άντε…

…ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ ΜΑΓΚΕΣ!

το ελικόπτερο είναι ένα πολύ σημαντικό μέσο.
χρησιμοποιείται στις πιο δύσκολες αποστολές διάσωσης.
χάρη στο ελικόπτερο, πολλοί άνθρωποι έχουν σωθεί.
από αυτή την άποψη, το ελικόπτερο και το δελφίνι είναι οι καλύτεροι φίλοι του ανθρώπου.
στη φωτογραφία, ένα ελικόπτερο search & rescue εν δράσει.

2

Advertisements

22/02/2009. επίκαιρα-τραγελαφικά.

12 Σχόλια

  1. Γιάννης Λειβαδάς replied:

    Γεια σου φίλε, τώρα έχεις το e-mail μου: yannislivadas@hotmail.com.
    Μια φίλη μου άνοιξε σελίδα και στο facebook – χτύπα το όνομα στην αγγλική και θα με βρεις.
    Να είσαι καλά και σε ευχαριστώ.

  2. issipap replied:

    έτσι, να διαδίδονται οι underground κουλτούρες!

    το facebook όμως είναι λίγο μανούρα, γενικά το αποφεύγω.
    άλλωστε, το μπλογκ σου τα έχει όλα: καταπληκτική συλλογή!

    κι εσύ να είσαι καλά και να προσέχεις.

  3. σαμσών ρ. replied:

    ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟΙ!

  4. issipap replied:

    το γελάς;
    πρέπει να πάρουμε όλοι μαθήματα χειρισμού και να δούμε τι θα γίνουμε.
    οι επόμενοι δεκέμβρηδες πρέπει να είναι αερομαχίες, απ ότι φαίνεται οι μπάτσοι δεν το χουν καθόλου, όταν είναι να σημαδεψουν στον αέρα!
    τη μια εξωστρακίζουν στο στήθος εφήβων, την άλλη αυτοπυροβολούνται τα ζώα!
    μα τι ζώα….

  5. Utopia replied:

    «Κακό το αποτυγχάνειν,χείριστο το μη επιχειρείν»

    Issipap,μη βρίζεις τα ζώα παρακαλώ…
    :)

  6. issipap replied:

    αυτό για τα ζώα ήταν άκυρο, το ξέρω…
    και ξέρεις, πόσο συμπαθητικά είναι τα γουρουνάκια ειδικά;
    είμαι από χωριό και ξέρω.

    το δε επιτυγχάνειν βέλτιστον, γι αυτό έχουμε γιορτή παμπλογκικώς πάλι!

  7. mon_koul replied:

    για φαντασου ομως τον μπατσο που θα πετυχαινε(εστω και καταλαθος) τον παλαιοκωστα?
    εμενα μου ρχετε η εικονα των απογονών του,να τιμωρουνται απ την καταρα των ατρειδων..μπρρ.
    ειναι απλο!
    εκεινη την στιγμη πετας το οπλο και χειροκροτας.

  8. issipap replied:

    λες;
    ωραίο ακούγεται το δεύτερο, με τον απελευθερωμένο -από τον εαυτό του- μπάτσο, που αρχίζει να χειροκροτάει.

    αν συνδυάσουμε τους 2 συλλογισμούς σου,
    α. το μπάτσο που πετυχαίνει το στόχο
    β. το μπάτσο που σκοτώνει το μπάτσο που έχει μέσα του

    έχουμε:
    α+β= το μπάτσο που αυτοπυροβολείται σκόπιμα, και πριν ξεψυχήσει προλαβαίνει να χειροκροτήσει το ελικόπτερο αλλά και τον εαυτό του!

    με όρους αριστοτέλη,

    ΚΑΘΑΡΣΙΣ!

  9. Utopia replied:

    Τι πίνεις και δεν μας δίνεις;
    χαχαχα…

  10. issipap replied:

    κοπιάστε να κεράσω!!!

  11. σκελετούλα replied:

    ωραίος ο παραπάνω συλλογισμός ισιπαπ, παρά ταύτα, λείπει κάτι:στην καθαρση φτάνει ο πρωταγωνιστής αφού ζήσει το δράμα του να ανακαλύψει τον αληθινό του εαυτό-αυτό το αυτοκαταστροφικό πάθος για τη γνώση.
    ο μπάτσος θέλει κάτι τέτοιο;;;
    φιλικά…

  12. issipap replied:

    σκελετούλα… τι όμορφο όνομα!
    προχθές είδα (ξανά) την Corpse Bride του Tim Burton και ανακάλυψα… έκπληκτος (?) ότι εγώ θα προτιμούσα την πεθαμένη από τη Βικτόρια! (αν και προβλήματα όπως π.χ. το μάτι θα μου προκαλούσαν, όσο να πεις, μια αμηχανία…)

    έχεις απόλυτο δίκιο, σε ρεαλιστικό επίπεδο, να αμφισβητείς το ενδεχόμενο της μπατσικής (αυτό)κάθαρσης.
    αλλά αν πρόσεξες, μετά από την… ανάλυσή μου την αριστοτελική, το σχόλιο που ακολούθησε (από τον utopia) ήταν «πες μας τι πίνεις!»
    επομένως, είχαμε ήδη μπει σε ένα trance, όπου μιλούσαμε με άλλους όρους, και άρα η αναφορά στον αριστοτέλη ήταν μόνο για τα μάτια του κόσμου.

    σε αυτό το ουτοπικό σύμπαν που κατασκευάσαμε, λοιπόν, ο μπάτσος μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου συνειδητοποιεί, μέσω της αποκαλύψεως του Λυτρωτή Ελικοπτέρου (από μηχανής θεός), το βάρος των ίδιων του των δεσμών, τη μιζέρια της ποταπής κρεατόμαζας που περιφέρει στους δρόμους και τέλος τη ματαιότητα της ζωής του. Και σαν τραγικός ήρωας, με γενναιότητα και θεαματική δεξιοτεχνία προλαβαίνει να κάνει τρία πράγματα:
    να δώσει τέλος στο λάθος του, μετατρέποντάς το (σε μια στιγμή ηρωισμού) σε ένα Θαύμα,
    να χειροκροτήσει, ως θεατής, το Λυτρωτή Ελικόπτερο (βλ. είμαστε όλοι ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟΙ!)
    να χειροκροτήσει, ως θεατής πάλι, τον ίδιο του τον εαυτό, που επέλεξε τα λίγα κλάσματα δευτερολέπτου ελεύθερης ανάσας, από τη ζωή του δολοφόνου. [η ζωή του δολοφόνου, δεν είναι ο απόλυτος παραλογισμός;]

    τα γεγονότα φυσικά διαψεύδουν τέτοιου είδους φαντασιώσεις.
    ο μπάτσος που περνάει στο άλλο επίπεδο, ο μπάτσος που εγκαταλείπει, εκούσια ή ακούσια, τη λογική, δεν απελευθερώνεται, αντιθέτως απελευθερώνει τα ίδια τα ένστικτα που τον βοήθησαν να επιλέξει επάγγελμα. Τα ένστικτα του δολοφόνου. Και αρχίζει να πυροβολεί τυφλά.

    το παράλογο εκφράζεται διαφορετικά στον καθένα από εμάς.
    άλλος όταν παραλογίζεται αρχίζει να στριφογυρίζει μέχρι να πέσει κάτω (δεν εννοώ τους δερβίσηδες, άλλο πράγμα αυτοί)
    άλλος αρχίζει να ουρλιάζει
    άλλος αυτοκτονεί
    θα μου πεις, μα και ο δολοφόνος, κάποτε, αυτοκτονεί!

    το μπέρδεμα μας προκύπτει από το γεγονός ότι ξεχνάμε ότι υπάρχουν δύο ειδών δολοφόνοι:
    1. οι γεννημένοι δολοφόνοι, όπως π.χ. οι μπάτσοι
    και
    2. οι δολοφόνοι λόγω ανωτέρας βίας, αυτό που λέμε «τη σκότωσα γιατί την αγαπούσα» [και μετά αυτοκτόνησα πάνω από το πτώμα της]
    στη δεύτερη περίπτωση, ο φόνος, όπως και η αυτοκτονία, είναι έξω από τη φύση του υποκειμένου.
    στην πρώτη, ο φόνος είναι γραμμένος στο dna του λεχρίτη-υποκειμένου.

    όλα τα παραπάνω είναι φαντασιώσεις.
    καμία λογική δεν πρέπει να αναζητηθεί σε αυτά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Trackback URI

Αρέσει σε %d bloggers: