σύγχρονη αισθητική, ή μια αέναη ανακύκλωση ψευδοδιλλημάτων

το παρακάτω κειμενάκι γράφτηκε πριν διαβάσω κάποια πραγματάκια που με βοήθησαν να τα δω ‘ολα αυτά λίγο πιο καθαρά. Τα όσα λέγονται εδώ και τα φαιδρότατα και μισά σχόλια που ακολούθησαν ενέπνευσαν άλλα κειμενάκια, που βρίσκονται εδώ κι εδώ κι εδώ.

Επίσης το παρατεταμένο 4:33 αυτής της περιόδου δε θα μπορούσε να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα της εξευμενίσεως, γιατί τότε το σχήμα θα θύμιζε πολύ ντεμοντέ θεωρήσεις ως προς τη δραματουργία.

Outstanding Quotations:

«άσε, αυτός γράφει με νότες« : βγαλμένο από το στόμα αποτυχημένου παραλίγο-τραγουδοποιού! (ονόματα δε λέμε)…

«στην εποχή μας δε γίνεται να γράφεις αλλιώς! Αν πας να κάνεις οτιδήποτε άλλο, απλά δεν υπάρχεις!« : (οι λεγόμενοι αβανγαρδισταί, πρωτοπόροι και της ελευθερίας έκφρασης εκτός των άλλων, όπως φαίνεται…)

και το κορυφαίο:

«για την κατανόηση του βίντεο αυτού, απαιτείται από τους θεατες η σχετική ηλικιακή και αισθητική ωριμότητα» (εδώ σηκώνει πολύ σχολιασμό, παρακαλώ βλ. παρακάτω!)

Ε, ρε προβλήματα που έχει ο κόσμος…

Αιώνες σκέψης και προβληματισμού έχουν προηγηθεί της εποχής μας. «Όλα μας τά ‘παν οι σοφοί…» και θα περίμενε κανείς ότι κάποια βασικά ζητήματα της αισθητικής αλλά επίσης -και κυρίως- της εκφραστικής ελευθερίας θα είχαν βρει τη λύση τους.

Πριν ακόμη αρχίσω να γράφω, δέχομαι στυγνή επίθεση από το καταραμένο πίσω μέρος του κεφαλιού μου: «τι λες ρε μεγάλε, δηλαδή ποιο πρόβλημα της ανθρωπότητας έχει λυθεί, για να λυθούν και τα της τέχνης;»

Δε μπορώ παρά να συμφωνήσω με την ενοχλητική μου συνείδηση. Ναι, είναι πολυτέλεια να μιλάμε για τέχνη όταν άνθρωποι στερούνται στοιχειώδη δικαιώματα.

Όμως, μέσα στα άλλα παράδοξα, υπάρχει και αυτό: Η δίψα για τέχνη, όπως αυτή αποτυπώνεται στα πρόσωπα σκελετωμένων μελλοθάνατων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ναζί (βλ. π.χ. την ιστορία της δημιουργίας του «κουαρτέτου για το τέλος του κόσμου»), πλάι στην απολιθωμένη αντι-κουλτούρα χορτάτων κιτς κοινωνιών. Ας θεωρηθεί λοιπόν αυτονόητο για τους αναγνώστες ότι ο γράφων θεωρεί ότι η τέχνη απέχει πολύ από το να είναι είδος πολυτελείας, όπως προσπαθούν να μας πείσουν τα υπουργεία μας. Και επιστρέφω εκεί από όπου ξεκίνησα.

Ρωτάω: Δε θά ‘πρεπε πια να λέμε με σιγουριά ότι μετά από τόσες αναλύσεις του γούστου και της λειτουργίας της φαντασίας, μετά από τόσες αισθητικές θεωρίες και καθορισμούς του τι είναι κιτς και τι όχι, μετά από τις τόσες κόντρες των φιλοσόφων αλλά κυρίως, μετά από τις τόσες αντιφάσεις τους, μετά από την κατάρρευση δηλαδή οποιασδήποτε προσπάθειας θεμελίωσης μιας κεντρικής «υψηλής» αισθητικής αρχής, δε θά ‘πρεπε, ρωτάω, πια, να λέμε ότι φτάσαμε στην πόρτα της ελευθερίας, ήτοι, γούστο μου καπέλο μου η άποψή μου για την τέχνη ή για τη ζωή, δε δίνω λογαριασμό σε κανέναν; Δε θά ‘πρεπε πια να λέμε ότι δεν υπάρχει περιορισμός στην τέχνη, αφού, όπως αρέσκονται να λένε και οι πιο φασιστοειδείς από τους αβανγαρδιστάς, «όλα επιτρέπονται;»

Κι όμως! Πόσο λίγα επιτρέπονται, αλήθεια! Και πόσο έντονη είναι η επίδραση των διαφόρων μοντέρνων ιεροεξεταστών στα κεφάλια μας! Πόσο δύσκολο είναι να απαλλαγούμε από αυτούς, όταν δε χάνουν ευκαιρία να ξεράσουν τις καυστικές τους μοντέρνες θεωρήσεις, δηλαδή τα κουτάκια που κατασκεύασαν με διπλό σκοπό: να χώσουν μέσα ότι πιο αγνό μας απομένει, κι ύστερα να μπούν κι οι ίδιοι μεσα και να κλείσουν το καπάκι.

Κάποιος θα μπορούσε τώρα να αναρωτηθεί, σε ποιανού πλανήτη την τέχνη αναφέρομαι. Κι όμως κύριοι, μιλάω για πράγματα σε όλους σας οικεία!

Πόσες φορές ακούσατε τη λέξη naive να αναφέρεται σε έργα τέχνης; Πόσες φορές την ξεστομίσατε ο ίδιος; Πόση αλήθεια μπορεί να περιέχει η κρίση ενός έργου με την πρώτη ματιά ή την πρώτη ακρόαση, ώστε να δικαιολογείται οποιοσδήποτε να αποφαίνεται ότι ένα έργο στερείται πνευματικότητας; Ελάτε τώρα, παραδεχτείτε το: πολύ συχνά έχετε πέσει στην παγίδα, όπως και όλοι μας: κάτι που δε σας φάνηκε πολύπλοκο, κάτι που δε σας «ψάρωσε», το βαφτίσατε naive και ξεμπερδέψατε μια και καλή!

Πόσες φορές ανεχτήκατε μια μέτρια συναυλία μιας μέτριας ορχήστρας που αποτελούνταν από εξαιρετικούς πλην βαριεστημένους μουσικούς, μόνο και μόνο επειδή παίζανε -μετρίως, βέβαια!- για χιλιοστή φορά την τάδε συμφωνία του Μπετόβεν; Τι σας κάνει τόση πια εντύπωση στην 9η, το naive θεματάκι του τελευταίου μέρους, η αριστουργηματική σκέψη του Ludwig ή η φήμη της; Την ακούσατε ποτέ ολόκληρη; Τα λιγότερο γνωστά κουαρτέτα του ιδίου, και ειδικά τα τελευταία, τι σας λένε; Είναι μήπως τόσο ασήμαντα, όσο είναι άσημα; Με λίγα λόγια, τα γενναία βήματα του Ludwig, που πάτησε πρώτος (ή έστω, από τους πρώτους) με θάρρος μέσα στα χωράφια της ασχήμιας για να θερίσει συμπαγή μουσικά νοήματα, δε μας δίδαξαν τίποτα;

Ένα απλό πραγματάκι θα έπρεπε να έχουμε σαν αρχή, τη μόνη αρχή που θα μπορούσε να είναι αποδεκτή από όλους και χρήσιμη σε όλους: Την ετοιμότητα ανά πάσα στιγμή να διατηρούμε την αισθητική μας αυτονομία. Τα αντανακλαστικά εκείνα που θα μας επέτρεπαν να λέμε, όχι, δε γουστάρω το Μπετόβεν, ή το Μπουλέζ, ή το ανόητο αηδιαστικό βιντεάκι του πρωτοπόρου φίλου σου, κύριε τάδε. Αντ’αυτών, βρισκόμαστε παγιδευμένοι ανάμεσα στους νοσταλγούς του παρελθόντος και στους λαμπαδάριους της αισθητικής ωριμότητας, που θα μας διδάξουν ποιο είναι το ωραίο και αν δε συμφωνούμε, θα μείνουμε για πάντα… αισθητικά ανώριμοι! Καλά που δε μας στερούν και τα πολιτικά μας δικαιώματα δηλδή, που αν μπορούσαν θα το έκαναν!

Δε λέω πως δε βλέπω τα ιδιαίτερα ψυχολογικά κίνητρα της μονομανίας τους. Δε λέω πως δε βλέπω ακόμη, τα θετικά στοιχεία της αγωνίας τους. Μα μέχρι εκεί. Θα πρέπει σε ένα πράγμα να είμαστε αδίστακτοι: στον πόλεμο ενάντια σε όλους αυτούς που προσπαθούν να χειραγωγήσουν την αισθητική μας. Είτε αυτοί προέρχονται από το στρατόπεδο των νοσταλγών, είτε από το στρατόπεδο των πρωτοπόρων. Και επίσης δε θα έβλαπτε, αν αντιμετωπίζαμε με ιδιαίτερη καχυποψία και τους δύο, όπως άλλωστε με μεγάλη καχυποψία πρέπει να αντιμετωπίζουμε οποιαδήποτε σημαία.

Θα επανέλθω, ώρα για ύπνο τώρα… Καληνύχτα.

Advertisements

14/11/2008. Ετικέτες: , , , . γούστα και άλλα....

13 Σχόλια

  1. Alexis Porfiriadis replied:

    Αγαπητέ Ι μια και τουλάχιστον σε ότι αφορά το video αναφέρεσαι σε εμένα, γνωρίζεις πολύ καλά ότι η συγκεκριμένη φράση χρησιμοποιήθηκε έτσι ώστε να είμαι νομικά καλυμμένος απέναντι σε οποιονδήποτε ακροατή των Δημητρίων θα θεωρούσε ότι το γυμνό του video τον προσβάλει. Οπότε έχεις κάθε δικαίωμα να μην σου αρέσει «το ανόητο αηδιαστικό βιντεάκι του πρωτοπόρου φίλου μου», σίγουρα δεν θέλω να διδάξω σε κανένα ποιο είναι «το ωραίο» (αυτό άλλωστε δεν υπάρχει) και σίγουρα δεν έχω προσωπικά καμία όρεξη να σου στερήσω τα πολιτικά σου δικαιώματα.

  2. issipap replied:

    οκ, δηλαδή θες να πεις ότι τη φράση αυτή δεν την εννοούσες, έτσι;
    πολύ καλά! το δέχομαι, την έγραψες χωρίς να σημαίνει τίποτα, για να καλύψεις κάπως το μειδίαμα ή το μούδιασμα των ακροατών σου; πολύ ωραία, σα να λέμε τους έβαλες το βίντεο για να τους σοκάρεις, αλλά μην το παρακάνουμε κι όλας, γιατί υπάρχει και ο νόμος… μα ποιος νόμος, μου λες; το να λες «δεν είστε αισθητικά ώριμοι για το βίντεο που θα δείτε», δε σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι κατοχυρώνεσαι νομικά για τυχόν θεούσες που θα θέλουν να σε τρέχουν ενδεχομένως για τα βυζιά που είδαν στο βίντεο. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Μάλλον συμβουλεύεσαι λάθος νομικό.
    το ποστ το συγκεκριμένο είναι παλιό, βιαστικό και θα το συνεχίσω σε άλλη φάση, όταν έρθει ο καιρός. Θα εξακολουθήσω να αναφέρομαι σε ανώνυμα παραδείγματα, όχι για νομικούς λόγους, αλλά γιατί ο σκοπός μου δεν είναι να θίξω κανέναν, αλλά να δείξω μια κατάσταση που θεωρώ απαράδεκτη, αποκρουστική και την οποία ένιωσα πολλές φορές να με πνίγει όσο ήμουν στην Ελλάδα. Για την ώρα άλλα πράγματα με απασχολούν στο μπλογκ. Ευχαριστώ για τις πολύτιμες παρατηρήσεις και εκτιμώ το γεγονός ότι τα πολιτικά μου δικαιώματα θα εξακολουθήσω να απολαμβάνω ανενόχλητος.

  3. Alexis Porfiriadis replied:

    Δεν ήξερα ότι έχεις και γνώσεις νομικών. Anyway η δικηγόρος μου είχε άλλη άποψη. Φυσικά και μπορεί ο καθένας να θεωρήσει, παρά το κείμενο, εαυτόν θιγμένο, απλά έτσι κατοχυρωνόμουν νομικά γιατί παρείχα μια προειδοποίηση. Πάντως σίγουρα δεν χρησιμοποιήθηκε με τον τρόπο που αναφέρεις στο κείμενό σου. Απλά περιείχε μια μικρή δόση ειρωνείας προς κάποιους συγκεκριμένους ανθρώπους. Και το βίντεο δεν είχε σκοπό να σοκάρει, μια και το περιεχόμενό του δεν νομίζω ότι ήταν τόσο σοκαριστικό! Επιπλέον η κατάσταση που περιγράφεις δεν υπάρχει μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Και όσο για την ανωνυμία, όταν έχω γράψει κάτι δημόσια, οφείλω να δώσω και τις ανάλογες εξηγήσεις, έστω και αν εσύ στο κείμενό σου δεν έγραψες το όνομά μου. Τα πολιτικά σου τέλος δικαιώματα προφανώς και μπορείς να τα απολαμβάνεις ανενόχλητος! Εγώ τουλάχιστον δεν έχω κανένα λόγο να τα παρεμποδίσω!

  4. issipap replied:

    για να δούμε λοιπόν, ωραία…
    τελικά το σχόλιο ήταν για νομικούς λόγους ή για να ειρωνευτείς κάποιους; Να υποθέσω και τα δύο; Πάσο: θα ασχοληθώ πρώτα με την ειρωνεία της υπόθεσης.
    Αν μιλάμε την ίδια γλώσσα, το σχόλιο σημαίνει ξεκάθαρα: «αν δεν το γουστάρετε, είστε ένα από τα δύο: ή αισθητικά, ή ηλικιακά ανώριμοι». Τώρα, τι να πω; Ότι σε παλιότερη συζήτηση κατ’ιδίαν το παραδέχτηκες ότι το πιστεύεις αυτό; Ένας από τους αποδέκτες της ειρωνείας σου ήμουν κι εγώ, μόνο και μόνο επειδή δεν γούσταρα το βιντεάκι για 1000 λόγους, από την ιδέα μέχρι την κατασκευή. Το αντεπιχείρημα σου, το οποίο θυμάμαι πολύ πολύ καλά, ήταν: «Μα ο άνθρωπος το δούλεψε πάρα πολλές ώρες αυτό το βίντεο!»

    Τώρα για το νομικό, αντίστροφα όμως:
    Όποιος λοιπόν δε γούσταρε το βιντεάκι, προφανώς και δεν θα έχει κυρώσεις, γιατί ευτυχώς δεν έχεις ακόμη καμιά θεσμική θέση. Και να ήθελες, δε θα μπορούσες να μου… στερήσεις κανένα δικαίωμα! Τι θα γίνει όμως αν, για παράδειγμα, σε κάνουνε καθηγητή σε κανένα πανεπιστήμιο; Τι θα ακούσουν οι δύσμοιροι φοιτητές που θα έχουν διαφορετική αισθητική; Ότι σέβεσαι τα πολιτικά τους δικαιώματα και την αισθητική τους ελευθερία, αλλά τους θεωρείς ηλικιακά ή αισθητικά ανώριμους.

    Θα ήθελα πραγματικά να διατηρήσω την ανωνυμία των παραδειγμάτων μου, αλλά δε με άφησες. Δε θεωρώ ότι σε φωτογράφιζα, παρόλο που γνωρίζεις καλά ότι όλα τα παραδείγματα, πλην της δασκάλας του πιάνου βέβαια, αφορούν εσένα! Και αφού διαλέεις να «φανερωθείς» και να απαντήσεις σε αυτό, σε προκαλώ να απαντήσεις και στα άλλα. Αν θέλεις βέβαια. Αν πάλι δε θες, φάιν, όπως ξαναείπα αυτό τον καιρό ασχολούμαι στο μπλογκ μ άλλα πράγματα.

    Έχει δημιουργηθεί μια περιπλεγμένη κατάσταση η οποία δεν έχει συζητηθεί ποτέ, επιλέγεις όμως να με αποκαλείς δημόσια «αγάπητέ i», ενώ δεν έχουμε μιλήσει, ούτε κιχ που λένε, εδώ και 5 περίπου μήνες! Και αυτό που κάνει την κατάσταση πιο δυσάρεστη για μένα, είναι ότι μετά από ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα «φιλικών επαφών», έφαγα όλη την άρνηση και τα υποτιμητικά σχόλια για τα πάντα, από την αισθητική της όπερας για παιδιά που έγραψα, μέχρι την επιλογή της χώρας που θα πάω για σπουδές!

    Γνωρίζω πολύ καλά ότι αυτή η κατάσταση υπάρχει και σε άλλες χώρες, η διαφορά όμως που είναι ουσιαστική για μένα είναι ότι κάτι φαινόμενα σαν το Χρήστο Σαμαρά δε συναντά κανείς στο εξωτερικό εύκολα, τουλάχιστον όχι σε τόσο σημαντική θέση. Και πολύ φοβάμαι ότι στα επόμενα χρόνια δε θα είναι ο μόνος σημαιοφόρος της μονομανίας του, αλλά θα έχει και αντίπαλους, σημαιοφόρους άλλου δόγματος, πράγμα που δε θα ελευθερώσει, αλλά θα παγιδεύσει περισσότερο τους νεαρούς συνθέτες που θα αναρωτιούνται ποιο δρόμο να ακολουθήσουν, για να βρουν τον εαυτό τους.

    Λυπάμαι ειλικρινά αν σε στεναχώρησα, αλλά η απογοήτευση ενίοτε εκφράζεται με οργή. Προσπάθησα εδώ λίγο να εξηγηθώ πιο μετρημένα, δεν ξέρω αν τα κατάφερα.

  5. Alexis Porfiriadis replied:

    Προφανώς έχεις παρεξηγήσει κάποια πράγματα, αλλά ο χώρος δεν είναι κατάλληλος για μια τέτοια συζήτηση. Μπορούμε να την κάνουμε κατ’ ιδίαν αν θέλεις. Είμαι υποχρεωμένος όμως να σου πω ότι γράφεις ανακρίβειες και δεν διατηρείς την ψυχραιμία σου. Γι’ αυτό και δεν μπορώ να συνεχίσω την συζήτηση δημόσια. Θα σε παρακαλούσα επίσης πάρα πολύ, εάν δεν το θεωρείς και αυτό φασιστικό, και μια και όσα έγραψες με αφορούν, άρα ελπίζω να μην μου στερήσεις το μικρό «δικαίωμα» να το ζητήσω, να διαγράψεις τη συζήτησή μας αυτή. Σε ευχαριστώ, καλή νύχτα και καλά να περνάς.

  6. issipap replied:

    ουπς!
    με πρόλαβαν!
    δυστυχώς, δε θα διαγράψω τη συζήτηση αυτή, διότι δεν συντρέχει λόγος κατά τη γνώμη μου.
    αν υπάρξουν σαφή και τεκμηριωμένα επιχειρήματα, καλώς, για την ώρα μου φαίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρουσα τούτη η συζήτηση, αν και όντως ιδιαίτερα εν δήμω…
    την καληνύχτα μου

  7. Alexis Porfiriadis replied:

    Καλώς αλλά δεν θα απαντήσω σε όσα ανακριβή γράφεις. Είναι και πολλά…

  8. issipap replied:

    είπα είδα, φάιν, δεν ήθελα απάντηση.
    εξακολουθώ να προσφέρω την επιλογή να διαγράψω ότι ενοχλεί, από τα δικά μου ή από τα άλλα, ακόμη και την αρχική ανάρτηση, αρκεί να μου πεις συγκεκριμένα τι είναι αυτό που ενοχλεί ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο.

    μια παρατήρηση, πάει την έφαγα τη νύχτα:
    αν και αναφέρεις ότι δε σου αρέσει η δημοσιοποίηση ιδιωτικών πραγμάτων, έγραψες επώνυμα στο μπλογκ, εδώ υπάρχει ένα μικρό ατόπημα. Γιατί γνωρίζεις πολύ καλά, ότι καμία ιδιωτική κατάσταση που εκκρεμεί εδώ και μήνες, όπως η «παρεξήγηση» του καλοκαιριού, δε μπορεί να χαλιναγωγηθεί και να κάτσει στα αυγά της, ενόσω οι μεγάλοι μιλάνε δημόσια και κόσμια στην αγορά. Εγώ έτσι έμαθα: όποιος έχει προηγούμενα μαζί μου, πρέπει λίγο να τα κουβεντιάσει πρώτα, πριν μου κάνει σχόλια δημόσια και ενυπόγραφα.
    αυτά.

  9. issipap replied:

    και για να τα πω μια και καλή, γιατί δεν ξέρω με τι θα πρωτοασχοληθώ αύριο, με πράγματα εδώ ή με κανένα απίστευτο νέο πάλι από τη μπατσοκρατούμενη Ελλάδα:

    εγώ θεωρώ ότι η μεμονωμένη απάντησή σου αποκλειστικά στο σχόλιο για το βίντεο και η αποφυγή σχολιασμού στα άλλα όμορφα που έχεις πει επανειλημμένα και που εγώ έτσι όμορφα (και ανώνυμα, αρχικά) ανθολόγησα, δε μπορεί παρά να σημαίνει ένα πράγμα:
    ότι θα ήταν καλύτερα να μουστείλεις ένα ημέηλ που να λέει, «φιλαράκι, σβυστα κείνα κει γιατί με εκθέτεις, είναι δυο-τρεις που αν τα διαβάσουν θα καταλάβουν ότι μιλάς για μένα και δεν ψήνομαι ρε…»

    τώρα, τι να λέμε;

    θα τα σβύσω όλα αύριο το βράδυ που θα γυρίσω σπίτι, αρκεί να υπάρξει σοβαρή τεκμηρίωση, είτε εδώ είτε στο ημεηλτ μου

  10. issipap replied:

    όπως συμπλήρωσα και στην αρχή του ποστ, το ξαναβγάζω γιατί με το καινούριο σχολιάκι στο μπλογκ του αιμόφιλου ο κύριος πορφυριάδης δείχνει ότι επιθυμεί δημόσια να συνεχίζεται η «συζήτηση».
    Δεν είμαι περήφανος για τον τρόπο που του απαντάω, αλλά δε θα δώσω και λόγο σε κανέναν. Όταν τα παίρνω, τα λέω λίγο χύμα.
    Δε θα του κάνω όμως και τη χάρη να κρύψω ολόκληρη την ανάρτηση επειδή αυτός είναι υποψήφιος καριερίστας και πεπόνι βαρύ κι ασήκωτο.
    Εδώ θα είναι η ανάρτηση πρώτη σελίδα, να φαίνονται τα χάλια μου και τα χάλια του.

  11. Alexis Porfiriadis replied:

    Μπορείς να συνεχίσεις να εκτίθεσαι ελεύθερα.Αυτά που γράφεις είναι ανυπόστατα και δεν λέχθηκαν ποτέ με τον τρόπο που τα αναφέρεις. Ο καθένας αποφασίζει τον τρόπο που φέρεται επίσης.Δεν πρόκειται να ασχοληθώ ξανά με τις φαντασιώσεις σου και δεν καταλαβαίνω καθόλου προς τι αυτό το μένος.Μάλλον με έχεις μπερδέψει με κάποιον άλλον. ΚΑι έχεις παρεξηγήσει πολλές από τις συμπεριφορές και τα λεγόμενά μου προφανώς.Οσο για τα mail το ίδιο θα μπορούσες να κάνεις και συ και να μου πεις που έγκειται πραγματικά το πρόβλημα. Αλλά δεν το έκανες. Με αυτό τον επιθετικό τρόπο όμως δεν μπορώ να κάνω συζήτηση. Μπορείς να κρατήσεις το post όπως και όσο θες. Αν θεωρείς ότι νιώθεις καλύτερα έτσι κανένα πρόβλημα.

  12. issipap replied:

    λοιπόν πορφυριάδη.
    για σένα μιλάω πλέον επώνυμα, σου θυμίζω όμως ότι εσύ το διάλεξες. Αρχικά δεν ήθελα να εκθέσω κανέναν. Τώρα δε μ’ενδιαφέρει, ειδικά αν πρόκειται για ανερυθρίαστους κυρίους σαν και του λόγου σου.

    εγώ δεν επιθυμώ ειρήνη μαζί σου, για αυτό και δεν έστειλα μέηλ. Εσύ που με αποκαλείς αγαπητό, λες κι είμαι… ζαχαροπλαστείο (λες και δεν προηγήθηκε κλίμα εχθρικό), ας έστελνες ημέηλ.

    διάβασα ξανά τα σχόλιά σου. Δεν απαντάς στις «ανακρίβειές» μου, παρά μονάχα για να τις αποκαλέσεις ανακρίβειες, να με ενημερώσεις ότι ένα ειρωνικό σχόλιο (όπως τουλάχιστον παραδέχτηκες) έχει νομικό ρόλο κυρίως και άρα πρέπει να υπιθέσουμε ότι τα συμφραζόμενά του δε μας ενδιαφέρουν. Στα άλλα δεν κάνεις καν τον κόπο να απαντήσεις. Και όταν δεις πως δε σου βγαίνει, μου ζητάς να τα σβύσω, μη παρ’ελπίδα βολτάρει κατά το μπλόγκ μου κανένα μέλος του εκλεκτορικού σου. Τελικά, τυχοδιωκτάκο, εκτίθεσαι ή δεν εκτίθεσαι με τα όσα λέγονται εδώ;

    νομίζω ότι τα ίδια σου τα σχόλια σε εκθέτουν περισσότερο.

    θα προσθέσω ένα ακόμη στα ανυπόστατα που λες.

    μετά από μία συναυλία των 6daEXIt το καλοκαίρι στο αντιρατσιστικό (ειρωνεία), είμασταν όλοι χαρούμενοι και ενθουσιασμένοι. Κόσμος μας πλησίασε να μας μιλήσει και να μας συγχαρεί. Πριν απο μας, είχαν παίξει κάποια παιδάκια από κάποιο ωδείο. Θεοδωράκη παίξανε, και δεν τον παίξανε και καλά. Κατά τη γνώμη μου και κατά τη γνώμη σου. Άλλα παιδιά της ομάδας είχαν άλλη γνώμη: συγκινήθηκαν από την προσπάθεια και το κλίμα συνεργασίας εκείνων των παιδιών. Άλλοι πάλι δε συγκινήθηκαν καθόλου, γέλασαν με το πολιτισμικό ανακόλουθο που συνέβαινε επί σκηνής.
    Μόνο εσύ όμως ξεκατινιάστηκες, προς μεγάλη απογοήτευση όλης της ομάδας.

    θυμάσαι τι έκανες;
    όταν ήρθε μια κυρία ηλικιωμένη να μας πει μπράβο και πόσο της άρεσε, της είπες ότι αυτό ήταν αναγκαίο για να θεραπευτούν τα αυτιά μας από ότι προηγήθηκε. Άρχισες να χορεύεις και να ρητορεύεις, τι είν αυτά, καιι πού ζούμε, άρχισες να μουτζώνεις προς το μέρος τους και να τους αποκαλέις μαλάκες κτλ. Και η κυρία έμεινε να σε κοιτάει αμήχανα, και ΟΛΗ η ομάδα ξενέρωσε τα μάλα. Ανακρίβειες; Εμπρός κύριε, τη δική σου εκδοχή. Τράβα ρώτα πρώτα τη νομικό σου, να σε βοηθήσει να απαντήσεις. Να θυμάσαι όμως ότι πρέπει να της πεις την αλήθεια, για να μπορέσει να σε υπερασπιστεί στο «δικαστήριο»!

    υπόψιν, ότι αντιρατσιστικό δε σημαίνει μόνο αλληλεγγύη στους μετανάστες ή στους ομοφυλόφιλους. Αν δε σου αρέσει ένα παράφωνο μουσικό αντικείμενο μπορείς να το εκφράσεις, να εκτονωθείς, όχι όμως υβριστικά, με μούτζες και διάφορους χαρακτηρισμούς και ειδικά απευθυνόμενος στον κόσμο που δεν ξέρεις, και μάλιστα με τρόπο που δείχνει ότι εκπροσωπείς ολόκληρη την ομάδα. Ευτυχώς βρέθηκαν κάποια από τα όχι μαίηνστρήμ παιδιά της ομάδας να διαφωνήσουν επι τόπου και να διαφοροποιηθούν.

    το λάθος σου ήταν που ξεκίνησες να απαντάς σε αυτό το πόστ με ιλιγγιώδη κομπασμό και χωρίς να σκεφτείς ότι για κάθε σχόλιο που θα κάνεις, θα ξεφουρνίζω μία ακόμη καυτή πατάτα από τον ανθολογημένο μου φουρνόκηπο του τι εχώ ακούσει από σένα, βατραχάκι!
    στο επόμενό σου σχόλιο, θα μιλήσω για το πώς αντιμετωπίζεις την αρνητική κριτική μετά από κάθε συναυλία. Θα αναφερθώ κυρίως στις συναυλίες της Κρήτης.

  13. issipap replied:

    ποπο, πόσο κακός φαίνομαι σε τούτο δώ το σχολιο-χείμαρρο!

    είναι σωστό οι προσωπικές αντιπαραθέσεις να γίνονται σε δημόσιο χώρο και μάλιστα γραπτώς;

    μα κακώς αναρωτιέμαι:

    άλλοι ας το σκέπτονταν νωρίτερα…

    _________________________________

    λυπάμαι, λυπάμαι…

    έχει όμως νόημα να μένει τούτο το τραγελαφικό ποστ σε δημόσια θέα:

    αστο κει, να θυμίζει αμαρτίες και λάθη αμετανόητα!

    άλλωστε, μόνον οι… άμεσα ενδιαφερόμενοι εξακολουθούν να μπαίνουν για να δουν μην τυχόν και τό’βγαλα!

    όσο για μένα, δεν το διασκεδάζω καν πλέον…

    κρίμαςς

    [από το αγγλικό cream-ass]

    ___________________________________

    περνάν οι ανυποψίαστοι αναγνώστες στα ξέμπαρκα καμιά φορά και απορούν, τι φωνές ειν’ τούτες…

    ύστερα χαμηλώνουν ντροπιασμένοι τ’αυτιά κι ανοίγουνε το βήμα τους, να απομακρυνθούν από τον τόπο του καυγά…

    φύγετε φύγετε, εδώ είναι πεδίο μάχης, κι ο issipap εδώ δείχνει πόσο κακός μπορεί να γίνει!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Trackback URI

Αρέσει σε %d bloggers: