλογο; Γιατί γυρεύγουμε πάντα να ευλογούμε τα γένια μας;
πόσο μπορούμε να ξεστρατίσουμε από το θέμα μας, όταν ο καθένας θέλει να πει τα δικά του;
εγώ σε ειρωνεύτηκα, εσύ με έθιξες, εγώ σε πρόσβαλα, εσύ ντρέπεσαι για τα κρασιά που ήπιες μαζί μου, κτλ κτλ…
σκοτωνόμαστε και μετά σκεφτόμαστε, (μερικοί τουλάχιστον από εμάς), από πού ξεκινήσαμε, για πού, με ποιες προθέσεις, και πού καταλήξαμε;

τι θέλω από τον κόσμο πια;
ευτυχία, για μένα ή για όλους: (είναι το ίδιο;)
γιατί ξεκινάω να μιλάω για την ειρήνη, ζωσμένος στ’ άρματα;
πού σταματάει ο παραλογισμός;
πόσο με επηρεάζει ο περίγυρος και πόσο τον επηρεάζω εγώ;
τι άφησα εκεί που ήμουν, τι πέτυχα, τι χάλασα, τι είχαμε τι χάσαμε, «τώρα ποιον ωφελεί η οργή,» που έλεγε ο μεγάλος Τζαβέλλας;
μιλάω για ανοχή, για ελευθερία έκφρασης, για αυτονομία: τι ανάγκη έχω λοιπόν από την έγκριση ή τη συγκατάβαση του οποιουδήποτε; – να μια μεγάλη αντίφαση: ποιος ορίζει τι είναι κοινωνικό και τι όχι; Σε ποιον μπορώ να απευθυνθώ; – αν μπορώ να απευθυνθώ σε κάποιον, at all… ή μήπως πρέπει να αρκεστώ στο μικρό ευτυχισμένο χωριό, το γνωστό και ως dogville?

ψυχραιμία: το ξέρω, όπου υπάρχει αδιέξοδο, υπάρχει κάπου και η έξοδος κινδύνου.

(είναι αστείο, πάντως ,το πώς μόλις βρεις την έξοδο και αρχίσεις να αναπνέεις, σπεύδουν να σε ξεπροβοδίσουν με τις κλωτσιές, μην τυχόν και φανταστείς πως έφυγες από μόνος σου…)

αυτά και τέλος.
ούτε συγχωρώ, ούτε κρατάω κακία. Command + Delete κι από κει πού’ρθατε.

αναγνωρίζω τα λάθη μου, και για το λόγο αυτό έχω δίκιο. (…και φυσικά είμαι παράλογος, και φυσικά ΤΟ ΠΡΟΤΙΜΩ ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗ DOGVILLE ΛΟΓΙΚΗ ΣΑΣ! Άντε λοιπόν, μη χάνετε καιρό, συνεχίστε να αλληλογλείφεστε όλοι μαζί.)

αύριο θα ξημερώσει μια καινούρια χιονισμένη μέρα κατάλευκη εδώ στο βορρά.

εκεί;

07/03/2009. επίκαιρα-τραγελαφικά. 2 Σχόλια .

όχι άλλο κάρβουνο!

αυτοί:

οι τούρκοι, οι πρωηνγιουγκοσλαβοδημοκρατομακεδονίτες, οι βούλγαροι, οι αλβανοί και οι κινέζοι μας απειλούν.
πρέπει να θωρακιστούμε. τσεκούρι και φωτιά στα τούρκικα σκυλιά κτλ.

εμείς:


e3oplismoi_color

αυτοί:

χειροβομβίδα στο στέκι μεταναστών, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης. Αν πετύχαινε η «επιχείρηση», θα μιλούσαμε σίγουρα για δεκάδες νεκρούς.

εμείς;

03/03/2009. Uncategorized. Σχολιάστε.