σκοτεινές σκέψεις…

αυτούς που τριγυρίζουν με το προφίλ του αναρχο-αριστερού συνασπισμένου, για να παίρνουν τα credits από παντού…

αυτούς που μας κλείνουν το μάτι και γράφουν m.g.d. εδώ κι εκεί, γιατί αν γράψουν μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι θα το καταλάβουν και αυτοί που δεν πρέπει…

αυτούς που άλλη γλώσσα μεταχειρίζονται εδώ, άλλη παραπέρα…

αυτούς που κανονίζουν τις παρέες τους ανάλογα με τις καριερίστικές τους ανάγκες…

αυτούς που κρύβουν την αλήθεια ακόμη και αφού οι μάσκες έχουν πέσει…

αυτούς τους φοβάμαι τόσο, όσο φοβάμαι την «εκτροχιασμένη» σφαίρα,

τη δαιμονισμένη ζαρτινιέρα,

τους αναίσθητους υπουργούς και

ότι κρύβεται πίσω από όλους αυτούς…

31/12/2008. επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

πότε θα ρθει η μέρα που θα τιμωρηθούν όπως τους αξίζει…

αμάν ρε παιδιά! τους τρομάξατε τους καημένους τους ζητούληδες! ακούστε και τον καλόν αγωνιστή, το μίκυ μάους (βλ. εδώ), που αγαπάει ερωτικώς όλους τους καλούς μας ειδικούς προστάτες, που έχουν ιερό καθήκον να μας προστατέψουν από τις παρεκκλίνουσες συμπεριφορές των 15-17χρονων, άκου λέει να πάνε στο καρναβάλι τα κωλόπαιδα, αντί να κάτσουν σπίτι να διαβάσουν κάνα μάθημα ή έστω ρε αδερφέ να παίξουν στρατέγκο, το καρναβάλι δηλαδή τι το θέλανε, ε;

23/12/2008

Νέα υπόθεση ζαρντινιέρας

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΑΤΗ

Ο 17χρονος μαθητής Παν. Κουλουβάκος-Αθάνατος, κάτοικος Περιστερίου κι άλλοι τρεις συνομήλικοι φίλοι του φεύγουν με το ΚΤΕΛ για Πάτρα προκειμένου να συμμετάσχουν στο καρναβάλι. Δύο ημέρες αργότερα μια τυχαία συνάντησή τους με τέσσερις «Ζητάδες» μετέτρεψε τις γλυκές αναμνήσεις του αποκριάτικου ξεφαντώματος σε εφιάλτη.

«Με τι σε χτύπησαν παιδάκι μου;», αναφώνησε έκπληκτη η ιατροδικαστής Πατρών όταν εξέτασε τον 17χρονο

«Με τι σε χτύπησαν παιδάκι μου;», αναφώνησε έκπληκτη η ιατροδικαστής Πατρών όταν εξέτασε τον 17χρονο, αφού πρώτα ο Παναγιώτης είχε βιώσει τις αστυνομικές μεθόδους… καταστολής στο πετσί του, ακόμη και μέσα στο αστυνομικό τμήμα όπου είχε οδηγηθεί δαρμένος και με χειροπέδες. Η ιατροδικαστική έκθεση αλλά και οι φωτογραφίες που δημοσιεύει η «Ε» αδιάψευστοι μάρτυρες του «συμβάντος».

«Καθολική εκχύμωση πτερυγίου δεξιού ωτός. Παρουσία οιδήματος στη δεξιά παρειά. Εκχύμωση ραχιαίας επιφάνειας ρινός μετά οιδήματος. Εκχύμωση ασαφών ορίων κατά την αριστερή ζυγωματική περιοχή. Εκδορά κατά την πρόσθια επιφάνεια του αριστερού γόνατος. Εκδορές επί του αριστερού αντιβραχίου» και πολλές άλλες κακώσεις «αποτέλεσμα πλήξεως».

Το θύμα 24 ώρες μετά «ανέφερε ζάλη, έντονο άλγος δεξιού ωτός, δυσχέρεια κατά τη διάνοιξη του στόματος» κ.ά.

Βασανιστήρια

Μετά το διήμερο καρναβάλι, τον περασμένο Μάρτη, η παρέα των νεαρών βρισκόταν «στην κεντρικότερη πλατεία της πόλης, μαζί με αρκετό κόσμο όλων των ηλικιών, έχοντας καλή διάθεση και αστειευόμενοι, χωρίς να έχουμε παρατηρήσει κάποια φασαρία. Αίφνης τρεις αστυνομικοί της ομάδας «Ζ» -αναφέρεται στη μήνυση του 17χρονου- με πλησίασαν και χωρίς καμία προηγούμενη πρόσκληση για διενέργεια ελέγχου προσπάθησαν να με συλλάβουν και να μου βάλουν χειροπέδες ενώ δεν είχαμε εμπλακεί σε κάτι παράνομο ή άλλο περιστατικό που θα μπορούσε να τραβήξει την προσοχή αστυνομικών. Στην αντίδρασή μου να υποστώ αυτόν τον εξευτελισμό ενώπιον φίλων και του κόσμου της πλατείας κατάφεραν να μου βάλουν στο δεξί χέρι μια χειροπέδα αλλά πρόλαβα και συγκρατούσα την άλλη. Μου φώναξαν «συλλαμβάνεσαι», «ταυτότητες», τους ρωτούσα «τι έκανα», μου φώναζαν «σκάσε ρε, βούλωστο». Ο ένας με χτυπούσε με κλομπ στα δάκτυλα του αριστερού χεριού και με τα χέρια του στην πλάτη, στο κεφάλι, στα πόδια, ενώ ο τέταρτος παρακολουθούσε αμέριμνος. Υποχώρησα από τον πόνο και μου πέρασαν και τη δεύτερη χειροπέδα. Ο φίλος μου, που είχε ταυτότητα και την επέδειξε συνελήφθη επίσης. Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς μας έλεγαν «θα δείτε στο Τμήμα τι θα γίνει». Εκεί χωρίς να βγάλουν τις χειροπέδες έβριζαν «κωλόπαιδα, μπάσταρδοι, που ήρθατε στην Πάτρα για να γ… αλλά θα σας γ… εμείς,την άλλη φορά να έρθετε με κατεβασμένα παντελόνια, να πάτε στην Αθήνα να τα κάνετε αυτά». Μετά με οδήγησε ένας σε διπλανό δωμάτιο και χωρίς να μου βγάλει τις χειροπέδες με χτυπούσε στο σβέρκο, στο κεφάλι, στα αυτιά, στα πλευρά, με τα χέρια, το κλομπ και τα πόδια του απειλώντας με «τώρα θα φας γερό γ…», «που νομίζεις ότι θα κάνεις ό,τι γουστάρεις». Η μύτη μου έτρεχε αίμα, αλλά συνέχισε να με κλοτσάει κι όταν έπεσα στο πάτωμα. Οι φωνές μου ακούγονταν στο διπλανό δωμάτιο από τους φίλους μου που δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε για να με βοηθήσουν. Οι υπόλοιποι αστυνομικοί δεν έδειχναν ξαφνιασμένοι με όσα γίνονταν… Στο διπλανό γραφείο όταν μας πήρανε στοιχεία κάποιος μου είπε «μέχρι να παντρευτείς θα γιάνει». Μάλιστα δεν μας επέτρεψαν να τηλεφωνήσουμε στους γονείς μας».

Ακόμα ερευνούν

Ο 17χρονος έχει μηνύσει εφτά αστυνομικούς για αδικήματα όπως «βασανιστήρια, επικίνδυνη σωματική βλάβη κατά συναυτουργία, εξύβριση, απειλή, παράβαση καθήκοντος». Εννέα μήνες μετά έχει ολοκληρωθεί η προκαταρκτική εξέταση και η δικογραφία έχει επιστραφεί στην Εισαγγελία Πατρών προκειμένου να αποφανθεί για την άσκηση ποινικών διώξεων. Σύμφωνα με πληροφορίες, έχει ολοκληρωθεί και η ΕΔΕ σε βάρος των αστυνομικών αλλά δεν έχει ανακοινωθεί το πόρισμά της στους δικηγόρους του νεαρού. Ο 17χρονος που δεν είχε ποτέ απασχολήσει τις Αρχές και είναι σήμερα φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, κατηγορείται και ο ίδιος όπως και οι δυο φίλοι του για «απόπειρα σωματικής βλάβης, εξύβριση, μη κακόβουλη βλασφημία, απειλή, απείθεια, αντίσταση κατά της αρχής». Σύμφωνα με τη δικογραφία που σχηματίστηκε εκείνο το βράδυ σε βάρος τους «λόγω επεισοδίων που είχαν λάβει χώρα τους προσκάλεσαν για εξακρίβωση στοιχείων αλλά ο 17χρονος τους εκσφενδόνισε μπουκάλια, χωρίς όμως να τους τραυματίσει, τους εξύβρισε, εκδήλωσε δημόσια βλασφημία και τους προκάλεσε τρόμο, αιφνίδιο φόβο και αίσθημα ανασφάλειας». Τον ίδιο φόβο φέρεται να προκάλεσαν στους τέσσερις της ομάδας «Ζ» και οι άλλοι δύο νεαροί. Ο συνήγορος του 17χρονου, Αλ.Δάσκας, χαρακτηρίζει την υπόθεση «περίπτωση εκδήλωσης απάνθρωπης και βάναυσης συμπεριφοράς των αστυνομικών τόσο κατά τη διάρκεια της χωρίς λόγο συλλήψεως όσο και κατά την προσαγωγή και παραμονή του στο Β’ Αστυνομικό Τμήμα Πατρών». Σχολιάζοντας δε το γεγονός τής μέχρι σήμερα ατιμωρησίας των αστυνομικών αναρωτιέται εάν «παραπέμπει σε συγκάλυψη οπότε θα έχουμε πρόσθετο πλήγμα στη δημοκρατία».

23/12/2008. επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

1+1

1.

Art’s obscured the difference between
art and life. Now let life obscure
the difference between life and art. (john cage, 1966)

+
1.

από giantakos

από giantakos

23/12/2008. Uncategorized. Σχολιάστε.

σα χθες…

στις 5 Ιανουαρίου 2008, ένα νεκροταφείο της Θεσσαλονίκης έχει ασυνήθιστα πολύ κόσμο…

μια μαυροφορεμένη, ηλικιωμένη γυναίκα, κοιτάζει με φόβο το νεαρό πλήθος: παναγία μου, παιδιά μου, για ποιον ήρθατε εδώ; Θα πρέπει να ήταν πολύ νέος…

για το μπαρμπα-Γιάννη τον Ταμτάκο, γιαγιά, πέθανε χτες, 99 χρονών..

22/12/2008. Uncategorized. Σχολιάστε.

Μίκης Θεοδωράκης – Ρεσάλτο

…για την παραπληροφόρηση τα έχουμε ξαναπεί.

Ο τραγικός και ούτε καν γραφικός πλέον Μίκης Θεοδωράκης, είναι το καλύτερο παράδειγμα πρώην αντιστασιακού που αφού τα μάγκωσε καλά-καλά από το χέρι που τον χτύπαγε, και έχοντας πια φαφουτιάσει για τα καλά ώστε να μη μπορεί να δαγκώσει, αποτελεί μία από τις καλύτερες «πένες» της σύγχρονης συντηρητικής πολιτικής. Βέβαια, έπρεπε να έχουμε πάψει να ασχολούμαστε με τον κύριο Μίκη προ πολλού, από τότε που δήλωνε ότι παρακολουθεί ανελειπώς τη Λάμψη του Φόσκολου!
Για όσους βιαστούν να μιλήσουν για ασέβεια μπροστά στους παλιούς αγωνιστές, θα προλάβω (πριν σκάσω στα γέλια), να τους δείξω προς τη Θεσσαλονίκη, εκεί όπου θάφτηκε πέρυσι σε ηλικία 99 ετών ο μπαρμπα-Γιάννης Ταμτάκος, ο τσαγκάρης, ένας μεγάλος αγωνιστής που έζησε και την καταστροφή του ’22, και τα γεγονότα του ’36, τους διωγμούς και τις εξορίες μια ζωή.
Ο «αγωνιστής» λοιπόν Θεοδωράκης, πρώην βουλευτής και λιγάκι υπουργός της Νέας Δημοκρατίας (ή Δημοπρασίας, όπως πλέον είθισται), μέσα από τις σελίδες του περιοδικού Ρεσάλτο, ξετυλίγει το αγωνιστικό του λογίδριο.

Πριν προχωρήσουμε, θα προτείνω σε όσους δε γνωρίζουν το εν λόγω «επαναστατικό» περιοδικό, να ρίξουν μια ματιά στην ενδιαφέρουσά του ύλη: άρθρα του Παπαθεμελή, του παπά Μεταλληνού, για την Ορθοδοξία και την Αριστερά, κτλ… Ρίχτε επίσης μια ματιά -ή διαβάστε προσεχτικά- οποιοδήποτε άρθρο του νεοφασίστα Θύμιου Παπανικολάου, κύριου αρθρογράφου του «επαναστατικού» αυτού περιοδικού… Δε σχολιάζω τίποτα παραπάνω.

Παραθέτω λοιπόν το κείμενο του Μίκυ Μάους, του παιδικού μας ήρωα, που πάντα σε συνεργασία με τον επιθεωρητή Ο’Χάρα κατατροπώνει τους Κακούς Λύκους!
Τα επιχειρήματα είναι τόσο σαθρά (τολμάει να μιλάει και αυτός για μεμονωμένη αστυνομική βία και για καταστροφές σε καταστήματα, για υποκίνηση των εξεγερμένων, τίποτα άλλο δεν κάνει δηλαδή από το να αναμασά την καθημερινή καραμέλα των δελτίων ειδήσεων! Το μόνο που έχει να προσθέσει είναι να μας υπενθυμίσει ότι κι αυτός γνωρίζει τι εστί αστυνομία, ότι κι αυτόν τον κυνηγήσανε, και μας τα λέει αυτά κουνώντας κι αυτός επιδεικτικά το δείκτη του δεξιού χεριού μπροστά από τη μύτη μας [πόσο μου αρέσει αυτή η έκφραση, θα το έχετε πια προσέξει…]- Εγώ προσωπικά, αμφιβάλω αν το κείμενο το έγραψε καν ο ίδιος…)

Απολαύστε τον…

ΟΙ «ΜΠΑΤΣΟΙ»

Του Μίκη Θεοδωράκη

Όταν πρόκειται για εθνικούς, κοινωνικούς ή ιδεολογικούς αγώνες, το μίσος είναι αναπόφευκτο, γεννιέται αυθόρμητα. Θα πρέπει όμως τουλάχιστον να κατευθύνεται προς τη σωστή κατεύθυνση.

Σήμερα παρατηρώ ότι το μίσος των μαθητών ακολουθεί ένα μονόδρομο με στόχο τους αστυνομικούς, γεγονός που κατά τη γνώμη μου τους αποπροσανατολίζει στην αναζήτηση των αληθινών συνθηκών που τους οδήγησαν στη σημερινή θέση τους μέσα στο σχολείο και μέσα στην κοινωνία. Ενώ θα πρέπει να βρουν τα αληθινά αίτια και να αποκαλύψουν τους αληθινούς ενόχους και τους πραγματικούς λόγους για όσα γίνονται γύρω τους και γενικώτερα γύρω μας, στη χώρα μας και στην οικουμένη. Έτσι μοιάζει σαν κάποιοι να τους έβαλαν παρωπίδες, ώστε η οργή τους να διοχευτευθεί σε μια ομάδα συνανθρώπων μας, τους αστυνομικούς, που όταν δεν λειτουργούν σωστά, είναι απλά πιόνια του Συστήματος, που ΑΥΤΟ είναι υπόλογο για όλα, δηλαδή για την Παιδεία αλλά και για κάθε τι που αφορά τη λειτουργία της κοινωνίας, του κράτους και των υπηρεσιών του.

Και αναφέρω εδώ το παράδειγμα της γενιάς του 1-1-4 που όσον αφορά την Παιδεία έθεσε ως στόχο το 15% του Κρατικού Προϋπολογισμού. Είδαν δηλαδή οι νέοι της εποχής εκείνης την βασική αιτία για τα χάλια της Παιδείας μας, δηλαδή το οικονομικό.

Από κει και πέρα παρ’ ό,τι τότε η ελληνική αστυνομία είχε μια καθαρά φασιστική νοοτροπία και οι εκδηλώσεις βίας σε σύγκριση με το σήμερα ήταν εκατό φορές πιο πολλές και σοβαρές από πλευράς μαζικότητας και βιαιότητας (τα νοσοκομεία ήταν γεμάτα από νέους τραυματισμένους από την αστυνομική βία της εποχής), οι πρωτοπόροι νέοι εκείνης της εποχής, βασικά φοιτητές, μπορούσαν να δουν ελεύθερα, σφαιρικά και σε βάθος. Έτσι με το 1-1-4 έθεταν ως πρώτο καθήκον τους την υπεράσπιση του Συντάγματος, δηλαδή της ελευθερίας, της δημοκρατίας και των ατομικών δικαιωμάτων. Χτυπούσαν στην καρδιά της την αντιδραστική εξουσία (θρόνο, αστυνομοκρατία, Αμερικανοκρατία). Πάλευαν για την Κύπρο και αγωνίζονταν μαζικά για την Ειρήνη. Είχαν δηλαδή μπροστά τους ανοιχτούς ορίζοντες για ό,τι πραγματικά συνέβαινε στην χώρα τους αλλά και πέρα από τη χώρα τους. Ήταν άτομα ολοκληρωμένα και ελεύθερα, αν και τότε υπήρχαν όπως και σήμερα πονηρά «κέντρα» που προσπαθούσαν να περιορίσουν την οργή τους και να την διοχετεύσουν μόνο σε ένα λούκι, για τις δικές τους επιδιώξεις. Με μια λέξη να τους αποπροσανατολίσουν, όπως γίνεται τώρα.

Και για να πάω και πιο πέρα, εμείς οι νέοι της Εθνικής Αντίστασης και του Εμφυλίου, όπου οι χωροφύλακες και η αστυνομία ήταν απέναντί μας με όπλα που ξερνούσαν ομαδικό θάνατο, είχαμε την ψυχική και πνευματική δύναμη να βλέπουμε ότι σε πολλές περιπτώσεις αυτοί που σήμερα αποκαλούνται περιφρονητικά «μπάτσοι» ήταν παιδιά σαν κι εμάς παρασυρμένα από τη θύελλα των γεγονότων να κάνουν πράξεις που δεν ήθελαν. Δεν γενικεύαμε. Αντίθετα μπορούσαμε ακόμα και μέσα στις πιο κρίσιμες για μας συνθήκες να δούμε ότι δεν είναι το ίδιο όλοι και ότι ο πραγματικός ένοχος ήταν η Εξουσία, που είχε κατορθώσει να μας τυλίξει στα δίχτυα της, που έσταζαν αίμα και μίσος αδελφού προς αδελφό. Και πολλοί είχαν τότε ακόμα τη δύναμη να φωνάζουν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα πριν σκοτωθούν «Αδέρφια, πεθαίνουμε και για τη δική σας ευτυχία».

Αναγκάστηκα να γράψω αυτό το σημείωμα με αφορμή κάποια εκπομπή με αγόρια και κορίτσια 15-16 ετών, που μιλούσαν στο ίδιο ακριβώς μοτίβο, λες και κάποια αόρατη δύναμη να είχε κατευθύνει την οργή, το μίσος και την σκέψη τους μόνο προς ένα στόχο. Και μάλιστα σε μια εποχή πολύπλοκη, όπου ο κόσμος έχει μικρύνει και το έξω μπερδεύεται με το μέσα και γίνονται όλα ένα κουβάρι. Πώς θα φτάσουμε έτσι στην ΑΙΤΙΑ του Κακού; Και πώς, αν δεν γνωρίζουμε τις πραγματικές αιτίες της κρίσης, θα μπορέσουμε να βρούμε τις λύσεις που πρέπει;

Και για να γυρίσω στα τελευταία γεγονότα, ο βίαιος θάνατος ενός παιδιού αποτελεί μια μεγάλη τραγωδία. Πρώτα για τη μάνα του, τον πατέρα του, τα αδέλφια του αλλά και για όλους τους νέους και τις νέες, για όλους εμάς, για όλη την κοινωνία. Ο θύτης είναι ένας αστυνομικός. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι σημερινοί αστυνομικοί είναι θύτες. Κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν είναι αληθινό αλλά είναι και άδικο. Και μιλάει κάποιος που γνωρίζει πολύ καλά τι θα πει αστυνομία.

Γι’ αυτό θα πρέπει να αποφεύγουμε τις γενικεύσεις, γιατί έτσι οδηγούμε τους νέους σε λάθος δρόμο. Τους κρύβουμε το δάσος της πραγματικότητας με το δέντρο μιας εικονικής πραγματικότητας.

Θα ήθελα να μπορούσα να απευθυνθώ στους σημερινούς νέους και να τους πω: Κλείστε τα αυτιά σας στις γλοιώδεις κολακείες όσων προσπαθούν ουσιαστικά να εκτονώσουν την οργή και την ενέργειά σας σε ψεύτικους στόχους απομακρύνοντάς σας από τους πραγματικούς. «Αυτούς» εξυπηρετεί να τρώμε τις σάρκες μας στρεφόμενοι ο ένας κατά του άλλου. Ο στόχος όμως δεν είναι βέβαια αυτός που έχει το μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας και βγάζει από αυτό το ψωμί του, τα φάρμακά του, τη μόρφωση του παιδιού του, όπως οι δικοί σας γονείς. Στα Ιουλιανά, μια από τις πιο ταραγμένες εποχές της ιστορίας μας, η νεολαία κατέβαινε κατά δεκάδες χιλιάδες στους δρόμους και ποτέ δεν είχαμε την παραμικρή καταστροφή, αν και θρηνούσαμε δύο νεκρούς, τον Λαμπράκη και τον Πέτρουλα, που σκοτώθηκαν αγωνιζόμενοι για ένα καλύτερο αύριο. Περιφρουρούσαμε τον αγώνα μας και γ’ αυτό ποτέ δεν έγινε τίποτα, δεν αφήσαμε εμείς να γίνει τίποτα που να τον αμαυρώνει.

Και συγχρόνως η γενιά αυτή δημιουργούσε. Ίσως ποτέ άλλοτε στη νεότερη ιστορία μας δεν είχαμε τόσα έργα σε όλους τους τομείς, ποίηση, λογοτεχνία, μουσική, σε όλες τις τέχνες, που έγιναν όπλο του αγώνα της νεολαίας, από ανθρώπους νέους που αγωνιζόταν και δημιουργούσαν.

ΒΓΑΛΤΕ ΤΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΥΣ.

Μην τους επιτρέπετε να στιγματίζουν τον αγώνα σας. Τι θα πει «κουκούλα»; Ο πραγματικός αγωνιστής και επαναστάτης ούτε ντρέπεται ούτε φοβάται να δείξει το πρόσωπό του. Μην αφήνετε να σπιλώνουν τη μνήμη του Αλέξανδρου συνδέοντας το πρόσωπό του και το όνομά του με εικόνες φρίκης. Είναι σαν να τον σκοτώνουν για άλλη μια φορά.

ΑΝΟΙΞΤΕ ΔΡΟΜΟΥΣ.

Αντισταθείτε στα εύκολα που τόσο ύπουλα βάζουν μπροστά σας προσπαθώντας να σας ξεγελάσουν ότι είναι δήθεν δικές σας επιλογές. Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας και προχωρήστε μπροστά.

ΘΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ!

22/12/2008. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Uncategorized. Σχολιάστε.

από http://www.occupiedlondon.org

alexpage1
alexpage2

22/12/2008. γούστα και άλλα..., επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

κάτω από το υπέροχο φλεγόμενο πλαστικό έλατο…

//www.positi.blogspot.com

22/12/2008. Uncategorized. Σχολιάστε.

students riots (youtube)

να μάχη: αμίλητα και ακίνητα στρατιωτάκια εναντίον εφήβων με ανάρμοστη, παρεκκλίνουσα συμπεριφορά…
εδώ να γίνει ο τάφος της «δημοκρατίας» σας.
κακά, στραβά χριστούγεννα να έχετε, μπάτσοι στο επάγγελμα και στην ψυχή.

20/12/2008. επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

περί ΓΣΕΕ, αναδημοσίευση: πολύ γέλιο…

ΔΗΚΤΙΚΑ
Οι θλιβεροί

Μπροστά στη Βουλή το πανό της ΠΟΣΔΕΠ και μιας δράκας πανεπιστημιακών δασκάλων οι οποίοι αποφάσισαν να βρίσκονται στο πλευρό της νεολαίας δέχεται τις «πιέσεις» πολυάριθμων και πάνοπλων αστυνομικών.

Παραδίπλα μια ολιγάριθμη σύναξη συνδικαλιστών (;) της ΓΣΕΕ με τις ευλογίες της αστυνομίας και τη «διακριτική παρουσία» βουλευτών του ΠΑΣΟΚ άνοιγε ένα πανό που έγραφε «το κτίριο της ΓΣΕΕ είμαστε εμείς».

Τι ήθελαν να που άραγε: Σε ποιόν απευθύνονταν; Τι καταδίκαζαν;

Στα Προπύλαια χιλιάδες φοιτητές συντάχθηκαν για να τραγουδήσουν και να τραγουδηθούν μαζί με τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς.

Σε πείσμα των καιρών, με το πείσμα των αγώνων!

Λίγο πριν οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες αποφάσισαν μετρώντας «το είναι τους και το αντέχειν τους» να κηρυξουν την 9η Γενάρη, μέρα πανεκπαιδευτικής δράσης και ν΄ ανοίξουν την αυλαία του 2009, με αγώνες, όπως αρμόζει σε δασκάλους που δε λύγιασαν μπροστά στα υψωμένα όπλα.

Αλλά η ΓΣΕΕ! Τι τραγωδία! Ούτε μια λέξη για τα παιδιά μας, ούτε ένα λεπτό δράσης για έναν αντικοινωνικό προϋπολογισμό.

Ούτε ένα δράμι τσίπας από την -υποτίθεται- τριτοβάθμια οργάνωση των εργατών.

Ένας συνδικαλιστής του ΠΑΣΟΚ, ορμώμενος, πιστεύω, από καλές προθέσεις με ρώτησε γιατί δε συμπεριλαμβάνει το ταξικό ριζοσπαστικό κίνημα στους σχεδιασμούς του τη ΓΣΕΕ.

Αφού άλλωστε η επίθεση είναι ευρύτερη, βάθους και πλάτους. Θυμήθηκα τον Ναπολέοντα όταν ρώτησε τον Λαπλάς γιατί στο θαυμάσιο έργο του δεν υπάρχει ψήγμα για το θεό.

Και ο επιστήμονας απάντησε:

« Γιατί δε μου χρειάστηκε στις υποθέσεις μου».

Οι θλιβεροί, οσφυοκάμπτες, λεροί, υποταγμένοι συνδικαλιστές κοιτούν την κατάληψη του «ιστορικού κτιρίου».

Ας τους προσπεράσουμε! Δε λογαριάζουμε ούτε την παρουσία, ούτε την απουσία τους. Μας είναι αδιάφορη.

Άλλωστε τα μηδενικά έχουν αξία μόνον όταν μπαίνουν πίσω από τους αριθμούς.

Θ. Τσιριγώτης

εκπρόσωπος των Παρεμβάσεων-Συσπειρώσεων

Συσπειρώσεων Κινήσεων στο Δ.Σ της ΟΛΜΕ

20/12/2008. επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

«Ετσι χάσαμε έναν ακόμη νέο άνθρωπο»

«Ετσι χάσαμε έναν ακόμη νέο άνθρωπο»

Ανοιχτή επιστολή

Προς τα παιδιά και τους μαθητές μας!

Το ξέρουμε καλά πως δεν είστε συχνά παραλήπτες επιστολών. Πως τα μόνα ίσως γράμματα που έχετε δει, είναι οι στερεοτυπίες, που σας διδάσκουμε κονσέρβα στο σχολείο. Το ξέρουμε πως εσείς επικοινωνείτε με σύντομα μηνύματα, σε σύντομους χρόνους και με συντομογραφίες κωδίκων γιατί δεν σας περισσεύει χρόνος. Ο χρόνος σας είναι χαντακωμένος από παντού. Υστερα φροντίζουμε να σας το μάθουμε κι αυτό. Ο χρόνος είναι χρήμα.

Τώρα ο χρόνος σταμάτησε για ένα παιδί. Και δεν είναι ανταλλάξιμος πια, με τίποτα. Δεν είναι ούτε χρόνος ούτε χρήμα.

Είναι θάνατος. Αδικος και απροσδόκητος. Για ένα παιδί που, πριν προλάβει να ζήσει, έγινε στόχος των μαύρων κυνηγών της νιότης, που δεν χωράει σ’ αυτή τη χώρα.

Αυτοί που όπλισαν το χέρι του φονιά, περίμεναν πως κι αυτό θα το ξεπεράσουν μ’ ένα καλομαγειρεμένο δελτίο Τύπου: «όργανο της τάξης, αμυνόμενο…», «η σφαίρα εποστρακίστηκε…», ποντάροντας στο ότι όλοι, σ’ αυτόν τον τόπο που θάβει τα παιδιά του, έχουμε μεγάλο στομάχι, νυσταγμένο μυαλό κι ευνουχισμένα αισθήματα. Και επειδή γενικά έχουν μάθει να ποντάρουν σε μια ζαριά τις ζωές μας, τα όνειρά μας, τις προσδοκίες μας, πίστευαν ότι εύκολα και τώρα θα κερδίσουν.

Ομως η μνήμη είναι αθροιστική και κάποτε μπουκώνει. Πώς να χωρέσει τον Πέτρουλα και τον Διομήδη Κομνηνό, την Κανελλοπούλου και τον Κουμή, τον Τεμπονέρα και τον φτωχό τσιγγάνο που δεν έχει όνομα, τον απόκληρο μετανάστη, τον φοιτητή της ζαρντινιέρας, τον Παναγιώτη με τα πράσινα παπούτσια και τώρα τον Αλέξη.

Ολοι, δολοφονημένοι ή σακατεμένοι από το ίδιο φονικό χέρι. Αυτών που τους είπαν, είστε το κράτος και μπορείτε να ανοίγετε τα κεφάλια των παππούδων σας συνταξιούχων όταν διαμαρτύρονται, να σακατεύετε τους πατεράδες σας εργάτες όταν διαδηλώνουν, να χτυπάτε με σιδηρογροθιές τους δασκάλους των παιδιών σας, να ξεγυμνώνετε και να διαπομπεύετε μετανάστες και πρόσφυγες.

Η συλλογική μνήμη δεν άντεξε και βγήκε στους δρόμους, πίσω από σας που μια ζωή σάς βάφτιζαν υποκινούμενους.

Μια φάρα κουτοπόνηρων, που συνωμοσιολογεί ενάντια στα ίδια τα παιδιά της, δεν θα δει ποτέ τις αιτίες της δικής σας εξέγερσης. Ούτε μπορεί ούτε και θέλει. Ούτε και θα παραδεχτεί ποτέ πως το νεκρό κορμί του Αλέξη έγινε φιτίλι σε μια μπαρουταποθήκη που φρόντισαν συστηματικά να γεμίσουν με χίλιες αιτίες.

* Με ένα κακομοίρικο εκπαιδευτικό σύστημα που σας συνθλίβει σε γκρίζους τοίχους, με γκρίζα βιβλία και γκρίζες ιδέες.

* Με την οικονομική αιμορραγία της οικογένειάς σας, που παλεύει να ζήσει και κόβει από το φαΐ της για να ταΐσει τον μινώταυρο -τι ειρωνεία- της δωρεάν παιδείας.

* Με την απελπισία του άνεργου πατέρα που βιώνει την ανεργία ως προσωπική αποτυχία και κατάθλιψη.

* Με την απόγνωση των παππούδων που, αφού άφησαν το τομάρι τους στη δουλειά, αδυνατούν πια να επιβιώσουν με 400 ευρώ.

* Με μια κοινωνία βουτηγμένη στη σαπίλα της διαπλοκής, στη μίζα, την αρπαχτή και τις ιερές ανταλλαγές.

* Με μια μαύρη προοπτική που σας προορίζει για τη γενιά των 700 ευρώ, την ανασφάλιστη, τη γενιά που ενοικιάζεται, τη γενιά της μισής δουλειάς – μισής ζωής.

* Με εκατοντάδες κάμερες που καταγράφουν ποιος τολμά ακόμη να χαμογελά και ποιος βγάζει κοροϊδευτικά τη γλώσσα.

* Με μια τυφλή βία και καταστολή, που ανοίγει το κεφάλι όσων διαμαρτύρονται.

Αυτή είναι η καθημερινότητα που βιώνουν σήμερα οι νέοι. Αυτές είναι μερικές μόνο από τις αιτίες που γέμισαν τις καρδιές και το νου πριν ξεχυθούμε στους δρόμους στο μεγάλο θρήνο για τον Αλέξη, που ήταν μαζί και οργή…

Η ώρα του μεγάλου θυμού.

Αυτή τη φορά εμείς οι «υποκινούμενοι» και «υποκινητές» από τις ανάγες και τη συλλογική μνήμη.

Και απέναντι τα κράνη, οι προβοκάτορες, οι νεοφασίστες, τα κλομπ, τα όπλα και τα ασφυξιογόνα.

Και εντός Βουλής, νέες θλιβερές συνωμοσιολογίες.

Και στα στενά χωμένοι κάμποσοι Αγιάννηδες, ζωντανεμένοι από το μυθιστόρημα της πεντάρας. Αυτό το μικροπλιάτσικο προβλήθηκε δεόντως. Αλλά το μεγάλο πλιάτσικο είναι των τραπεζιτών, των ρασοφόρων και των αστών πολιτικών. Τα μεγάλα πλιάτσικα γίνονται πάντα στα μουλωχτά.

Και σε δικηγορικά γραφεία τώρα κατασκευάζονται φάκελοι, για αποκλίνουσες συμπεριφορές, αποβολές και μεμπτή διαγωγή, για να σκοτώσουν για δεύτερη φορά ένα παιδί και να αποδείξουν πως η πλειοψηφία των παιδιών δεν αξίζει να ζει.

Ετσι χάσαμε ακόμη έναν νέο άνθρωπο. Ενα μαθητή όλων των σχολείων κι ένα παιδί όλων των μανάδων.

Ετσι κηδέψαμε τον Αλέξη με δάκρυα διπλά από την οδύνη, τον θυμό και τα δακρυγόνα.

Ομως εμείς δεν θάψαμε την απόφασή μας να κρατηθούμε όρθιοι και να αγωνιστούμε μαζί σας για μια κοινωνία που θα σέβεται την ανθρώπινη ζωή και την αξιοπρέπεια, ένα σχολείο που να χωράει όλα τα παιδιά του κόσμου, να κινητοποιεί το νου και να παρέχει τα εφόδια για μια δουλειά που δεν θα είναι σκλαβιά, έναν κόσμο που να σας επιτρέπει να ονειρεύεστε.

Νίνα Γεωργιάδου, Μαλάμω Βαρελά, Μαρίνα Μπογδάνου, Φωτεινή Πανοπούλου, Αγγελική Φατούρου, καθηγήτριες και μάνες

19/12/2008. επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

butelkami z benzyną

μετά τα μαθήματα ελληνικής για γαλλόφωνους του αιμόφιλου, η εκμάθηση της γλώσσας έγινε γιορτή…

Nowe zamieszki w Atenach:

kupujący uciekali w panice

Podczas pokojowego marszu w Atenach część protestujących oderwała się od pozostałych i zaatakowała policję oraz budynki w pobliżu parlamentu. Policjantów obrzucono butelkami z benzynąFot. YIORGOS KARAHALIS REUTERS

Podczas pokojowego marszu w Atenach część protestujących oderwała się od pozostałych i zaatakowała policję oraz budynki w pobliżu parlamentu. Policjantów obrzucono butelkami z benzynąFot. OLEG POPOV REUTERS

Podczas pokojowego marszu w Atenach część protestujących oderwała się od pozostałych i zaatakowała policję oraz budynki w pobliżu parlamentu. Policjantów obrzucono butelkami z benzyną

18/12/2008. γούστα και άλλα..., επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

άνθρωποι και ποντίκια

αναδημοσιεύω από «τα νέα». Ο τίτλος-σχόλιο, δικός μου…

ΜΟΡΑΤΟΡΙΟΥΜ στις διαδηλώσεις για τις επόμενες 20 ημέρες ώστε να αναθερμανθεί η κίνηση στη χριστουγεννιάτικη αγορά, ζήτησαν χθες ο δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης και εκπρόσωποι των εμπόρων και των βιοτεχνών που δραστηριοποιούνται στο κέντρο της πόλης.

Ο Ν. Κακλαμάνης είχε ευρεία σύσκεψη χθες το απόγευμα με εμπόρους, καταστηματάρχες και ξενοδόχους και συζήτησαν για πολλή ώρα τα σοβαρά προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί στην αγορά από τον φόβο του κόσμου να κατέβει στο κέντρο για να κάνει τα ψώνια του. Χαρακτηριστικό μάλιστα του κλίματος που επικρατεί, όπως ανέφερε έμπορος στα «ΝΕΑ», είναι ότι ορισμένα καταστήματα στο Κολωνάκι δέχονται τηλεφωνήματα από πελάτες να τους στείλουν παπούτσια ή ρούχα στο σπίτι με κούριερ(!) επειδή φοβούνται να κατέβουν στο κέντρο μήπως και γίνουν επεισόδια.

όταν αναδημοσίευσα για πλάκα το παραπάνω κειμενάκι, που δείχνει τον ανόητο φόβο κάποιων να κατέβουν στην πόλη, λες και πειράχτηκε έστω και ένας πολίτης από τους διαδηλωτές, δεν είχε κυκλοφορήσει ακόμη η είδηση για τον πυροβολισμό μαθητή έξω από το σχολείο του, στο Περιστέρι. Όμως, οι κύριοι που θα κάνουν τα ψώνια τους με κούριερ, τα παιδία τους δε θα τα στείλουν σχολείο; Μα, αυτοί δεν πρέπει να φοβούνται: οι παρακρατικοί πιστολέρο ξέρουν καλό σημάδι, στόχευσαν και πέτυχαν το γιό μέλους της ΔΟΕ…

Οπότε, ποντικάκια μου, μη σπέρνετε τον πανικό, να κάνετε τα ψώνια σας ήσυχοι, οι διαδηλωτές ποτέ δε σας πείραξαν και οι πιστολέρο σημαδεύουν άλλους.

Όσο είστε νομοταγείς, δεν κινδυνεύετε…

Το παιδί τη γλίτωσε, την έφαγε στον καρπό και είναι χειρουργείο εκτός κινδύνου για τη ζωή του. Προφανώς αυτή τη φορά δεν πηγαίνανε για φόνο, αλλά απλή τρομοκράτηση των εξεγερμένων μαθητών.

– και το δελτίο τύπου της δοε:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

με αφορμή τη νέα δολοφονική επίθεση εναντίον μαθητή

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. εκφράζει τον αποτροπιασμό του για τη νέα δολοφονική επίθεση, με πυροβόλο όπλο, εναντίον μαθητή, γιου του μέλους του Δ.Σ. της ΔΟΕ Παπλωματά Κώστα.

Η κυβέρνηση μπροστά στην ογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια και στις συνεχιζόμενες κινητοποιήσεις λαού και νεολαίας, οξύνει τον αυταρχισμό και την τρομοκρατία, οξύνει την καταστολή και τη βία.

Η εισβολή ενόπλου στο Παλαιό Δημαρχείο Χαλανδρίου, οι επιθέσεις σε εκπαιδευτικούς που μιλούν στους μαθητές τους για τη δολοφονία του Αλ. Γρηγορόπουλου, τα σκισίματα αφισών στα σχολεία, τα απειλητικά τηλεφωνήματα σε μέλη Συλλόγων Π.Ε. που διοργανώνουν τοπικές κινητοποιήσεις, και η νέα δολοφονική επίθεση εναντίον μαθητή δείχνουν ότι ενεργοποιούνται παρακρατικοί μηχανισμοί για να σταματήσουν τους αγώνες. Δυστυχώς, διαμορφώνεται αντίστοιχο κλίμα με αυτό που οδήγησε στη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα.

Το Δ.Σ. της ΔΟΕ εκφράζει τη συμπαράστασή του στο συνάδελφό μας και την οικογένειά του. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι δεν αρκούν μόνο οι καταγγελίες. Χρειάζονται μαζικοί αγώνες και παλλαϊκός ξεσηκωμός. Σε αυτό τον αγώνα οι εκπαιδευτικοί πρέπει να είναι παρόντες.

Από τη Δ.Ο.Ε.

18/12/2008. Ετικέτες: , , , , , , . επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

αντιπληροφόρηση!

αναδημοσίευση από τον babylonmedia

ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ : Παρέμβαση στην ΕΡΤ κατα τη διάρκεια του Δελτίου των 15.00

Παρέμβαση στη ΝΕΤ … μόλις πριν λίγο , κατά τη διάρκεια του δελτίου ειδήσεων των 15.00, εκεί που είχε την ομιλία του Πρωθυπουργού στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ ξαφνικά εμφανίστηκε εικόνα με κόσμο που κρατούσε πανό με τα σύνθηματα “ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΚΟΙΤΑΤΕ ΒΓΕΙΤΕ ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ” και ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ .

Η ανακοίνωση των καταληψιών

Η δράση μας είναι αποτέλεσμα μίας συσσωρευμένης πίεσης που λεηλατεί τις ζωές μας και όχι μόνο μία συγκινησιακή έκρηξη με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από την αστυνομία. Είμαστε μία ακόμη συλλογικότητα, κομμάτι της εξέγερσης που συμβαίνει.

Ενάντια στην εξημέρωση από τα ΜΜΕ, προβαίνουμε σε παρέμβαση-παρεμβολή στη ροή του προγράμματος της ΕΡΤ.

Θεωρούμε ότι τα ΜΜΕ συστηματικά καλλιεργούν το φόβο. Αντί να ενημερώνουν παραπληροφορούν. Παρουσιάζουν μια πολύμορφη εξέγερση σαν τυφλή εκτόνωση. Εξηγούν την κοινωνική έκρηξη με όρους ποινικούς και όχι πολιτικούς. Αποκρύπτουν επιλεκτικά τα πραγματικά γεγονότα. Προβάλλουν μία εξέγερση σαν ένα ακόμη θέαμα που πρέπει απλά να παρακολουθούμε μέχρι να αρχίσει το επόμενο σήριαλ. Τα ΜΜΕ μετατρέπονται καθημερινά σε μέσα καταστολής της ελεύθερης και δημιουργικής σκέψης.

Να αυτοοργανωθούμε.

Καμία αυθεντία δεν μπορεί να προσφέρει λύσεις στα προβλήματά μας. Χρειάζεται να συναντηθούμε με άλλους ανθρώπους. Να μετατρέψουμε τους δημόσιους χώρους – τους δρόμους, τις πλατείες, τα πάρκα, τις σχολές -σε χώρους αδιαμεσολάβητης έκφρασης. Να βρεθούμε πρόσωπο με πρόσωπο για να συνδιαμορφώσουμε τον λόγο και τις δράσεις μας.

Να μην φοβηθούμε, να κλείσουμε τις τηλεοράσεις, να βγούμε από τα σπίτια μας, να συνεχίσουμε να διεκδικούμε, να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας.

Καταγγέλλουμε την αστυνομική βία – Αμεση αποφυλάκιση των συλληφθέντων διαδηλωτών. Για την ανθρώπινη χειραφέτηση και την ελευθερία

ΟΙ δηλώσεις του προέδρου της ΕΡΤ σχετικά με την παρέμβαση:


“Πρόκειται για επεισόδιο που ξεπερνά οποιοδήποτε όριο και ανοχή της δημοκρατίας. Δεν ήρθαν οργανωμένα με κάποια κοινωνική εκπροσώπηση και δεν μπήκαν στην πύλη να πούνε τι θέλουν. Μπήκαν ως φιλοξενούμενοι στην ΕΡΤ και ήρθαν σε μικρές ομάδες. Στην συνέχεια είχαν σχέδιο και συγκεντρώθηκαν στις 3 ενώ ήταν σκορπισμένοι μέσα στο studio και στο κοντρόλ. Δεν έγινε κατάληψη αλλά εισβολή. Ήρθαν στις 3 να μου πούνε ότι είναι άνθρωποι του πνεύματος για να μου πούνε πως κάνουν τα άλλα κανάλια την μετάδοση των γεγονότων. Δια της βιας και με ύπουλο και μεθοδευμένο τρόπο έσπρωξαν τον καμεραμάν και με εμπόδισαν και με έσπρωξαν. Ήθελαν 5 λεπτά να κάνουν ότι έκαναν. Κινήθηκα να διασφαλίσω την κανονική ροή και τα καταφέραμε με 20 δευτερόλεπτα που βγήκε στον αέρα. Μου έδωσαν ένα ανυπόγραφο κείμενο και δεν το διαβάζω. Δεν επιτρέπεται να υπάρχουν ομάδες με μεθοδευμένη στόχευση. Υπήρχαν μέτρα από το πρωί γιατί δεν θέλαμε να το πιστέψουμε. Είχαμε φέρει ανθρώπους σεκιούριτι από τις 6 το πρωί μέχρι τις 2 το μεσημέρι”.

Ο Παναγόπουλος καταγγέλει το περιστατικό, επειδή ο κόσμος δεν ήρθε οργανωμένα με κάποια κοινωνική εκπροσώπηση.

Ο Πρετεντέρης το καλοκαίρι του 2006 καταδίκαζε τους εκπρόσωπους από το συντονιστικό των καταλήψεων των φοιτητών, που αριθμούσε χιλιάδες μέλη, επειδή δεν ήταν εκλεγμένα μέλη διοικητικών συμβουλίων φοιτητικών συλλόγων.

Οι καταγγελίες των διαφόρων κυβερνητικών εκπροσώπων ότι όλες οι κινητοποιήσεις, μέχρι και τα μπάχαλα, είναι καθοδηγούμενες από κομματικούς μηχανισμούς και οργανώσεις (π.χ. ΣΥΡΡΙΖΑ), δεν είναι τίποτα άλλο από… απόπειρες εφαρμογής της «αυτοεκπληρούμενης προφητείας», στην πολιτική! Γιατί δεν τολμούν να σκεφτούν ότι ο κόσμος λειτουργεί αυθόρμητα και αυτόνομα.

Οι άνθρωποι της εξουσίας δεν είναι χαζοί, ούτε αγνοούν τον Καστοριάδη, επειδή δεν τον αναφέρουν ποτέ. Ξέρουν πολύ καλά ότι ο μεγάλος τους φόβος είναι η αυτοοργάνωση και η συλλογική αυτονομία, φόβος μεγαλύτερος από τις μολότοφ και τα «σπασμένα μαγαζιά»…

17/12/2008. επίκαιρα-τραγελαφικά, Uncategorized. Σχολιάστε.

Toruń: Banery solidarnościowe

αλληλεγγύη από το βορρά…

αλληλεγγύη

αλληλεγγύη

17/12/2008. επίκαιρα-τραγελαφικά, Uncategorized. Σχολιάστε.

…και παραφράζοντας τον Νικόλα των Εξαρχείων…

τα δεκαεξάχρονα

κι αν εξευμενείς,

με μπουκάλες και στουπιά

θα στη φέέέέέέέρουνε…

βρε αλλού τα κακαρίσματα

κι αλλού γεννάν οι κόόόόόόόόόότες…

16/12/2008. επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

Αλέξης Κούγιας, ή αλλιώς «σκυλιά, φάγατε λάθος Αλέξη»

15/12/2008

«Έχουν λευκό ποινικό μητρώο»


Την αποφυλάκιση των δύο ειδικών φρουρών θα ζητήσει ο συνήγορός τους

Αίτηση για άρση της προφυλάκισης των δύο ειδικών φρουρών που κατηγορούνται για τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου θα καταθέσει ο συνήγορος τους Αλέξης Κούγιας, με το αιτιολογικό ότι δεν συντρέχει λόγος να παραμένουν προφυλακισμένοι.

Ο κ. Κούγιας αναφέρει στην αίτηση πως οι δύο ειδικοί φρουροί έχουν λευκό ποινικό μητρώο και δεν είναι ύποπτοι για διαφυγή στο εξωτερικό.

Newsroom ΔΟΛ

έτσι! έτσι! ακριβώς!

λευκό ποινικό μητρώο και δεν είναι ύποπτοι διαφυγής (το τελευταίο ποιος το ορίζει; η μπατσική τους ιδιότητα, ή ο λόγος της τιμής του κούγια;)

το ότι είναι κατηγορούμενοι για εν ψυχρώ δολοφονία ενός ανθρώπου, είναι λεπτομέρεια.

το ότι στην «απολογία» του ο δολοφόνος δε φάινεται να έχει μετανοήσει καθόλου, είναι λεπτομέρεια.

η επιχειρηματολογία του δικηγόρου είναι προσβολή στη μνήμη ενός άδικα δολοφονημένου νέου ανθρώπου.

οι προκλητικές του δηλώσεις για «παρεξήγηση» και το αμίμητο «η δικαιοσύνη θα αποφασίσει αν το παιδί έπρεπε να πεθάνει» (!!!) αποτελούν ηθική αυτουργία για τις επόμενες ατιμώρητες τρομοκρατικές ενέργειες των ειδικών πιστολέρο και των άλλων «λειτουργών» του κράτους στα επόμενα χρόνια.

Όπως και η απόφαση του «δικαστηρίου» για τους τραμπούκους-ζαρτινιέρες, έτσι και εδώ, η «δικαιοσύνη» δεν είναι παρά προέκταση του παρακράτους που τρομοκρατεί και δολοφονεί.

θα δούμε όπως και παλιότερα στην περίπτωση Μελίστα-Λυκουρέζου, το τρίο Δικαστής-Ποινικολόγος-Μπάτσος να θριαμβεύει, παγιώνοντας την ατιμωρησία των εγκληματιών μπάτσων.

όμως, κατά τα άλλα, η οργή του κόσμου θα έπρεπε να έχει κοπάσει…

τίποτα δεν τέλειωσε, όλα τώρα αρχίζουν.

15/12/2008. επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

ενημέρωση… ή εξημέρωση (του τέρατος)

…ένα ακόμη πρόβλημα των ημερών (και όχι μόνο!), που είναι μάλιστα από τα σημαντικότερα, είναι αυτό της ενημέρωσης. Από ποιους και με ποιο σκοπό; Στο δίκτυο, στα τηλεοπτικά και στις εφημερίδες, η συσσώρευση της πληροφορίας είναι τέτοια, που μόνο αποτέλεσμα μπορεί να είναι ο… πονοκέφαλος! Τι αλήθειες, αλήθεια, μπορεί να αξιώνει να ακούσει κανείς από το στόμα της όλγας που τρέμει ή του πρετεντέρη; Ή από τον κυβερνητικό τους εκπρόσωπο, τη φωνή του επίσημου και εκλεγμένου κράτους που «μεμονωμένα» υποκλέπτει συνομιλίες, αρπάζει δημόσιες περιουσίες, δωροδοκεί, καταστρέφει κοινωνικό έργο δεκαετιών, τρομοκρατεί τους πολίτες και τελικά -μεμονωμένα, πάντα- δολοφονεί παιδιά;

μια λύση που θα μπορούσε να προτείνει κανείς, είναι να διαβάζουμε ασχολίαστες ειδήσεις, π.χ. από το ΑΠΕ. Και μετά να σκεφτόμαστε, να σκεφτόμαστε πολύ. Όμως, το ΑΠΕ δε μεταδίδει τα πάντα: σίγουρα εκεί θα βρούμε τα αστυνομικά δελτία, όπως εξάγονται από τους επικοινωνιακούς της αστυνομίας. Το τι διάθεση έχει η αστυνομία να είναι δίκαιη και να παρέχει αληθή πληροφόρηση, το αφήνω βέβαια ασχολίαστο. Μπορούμε όμως να βγάζουμε συμπεράσματα και από εκεί, όταν δηλαδή αναγκάζονται να αποκαλύψουν αλήθειες, ή να αποκαλύψουν μισές αλήθειες, για να σκεπάσουν τεχνιέντως τις άλλες μισές.

επίσης, τα πρωτότυπα κείμενα των εμπλεκομένων, δίνουν την πιο ουσιαστική πληροφόρηση. Για παράδειγμα, η ίδια η «απολογία» (το «απολογία» σε εισαγωγικά, αφού ο δολοφόνος δεν απολογείται: ούτε για μια στιγμή δε ζητάει συγγνώμη!) του ειδικού εκτελεστή που ξύπνησε πριν μια βδομάδα την κοινή γνώμη και πυροδότησε ένα κοινωνικό κίνημα. Στην «απολογία» αυτή, φαίνεται καθαρά ότι έχουμε να κάνουμε με έναν επικίνδυνο παρανοϊκό, που θεωρεί ότι πρέπει να εκτελούνται όσοι κυκλοφορούν στην περιοχή των εξαρχείων χωρίς να είναι κάτοικοι! Εάν είστε κάτοικος Αθηνών, αναλογιστείτε πόσο επικίνδυνες υπήρξαν οι βραδιές που βολτάρατε προς την πλατεία ή σε κανένα… θερινό της περιοχής!! Το σημαντικότερο όμως είναι η τεράστια αντίφαση στα λεγόμενά του: Από τη μια ναι ρε, τον σκότωσα γιατί είχε παρεκκλίνουσα και ανάρμοστη για έφηβο συμπεριφορά, από την άλλη, δεν πυροβόλησα αυτόν, αλλά στον αέρα. Έχουμε όμως και την κατάθεση του φίλου του Αλέξη, που λέει καθαρά ότι και οι δύο ειδικοί εκτελεστές σημάδεψαν προς το μέρος των παιδιών και μάλιστα ο ένας κρατούσε το όπλο και με τα δύο χέρια. Επιλογή του κάθενός να πιστέψει όποιον θέλει. Αν θέλετε δηλαδή να θεωρείτε ότι τίποτα δε συνέβη και ήταν μία… παρεξήγηση, δικαίωμά σας. Μην παραπονιέστε όμως μετά για τις επιπτώσεις της κοινωνικής οργής!

μεμονωμένο περιστατικό και η χθεσινή βία στην πορεία στην Αθήνα. Τόσο μεμονωμένο, που κανείς δεν ασχολήθηκε, έλα μωρέ τώρα, αυτά γίνονται κάθε μέρα, τους μάθαμε τώρα: Τους συνηθίσαμε. Όπως θα έλεγε ο Μάνος Χατζιδάκις, αλίμονο στην κοινωνία που θα συνηθίσει στο πρόσωπο του τέρατος. Το συνηθίσαμε, το ανεχόμαστε και το βαφτίσαμε ειδικό φρουρό μας. Να μας προστατεύει από τα νειάτα μας και τη δημιουργικότητά μας.

Ακολουθεί κειμενάκι που βρήκα ως σχόλιο στο TVXS.gr:

Μια ενημέρωση για τα γεγονότα της χτεσινής αυθόρμητης πορείας, που ξεκίνησε από Εξάρχεια και κατευθύνθηκε προς Πειραιώς, μέσω Θησείου/ Γκαζιού. Ήταν μια ειρηνική πορεία -σε μεγάλο βαθμό εκτός από κάποιες φθορές σε ΑΤΜ και κάμερες παρακολούθησης- με στόχο την ενημέρωση και αφύπνιση νέων ανθρώπων, που διασκέδαζαν σε νυχτερινά μπαρ της περιοχής, μία βδομάδα μετά τη τραγική δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορούπουλου .
Ένα γεγονός που έγινε αλλά δεν προβλήθηκε αρκετά από τα μέσα είναι το εξής: Όταν η πορεία έφτανε στην Ομόνοια, περικυκλώθηκε από ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ. Στη συνέχεια τα ΜΑΤ απροκάλυπτα και ΧΩΡΙΣ ΑΦΟΡΜΗ προέβησαν σε προσαγωγές 50 περίπου διαδηλωτών, ασκώντας έντονη λεκτική και σωματική βία (ακόμα και σε κοπέλες). Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στα τοπικά αστυνομικά τμήματα και στη συνέχεια στη ΓΑΔΑ για εξακρίβωση στοιχείων, όπου μετά από πολλές ώρες αφέθησαν ελεύθεροι.

Για όσους έχουν ζήσει παρόμοια περιστατικά η είδηση δεν προκαλεί έκπληξη.
Η διαφορά είναι, αν προκαλεί αγανάκτηση ή όχι, όσες φορές κι αν την ακούσουμε…

15/12/2008. επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

κι άλλη αναδημοσίευση…

Τα σταφύλια της οργής


Toυ Νικου Δημου

Οταν, πριν από 23 χρόνια, ο αστυφύλακας Μελίστας είχε δολοφονήσει ένα 15χρονο «αναρχικό», τον Μιχάλη Καλτεζά (τελικά ο Μελίστας αθωώθηκε, εγκαινιάζοντας την παράδοση ατιμωρησίας που μας οδήγησε εδώ) είχα δημοσιεύσει στο «Βήμα» ένα κείμενο με τίτλο «Που με βία μετράει τη γη».

Στο κείμενο εκείνο (που συνέχισε την πορεία του σε βιβλία και στο Διαδίκτυο) είχα γράψει:

«Προσέξτε, προσέξτε καλά τους αναρχικούς. Είναι, το θερμόμετρο της κοινωνίας. Οταν αγανακτούν, σημαίνει πως η “νόμιμη” βία έχει ξεπεράσει τα όρια επιφυλακής».

Το κείμενο (ολόκληρο στην διεύθυνση http://www.ndimou.gr/articledisplay.asp?cat_parent=9&time_id=142&cat_id=16 ) έγινε πάλι τραγικά επίκαιρο. Η ιστορία επαναλαμβάνεται, όχι σαν φάρσα, όπως έγραψε ο Μαρξ, αλλά σαν χειρότερη τραγωδία.

Αυτή τη φορά δεν ξεσηκώθηκαν μόνον οι αναρχικοί, αλλά σχεδόν όλοι οι νέοι. Ο φόνος του Γρηγορόπουλου αποκάλυψε ένα καζάνι που έβραζε από καιρό και που καμία βαλβίδα διαφυγής δεν μπόρεσε να εκτονώσει. Αποτέλεσμα η έκρηξη.

Το κύριο χαρακτηριστικό αυτής της εξέγερσης ήταν η ΟΡΓΗ. Μια οργή κατά πάντων, έμψυχων και άψυχων. Συσσωρευμένη επιθετικότητα, αγανάκτηση, μανία, μίσος, σκύλιασμα τυφλό που εκτονώνονταν μόνο με καταστροφή.

Η αυθαίρετη και αυταρχική αστυνομική βία ήταν το ένα έναυσμα – η αφορμή. Η γενικότερη απογοήτευση των νέων από την κοινωνία της διαφθοράς, της αυθαιρεσίας, της συναλλαγής, της μίζας, του βολέματος, του συμβιβασμού, ήταν η κύρια αιτία.

Είδα νεαρό να κλοτσάει με πάθος ένα κάδο (μετά τον κατάκαψε) φωνάζοντας: «Να, ρε Εφραίμ!».

Πριν από 23 χρόνια είχα επισημάνει πόσο σημαντική είναι η παρουσία των αναρχικών, που μας θυμίζουν ότι σκοπός κάθε κοινωνίας είναι η ελαχιστοποίηση του ποσοστού ανελευθερίας. Εγραφα:

«Οι αναρχικοί είναι τα πιο ευαίσθητα μέλη της κοινωνίας μας. Οταν αντιδρούν έχουν πάντα κάποιο δίκιο. Οπως οι καλλιτέχνες σηματοδοτούν το αόρατο, έτσι και οι αναρχικοί διαμαρτύρονται για μορφές βίας που εμείς (στην αλλοτρίωσή μας) δεν τις βλέπουμε. Τις έχουμε συνηθίσει. Αλλά δεν παύουν να είναι αυθαίρετες και ίσως περιττές»

Και μην ακούσω για εγκληματικά στοιχεία και πλιατσικολόγους. Σίγουρα υπάρχουν κι αυτοί και επωφελούνται. Ηδη όμως τότε είχα γράψει:

«Προσοχή: Μίλησα για αναρχικούς – όχι για τρομοκράτες (ή προβοκάτορες !). Οποιος τους συγχέει, πάσχει από νοητική μυωπία. Διότι είναι πόλοι αντίθετοι».

Αυτός που ζητάει ελευθερία δεν επιλέγει ελεύθερα τη βία – έστω και σαν μέσο. Του επιβάλλεται. Η βία είναι τέκνο της ανάγκης και της οργής. Φέρνει μόνο νέα βία και καταπίεση – ποτέ αυτονομία.

Η διαφορά από τότε είναι ότι σήμερα η αντίδραση των λίγων, έγινε εξέγερση των πολλών. Δεν είναι στραβός ο γιαλός, εμείς στραβά αρμενίζουμε.

11/12/2008. επίκαιρα-τραγελαφικά. Σχολιάστε.

μεμονωμένα περιστάτικα: όλα τα μπατσοβιογραφικά μοιάζουν σατανικά!

αντιγράφω από τη φυλλάδα του λαού (τα νέα):

Από τη Μάνη
Στην Αστυνομία ο 37χρονος Κορκονέας, με καταγωγή από τη Μάνη, μπήκε το 1999 με την πρώτη φουρνιά των ειδικών φρουρών που δημιουργήθηκε, πραγματοποιώντας ένα παιδικό του όνειρο, όπως λένε άνθρωποι που τον γνωρίζουν. Το 2001 μετατέθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα των Εξαρχείων και από το 2003 έπαιρνε μέρος σε πεζές περιπολίες αλλά και σε επιχειρήσεις στην περιοχή. Η σωματική του διάπλαση, ο εκρηκτικός χαρακτήρας του αλλά και κάποια περιστατικά από τις επιχειρήσεις στις οποίες είχε λάβει μέρος του είχαν προσδώσει το παρατσούκλι «Ράμπο», κάτι που έδειχνε να απολαμβάνει. Το βράδυ του Σαββάτου οδηγούσε το περιπολικό και ήταν αυτός που προέτρεψε πιεστικά τον συνάδελφό του να βρουν «τα κωλόπαιδα που μας πέταξαν τα μπουκάλια στη Ναυαρίνου», όπως είπε χαρακτηριστικά.

09/12/2008. επίκαιρα-τραγελαφικά, Uncategorized. Σχολιάστε.

μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι

08/12/2008, από Ελευθεροτυπία

ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ Η ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ

Από τους Κουμή, Κανελλοπούλου και Καλτεζά στον 15χρονο μαθητή

Ο 15χρονος Αλέξανδρος Ανδρέας Γρηγορόπουλος, που έπεσε το βράδυ του Σαββάτου νεκρός στα Εξάρχεια από τα πυρά του ειδικού φρουρού, έρχεται να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο των πολιτών-θυμάτων της αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας.

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που αστυνομικοί «πιστολέρο» έχουν βαρέσει στο ψαχνό. Χαρακτηριστικό άλλωστε ότι τον Δεκέμβριο του 2003 μετά τη δολοφονία του Ηρ. Μαραγκάκη από άντρες του Τμήματος Αστυνομικών Επιχειρήσεων Ρεθύμνου, ο τότε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Διονύσης Γκούσκος, κατά τη διάρκεια συζήτησης σχετικής ερώτησής του στο Κοινοβούλιο, ανέφερε: «Φοβούμαστε ότι το επεισόδιο αυτό δεν είναι ούτε μεμονωμένο ούτε τυχαίο ούτε έγινε από λάθος. Για πολλοστή φορά αστυνομικοί πυροβολούν από πίσω σε πολύ μικρή απόσταση άοπλο νεαρό…» και επισήμανε σε άλλο σημείο: «Εχουμε εβδομήντα νεκρούς την τελευταία περίπου δεκαετία (σ.σ. 1993-2003)». Ενδεικτική, χωρίς να είναι πλήρης, η καταγραφή που ακολουθεί:

* Τον Νοέμβριο του 1980 δολοφονούνται από αστυνομικούς των ΜΑΤ κατά τη διάρκεια της πορείας για την επέτειο του Πολυτεχνείου η νεαρή εργάτρια Σταματίνα Κανελλοπούλου και ο 26χρονος Ιάκωβος Κουμής. Απομονώνουν την πρώτη στη βιτρίνα, στη γωνία Βουκουρεστίου και Πανεπιστημίου, και την χτυπούν με κλομπ αλύπητα -σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής. Με κλομπ συνέτριψαν το κρανίο του Κουμή.

* Τον Αύγουστο του 1985 ο αστυνομικός Νίκος Σταθόπουλος πυροβολεί και σκοτώνει την Αμερικανίδα Κάθριν Τζον Μπουλ, 22 χρόνων, μετά την άρνηση της τελευταίας να γίνει έλεγχος στο αυτοκίνητό της.

* Τον Νοέμβριο του 1985 λίγες ώρες μετά την πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου πέφτει νεκρός στη Στουρνάρη από σφαίρα του αστυνομικού Αθ. Μελίστα ο 15χρονος Μιχάλης Καλτεζάς.

* Τον Φεβρουάριο του 1986 ο 17χρονος Μανώλης Κανδανολέων, που επέβαινε σε κλεμμένο αυτοκίνητο, πυροβολήθηκε στο κεφάλι από τρεις αστυνομικούς.

* Τον Μάρτιο του 1990 στην Πρέβεζα ο αστυφύλακας Γρηγόρης Σπυράκος πυροβόλησε και σκότωσε τον 15χρονο μαθητή Δημήτρη Κίκερη. Το θύμα ήταν παγιδευμένο στην τουαλέτα «βιντεάδικου», που λίγο πριν είχε επιχειρήσει να διαρρήξει.

* Τον Απρίλιο του 1993 ο αρχιφύλακας Ηλίας Σταματόπουλος σκότωσε εν ψυχρώ τον 25άχρονο σερβιτόρο Γιάννη Τζίτζη σε μπαρ.

* Τον Ιανουάριο του 1994 ο αστυνομικός Ευάγγελος Λαγογιάννης σκοτώνει με 4 σφαίρες τον 28χρονο μουσικό Θοδωρή Γιάκα, επειδή αρνήθηκε να σταματήσει σε εξακρίβωση στοιχείων.

* Τον Ιανουάριο του 1996 σε αστυνομική επιχείρηση-σκούπα κατά Αλβανών στη Σκάλα Ωρωπού ο αστυνομικός Διονύσης Καρακάιδος σκοτώνει έναν Αλβανό.

* Τον Ιούνιο του 1996 ο αγροφύλακας Αθ. Μάτος σκοτώνει τον 20χρονο Φαντίλ Ναμπούζι για δύο καρπούζια που πήγε ο τελευταίος να κλέψει.

* Τον Νοέμβριο του 1996 σε «επιχείρηση» της Αστυνομίας έξω από τη Λιβαδειά για τον εντοπισμό φυγόδικου ο αστυφύλακας Δημήτρης Τρίμης πυροβόλησε σχεδόν εξ επαφής και σκότωσε τον 45χρονο Τσιγγάνο Τάσο Μουράτη μπροστά στα μάτια ενός από τα τρία παιδιά του.

* Τον Αύγουστο του 1998 στον Πειραιά ο ανθυπαστυνόμος Δημήτρης Τσαγκράκος πυροβόλησε και σκότωσε τον 26χρονο Ηλία Μέξη έξω από το τμήμα Μεταγωγών επειδή δεν σταμάτησε σε σήμα του για έλεγχο.

* Τον Οκτώβριο του 1998 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης ο ανθυπαστυνόμος Κυριάκος Βαντούλης σκότωσε τον 17χρονο Γιουγκοσλάβο μαθητή Μάρκο Μπουλάτοβιτς, ο οποίος επισκεπτόταν με συμμαθητές του την Ελλάδα.

* Τον Φεβρουάριο του 2000 στη Λούτσα ο υπαστυνόμος Θοδωρής Χαλουλάκος πυροβολεί αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν τέσσερις νέοι, επειδή όπως είπε «τους θεώρησε ύποπτους για διακίνηση ναρκωτικών». Η σφαίρα καρφώθηκε στη σπονδυλική στήλη του 18χρονου μαθητή Σωτήρη Κατσιώτη και τον άφησε παράλυτο.

* Τον Μάρτιο του 2000 στην Ανω Πόλη Θεσσαλονίκης ο 18χρονος ομογενής από την πρώην ΕΣΣΔ Νικόλαος Λεωνίδης έπεσε νεκρός από τα πυρά του αστυνομικού Γιώργου Ατματζίδη, γιατί δεν σταμάτησε σε σήμα για έλεγχο.

* Τον Οκτώβριο του 2001 στο Ζεφύρι ο αστυφύλακας της Αμεσης Δράσης Γ. Τυλιανάκης πυροβόλησε στο κεφάλι τον αθίγγανο Μαρίνο Χριστόπουλο, 21 ετών, επειδή δεν σταμάτησε σε μπλόκο.

* Τον Νοέμβριο του 2001 στην πλατεία Αμερικής ο αστυφύλακας Γιάννης Ριζόπουλος πυροβόλησε στο κεφάλι τον 20χρονο Αλβανό Σεντγκάκ Σελνίκου μέσα σε καφετέρια, όταν απείλησε με μαχαίρι τον ίδιον και άλλους τέσσερις συναδέλφους του που είχαν ήδη προτεταμένα τα όπλα τους.

* Τον Δεκέμβριο του 2003 ο 22χρονος Ηρακλής Μαραγκάκης πυροβολείται στο κεφάλι από άνδρες του Τμήματος Αστυνομικών Επιχειρήσεων Ρεθύμνου, γιατί το αυτοκίνητο που επέβαινε μαζί με δυο άλλους νεαρούς δεν σταμάτησε για έλεγχο. Μ.Δ.

09/12/2008. επίκαιρα-τραγελαφικά, Uncategorized. Σχολιάστε.