«Ελεύθερος τύπος» και Ελευθεροτυπία… Ανιχνεύοντας μικροδιαφορές

η διαφορά ανάμεσα στην ελευθεροτυπία και τον ελεύθερο τύπο: σχετικά με το μνημόσυνο του αλέξανδρου γρηγορόπουλου, έγραψαν (οι υπογραμμίσεις δικές μου)

«Ελεύθερος» τύπος
19/1/2009
Σαράντα μέρες χωρίς τον Αλέξη
Με «σεβασμό και αξιοπρέπεια» τίμησαν τη μνήμη του συγγενείς και φίλοι
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΑΛΙΑ
«Αν είχα χρόνο. Αν μ’ άφηνε ο θάνατος που κανείς δεν σταμάτησε. Αν μπορούσα να σας πω. Πεθαίνω. Ομως εσείς ζείτε. Δικαιώστε με. Πείτε για μένα. Προπάντων στους ανύποπτους. Σε κείνους που δεν ξέρουν…». Οι στίχοι από τον Αμλετ του Σαίξπηρ, χαραγμένοι στον τάφο του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου που δολοφονήθηκε πριν από 40 μέρες στα Εξάρχεια, έστελναν το δικό τους μήνυμα για δικαίωση. Στο μνημόσυνο που τελέστηκε χθες στο νεκροταφείο του Π. Φαλήρου όλα ήταν ήρεμα, όπως ακριβώς ήθελε η οικογένεια, «για να τιμηθεί πραγματικά η μνήμη του παιδιού», χωρίς καν την παρουσία αστυνομικών δυνάμεων καθώς την περιφρούρηση του χώρου ανέλαβε ο Δήμος Π. Φαλήρου. Μάλιστα, ο δήμαρχος Π. Φαλήρου κ. Διονύσης Χατζηδάκης με επιστολή του προς τον υπ. Εσωτερικών κ. Προκόπη Παυλόπουλο είχε ζητήσει να μην παραβρεθεί η Αστυνομία. «Θεέ μου, καν’ τον άγγελο! Να φωτίζει τη νεολαία της Ελλάδας και όλου του κόσμου. Να ‘χει αξίες και ιδανικά. Να μην πάει χαμένη η θυσία του. Αγγελος είσαι. Αγγελος! Υποκλινόμαστε…». Η γιαγιά του 15χρονου μονολογούσε πάνω από τον τάφο. Τραγική φιγούρα η μάνα του, που ήθελε «αξιοπρέπεια και σεβασμό στη μνήμη του παιδιού της». Και όλοι αυτό έκαναν και στο μνημόσυνο, στο οποίο χοροστάτησε ο μητροπολίτης Νέας Σμύρνης Συμεών αλλά και Αρμένιος ιερέας λόγω της αρμενικής καταγωγής της. Και αν ακούστηκαν κάποια συνθήματα δεν ήταν παρά η αντίδραση των φίλων και των συμμαθητών που θέλουν να τον θυμούνται με το δικό τους τρόπο. Φεύγοντας άφησαν ένα λουλούδι στην πλάκα που έγραφε: «Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος. Δολοφονήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 2008».

19/1/2009
Ελευθεροτυπία
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΜΕ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗ
«Θέλουμε δικαίωση για τον Αλέξη»
Με χειροκροτήματα, συνθήματα και με μακρά διαστήματα εκκωφαντικής σιωπής, μέσα σε ένα ιδιαιτέρως φορτισμένο κλίμα, ολοκληρώθηκε χθες η επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Σαράντα δύο ημέρες από τον θάνατο του 15χρονου μαθητή, που έπεσε νεκρός από τις σφαίρες ειδικού φρουρού το βράδυ του Σαββάτου 6 Δεκεμβρίου, δεκάδες κόσμου βρέθηκαν στο κοιμητήριο του Παλαιού Φαλήρου για να τιμήσουν τη μνήμη του και να συμπαρασταθούν στην οικογένειά του. Πολλοί νέοι δακρυσμένοι, γονείς πιασμένοι χέρι χέρι με τα παιδιά τους, συγγενείς, συμμαθητές και φίλοι του Αλέξανδρου προσέρχονταν από πολύ νωρίς. Ανάμεσα στους οικείους του και πολλοί άγνωστοι που, αν και δεν τον γνώρισαν ποτέ από κοντά, παραβρέθηκαν στο μνημόσυνο για να αφήσουν ένα λουλούδι και να δηλώσουν με τη διακριτική τους παρουσία ότι δεν ξεχνούν… «Θεέ μου, κάν’ τον άγγελο, να φωτίζει τη νεολαία στην Ελλάδα και σ’ όλο τον κόσμο, να έχει αξίες και ιδανικά, να μην πάει η θυσία του χαμένη. Δεν χάνω την πίστη μου. Αγγελος είσαι, υποκλινόμαστε», ξεσπάει η γιαγιά του, αγκαλιάζοντας τους φίλους του εγγονού της που στέκονται κοντά της. Συγκινημένοι όλοι, στο τέλος της τελετής ξέσπασαν σε χειροκροτήματα. «Αθάνατος», φώναξε κάποιος και ακολούθησαν κι άλλοι: «Θέλουμε δικαίωση και τιμωρία», «ακόμα δεν είπαμε την τελευταία λέξη, αυτός ο χρόνος ανήκει στον Αλέξη». Η τελετή έληξε ήρεμα, χωρίς την αστυνομική παρουσία στη γύρω περιοχή, κατόπιν πρωτοβουλίας του δημάρχου Παλαιού Φαλήρου. Την περιφρούρηση είχε αναλάβει ο ίδιος ο δήμος, ώστε να μην επαναληφθούν τα επεισόδια που σημειώθηκαν στην κηδεία του Αλέξανδρου. Οι φίλοι του Αλέξανδρου και οι νεότεροι σε ηλικία έμειναν κοντά του μέχρι αργά το μεσημέρι. Τα λουλούδια κόντευαν να σκεπάσουν το όνομά του και τις δύο μαύρες πλάκες στο μνήμα. Η μία, πλάι στη φωτογραφία του, γράφει: «Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος – ετών 15 – Δολοφονήθηκε 6 Δεκεμβρίου 2008». Στην άλλη, τα γραφόμενα του Σέξπιρ αφήνουν το διαχρονικό μήνυμα που χάραξαν οι γονείς του Αλέξανδρου: «Αν είχα χρόνο… Αν μ’ άφηνε ο θάνατος που κανείς δεν σταμάτησε… Αν μπορούσα να σας πω. Πεθαίνω. Ομως εσείς ζείτε. Δικαιώστε με. Πείτε για μένα. Προπάντων στους ανύποπτους. Σε κείνους που δεν ξέρουν… Οι φίλοι μου με λέγαν πρίγκιπα. Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι το όνομά μου θα επικρατούσε τόσο πολύ στον κόσμο. Αυτοί οι πρίγκιπες πεθαίνουν αθώοι, δολοφονημένοι σε μάχες που δεν δόθηκαν ποτέ…», οι στίχοι από τον «Αμλετ» πάνω στη γρανιτένια πλάκα. Για τον Αλέξανδρο και για τον κάθε μικρό «πρίγκιπα» όλου του κόσμου.
ΚΑΤΙΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ

μεχρι εκεί.

η διαφορά των δύο ορίζει τα όρια του επιτρεπτού πολιτικού σχολίου στην παρούσα κοινωνία. Αν και η ελευθεροτυπία παίζει λίγο και με το απαγορευμένο, γιατί αναφέρει συνθήματα, και ως γνωστόν η αναφορά στα επιχειρήματα των «τρομοκρατών» απαγορεύεται…

μνημόσυνο σημαίνει μνήμη.
ο ελέυθερος τύπος επιθυμεί να ξεχάσουμε, παραμορφώνοντας την αλήθεια και ασκώντας αισχρή, παραπλανητική και καθεστωτική δημοσιογραφία.
Η ελευθεροτυπία μάλλον όχι, αν και ποτέ δε μπορείς να είσαι σίγουρος, για άλλους πιο πολύπλοκους λόγους…

τώρα αν κανείς από τους φίλους του Αλέξη που θέλουν να τον θυμούνται με το δικό τους τρόπο άθελά του εξοστρακίσει καμιά κοτρόνα προς τις τζαμαρίες του «ελεύθερου» τύπου, ποιος θα φταίει;

Advertisements

20/01/2009. επίκαιρα-τραγελαφικά.

Σχολιάστε

Be the first to comment!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Trackback URI

Αρέσει σε %d bloggers: